22 Erotische Verhalen – alle verhalen

22 kleinHet is wonderlijk deze verhalen weer te lezen. Toen ik ze schreef vond ik ze al goed. Maar nu, belast met de vederlichte taak ze te redigeren, zag waarom. Waarom ze intrigerend en sensueel bleven terwijl ik zo ver ging. De lezer en mezelf meenam naar wat slechts een enkeling wil te kennen. En soms ging ik nog verder, over de grens.
In die verhalen, met dat contrast, zag ik duidelijker dan ooit die ene kwaliteit. Een emotie die zo overvloedig door de donkerste passages stroomde dat je je tong kon uitsteken om de zilte druppels op te vangen.
Het ingredient dat mijn verhalen fascinerend maakte, en dat me er jaren na dato weer inzoog en vasthield, was liefde.

deel 1 
Rebound
M.
Naima’s Verlangen
Lang geleden
Heimwee

deel 2
Geen Onderwerp
Herboren
Playboy
Een Verloren Wedstrijd
Was getekend
De Vreemdeling
Twee vrouwen
Onschuld
De Weg Terug
Later

deel 3
De Opdracht
Prequel
Paar
Twee mannen
Deo Volente
Miguel
Herbeleefd

Bijna alle verhalen werden geschreven in 2011 en 2012, met twee uitlopers ervoor en een paar erna. “Miguel” is geschreven in 2009 maar toen nooit afgemaakt, waarschijnlijk omdat ik toen nog niet de ervaring had die daarvoor nodig was. En dat bedoel ik puur literair ;)
22 Erotische Verhalen kent maar één autobiografisch verhaal hoewel het ik- en Lauren personage wel meerdere keren voorkomen.
Na 22 Erotische Verhalen heeft mijn erotica een vervolg gekregen toen ik in 2015 een relatie kreeg met mijn minnaar Big.
Deze Engelstalige erotica komt in boek 8, Big.

 

22 Erotische Verhalen – deel 3 (slot)| vroege lezers editie

Ik ben acht boeken aan het publiceren en “22″ is het NSFW stuk van mijn oeuvre. Deel 3 is…. tja… it’s where everybody gets raped I guess! Ha ha ha. Behalve het eerste verhaal (De Opdracht) en het allerlaatste (Herbeleefd). Die twee verhalen zijn supersweet.
Deel drie is ook waar de verhaallijnen net als in de erotica van Anais Nin, in elkaar vlechten. Als een duister maar romantisch seks sprookje. Bonuspunten voor wie weet naar welk verhaal het slotverhaal terugverwijst. Er is helaas geen geldprijs aan verbonden ;)

 

De Opdracht

Alsof haar hart en schoot tegelijkertijd openden, naar buiten keerden om hem te bereiken; de jongen die glimlachend opkeek van zijn schoolwerk terwijl zijn vader de nieuwe huishoudster voorstelde. Maria wist dat ze zich niet hoefde te schamen. Niet voor het leeftijdsverschil. Niet voor het gapende verlangen deze jongen aan te raken. De Don zou deze emoties goedkeuren en haar het extra geld laten houden. Toch schrok ze. Ze murmelde “meneer”, boog haar hoofd, maakte een buiging. Door haar verwarring miste ze zijn naam. Dons woordenstroom viel betekenisloos over haar heen.
“Om 6 uur Paco wakker maken, de rest weet hij zelf.”
Hij liet haar zien waar zij zou slapen. Een lavendelblauw behang, een oude secretaire, een nieuw eenpersoonsbed.
“De kast heb ik leeggemaakt.”
Het weer was grauw. De regens veranderden de oprijlaan in een donkerrode modderpoel, en de verwilderde struiken sloegen hun felblauwe bloemen uit over het pad. De Don manoeuvreerde zijn witte Mercedes stapvoets door de diepe plassen, en verleende voorrang aan een magere bejaarde met een bos hout op zijn hoofd.
Ze klopte en riep zijn naam. Geen antwoord. Toen ze binnen ging, staarde Paco haar aan vanaf een reusachtig bed midden in de kamer. Leunend, zijn ellebogen diep in het matras, zijn blote rug in een golf tot zijn billen die net onder het laken verdwenen. Ze lachte zo sereen mogelijk en sloot happend naar adem de deur. Toen Paco beneden kwam, in een nieuw donkerblauw schooluniform, vroeg hij haar te stoppen hem meneer te noemen.
“Vanmiddag komt mijn neef, oké?”
Maria kneep door haar schort haar bovenbenen fijn.
Je zou niet zeggen dat ze familie waren, en wellicht waren ze dat ook niet. Paco’s haar was glad, halflang, wat de zachte trekken in zijn gezicht nog vrouwelijker maakte. Diego had grove krullen en een stoppelbaard. Diego praatte weinig. Maria hoorde altijd Paco’s hoge stem, waardoor ze wist dat er gezelschap was. Met Diego erbij bleef Paco de hele middag in de keuken. De twee verhuisden na het eten naar de keukentafel, lieten haar eindeloos limonade bijmaken, terwijl zij de afwas deed en klusjes verzon om te blijven.
“Denk je dat ze het met ons zou willen doen?” fantaseerde Paco hardop over haar seksleven.
Diego begroef zijn gezicht op zijn armen.
“Wat? Dat kan toch?” plaagde Paco, en keek met gespeelde verontwaardiging naar Maria.
“Diego schaamt zich! Wat doen we daar aan?”
Maria tikte Paco bestraffend tegen zijn bovenarm, en wreef de denkbeeldige pijn weg. Haar hand zoog zich vast aan de sterke schouder onder het klamme linnen.
Op dagen dat Diego er niet was, was Paco minder vrijpostig. Hij vroeg haar gezelschap, maar praatte over school of, als ze aandrong, over de meisjes die Maria wel eens aan de telefoon kreeg. Ze moest altijd zeggen dat Paco er niet was. De maagd (die nu geen maagd meer was). Sofia. Paula. Losse veroveringen die in het weekend verschalkt waren en wanhopig probeerden zijn aandacht te krijgen.
“Wist je dat Diego een nieuwe motor heeft?” veranderde hij van onderwerp toen ze een hysterisch huilend meisje aan de telefoon had afgepoeierd.
Is Paco gelukkig? Gaat het goed op school?
Elke vrijdag, terwijl hij zogenaamd naar biljetten zocht in zijn portemonnee, vroeg de Don dezelfde vragen. Verstrooid, alsof hij verontrustende antwoorden niet aan zou kunnen, en zwijggeld gaf.
 Wees lief voor hem. Hij mist zijn moeder. Hij is een jongen als alle andere.
Waar het riante salaris voor was, zei de Don nooit expliciet. Noch vroeg hij naar de aard van hun relatie.
De droogte kwam en Paco werd stiller, de telefoontjes hielden op en hij verloor zijn interesse in Maria of haar maaltijden. Toen de Don thuiskwam zonder het vertrouwde gestommel van muziek op de eerste etage, vroeg hij aan Maria waarom zijn zoon niet thuis was. Er blonk wanhoop achter de strenge bril.
“Ik zal kijken wat ik kan doen,” antwoordde Maria.
Ze had een sterk vermoeden waarom Paco zijn levenslust had verloren.
Diego was niet moeilijk te vinden, maar Maria was blij toen ze de rode motor op het adres in de voor haar vreemde wijk zag. Ze vroeg zich af of er een dienstingang was, maar liep het trapje op en belde aan bij de witte hoge voordeur. Een grijzende negerin deed open en vroeg haar te wachten. Diego’s begroeting was formeel, maar toen ze alleen waren vroeg hij naar Paco, en liet haar vertellen waarvoor ze kwam.

*

De vlinders in Paco’s buik fladderden onwennig, alsof ze niet wisten of ze stierven of vlogen. Kom thuis na school, ik heb een verrassing. Maria had niets losgelaten maar haar hand door zijn haar gehaald en hem een geruststellende kus op de wang gegeven. Het huis was stil, ook in de keuken, en hij liep door naar haar kamer. Op de deur hing een A4 met een rood hart. Er klonk muziek, gegiechel, een bonk tegen de muur. Hij voelde een glimlach in zijn stijve kaken komen.
Maria’s slanke taille leek nog kleiner in Diego’s grote handen. In het tentje van hun laken keken ze elkaar aan toen ze de klik van de deur hoorden. Hun lach verstomde, blik versmolt en ze zoenden waarbij de erectie van Diego door haar slipje stak. De golf van verlangen overviel haar, en toen hij binnendrong zag ze Paco vanuit haar ooghoeken.
“Vergeef me,” prevelde ze.
En nu gaf hij haar een geruststellende kus.
Paco’s hand op haar borsten, Diego nog in haar. Maria’s lichaam verscheurde in tegenstrijdige verlangens. Ze rilde toen ze Paco’s lichaam tegen het hare voelde. Hij reikte over haar heen, zijn hand op Diego’s stotende billen. Diego gromde, stootte harder, en wierp zijn zware arm over Maria, naar Paco. Ze voelde Diego’s orgasme in zich, Paco’s harde pik nu fel tegen haar billen, en met de brandende laatste stoot van Diego, sloot haar hart. De jongens susten en veegden haar tranen, maar wisten dat er geen troost was.

 

Prequel

Hete tranen gleden langs Sterre’s gladde wangen en druppelden op het kussen. Ze hield haar benen open. Wijder. Zoals hij had geëist, fluisterend, dwingend. Gruwelijke beelden van wat haar straf zou zijn als ze zou weigeren, haar vermoeide benen los zou laten. Het bekken zou kantelen waardoor zijn pik haar baarmoeder niet meer kon bereiken, en het meedogenloze stoten op zou houden. Die gruwelijke beelden maakten dat ze volhield. En huilde. Een wanhopige stroom tranen.

“Hoi, ik ben Sterre.”
Het ranke meisje kwam voor hem tot stilstand. Het was windstil, maar het strand was nog fris. Joggers en loslopende honden ver langs de waterlijn, na honderden meters droog los zand. De driepoot van zijn reflectiescherm vocht voor grip.
“De visagist is er nog niet. De kleding ook niet.”
Patrick stuurde haar met zijn bestelling naar een nog dichte strandtent, en kneep zijn groene ogen samen tegen het felle licht over de duinen. Ze hadden nog eerder moeten beginnen.
Het zand spatte op in Sterre’s slippers, zwiepte bij iedere stap op haar gevoelige huid. In elke hand een beker ijskoffie. Een styliste sprak in plat Haags verder met Patrick, terwijl ze rommelde door een rek badpakken en topjes.
“Jij bent bikiniklaar?”
Ze richtte onverschillig het woord tot Sterre.
Voor er antwoord kwam duwde ze een cobaltblauw setje in de handen van het jonge model.
“We beginnen zo snel mogelijk,” bulderde Patrick geïrriteerd.
De wind stak op en rammelde vervaarlijk aan het mobiele kleedhok.
Een half uur later nam Sterre plaats voor zijn camera, de handdoek zat met haringen in de grond verankerd. Sterre’s ogen keken waterig de lens in, vanachter een zorgvuldig masker van make-up.
“Spreid je benen Sterre.”
De wind droeg het zachte bevel en de grijns naar haar handdoek. De visagiste annex styliste zat verderop, in de open bestelbus, in de luwte van de laadruimte. Haar benen bengelden, geur van een sigaret waaide in Sterre’s neus neus.
“Spreid je benen,” herhaalde Patrick, harder.
De styliste nam een telefoontje aan, en verplaatste achteloos haar zonnebril naar haar neus. Langzaam kwam Sterre in beweging, direct begon het klikken van de camera. Een applaus en bevel tegelijk. Een onzeker model in bikini, in een shoot waar niemand zin in had. Het was een opdracht zoals alle anderen en de steek van geilheid in zijn lendenen overviel hem. Een spagaathouding. Een spreidzit. Hij praatte haar door zijn oude turnhoudingen heen.
“Misschien is dit jaar iets yoga-achtigs wel leuk.”
De klant was koning. Ook als die klant een muisgrijs postorderbedrijf was, waar iedere laatste euro werd wegbezuinigd.
Terwijl zijn camera de ongelukkige Sterre vastlegt, ingehuurd op haar balletervaring, ziet hij zichzelf. Jong, veelbelovend. Liggend op een uitgerolde mat, de coaches spreidden zijn benen, zoals ze het altijd hadden gedaan. Maar steeds vaker, pijnlijker, intensiever. Een strijd met het oprukkende testosteron dat zijn spieren verkortte en zijn pik stijf maakte. De vernedering en geilheid, voor altijd versmolten. Na een jaar gaven ze het martelen op.
“Uw zoon heeft er de bouw niet voor.”

Ze hoort zijn stem niet door haar snikken, realiseert zich niet dat hij uit haar is gegaan. Zakelijk pakt hij haar handen en strekt de slanke lichtbruine armen uit boven haar hoofd. Haar vrouwelijke vingers grijpen de metalen spijlen. In de stilte van haar huilen kijkt ze hem aan. Blauwe ogen. Verwachting van pijn. Hij streelt de binnenkant van haar dijen. Drie gouden ringen, waarvan één om zijn duim. Op de buitenkant van zijn duimen beginnen kleine haartjes te komen. Zijn vingertoppen strelen het open gepijnigde kutje. Hij sist in de stilte. Hij duwt met één hand op iedere dij. Het kutje verwijdt. Zijn grip verhardt, klauwende vingers in haar vlees. Hij richt zich op, zijn gewicht perst de benen naar het matras. Het huilen is weer begonnen. Patrick vertraagt, voor de ingang. Zijn grote pik, het kutje open. Hij dringt voor de laatste keer bij haar naar binnen, sluit zijn ogen om de lange uithalen van haar huilen beter te horen. Hij slaat ieder detail van deze herinnering op, en duwt, leunt, perst tot de knieën het matras raken, en ze zijn naam smeekt.
Hij komt klaar, opent zijn ogen en kijkt haar in afschuw aan. Haar benen blijven liggen, vastgepind. Alsof zijn handen nog altijd hun dwingende werk doen.

 

Paar

Het toestel plakte van het bier. De lens knarste toen hij de groothoek eraf draaide. Patrick ontvette de gladde delen en blies met een kwastje en een bus zuurstof het zand weg, dat tot iedere groef was doorgedrongen. Het tentdoek klapperde en Marcel stak zijn rode gezicht de iglo in.
“Pat, ik ga terug. Die backstagepas is rond. Effe kijken of ik die Trent nog krijg.”
Patrick knikte naar Marcel. Jonge hond. Geen enkele opleiding afgemaakt maar bloedfanatiek. Trok interviews los bij artiesten die op voet van oorlog met de pers leefden. Patricks tiende keer hier. Hij zette de fik in zijn Marlboro en zoog de rook naar binnen. Met de sigaret diep tussen zijn vingers geklemd, maakte hij zijn schoonmaakklusje af.
Het VIPgedeelte was armoedig. Patrick nam nors zijn koffie aan en stevende af op een grote zitzak. De schaduw onder de boom zag er aanlokkelijk uit. Een roodharige vrouw met volle borsten glimlachte naar hem, zonder het gesprek met haar vriendin te onderbreken. Ze was minstens 30. Patrick glimlachte terug, zijn pik wipte op. Zijn beringde vingers wreven over een korte, grijnzende baard. Hij plofte neer in de zak piepschuim.
“Laat me raden, niet je eerste keer?”
Ze zat gehurkt voor hem. Haar ogen waren even groen als de zijne.
“Voor eerste keren zijn wij te oud.”
“Nee. Voor jou ben ik te oud,” concludeerde ze.
“Jij jaagt op de hertjes.”
Ze knipte haar vingers rakelings voor zijn gezicht.
“Bloeden ze beter….?”
Traag liet ze haar hoofd schuin zakken. Patrick slikte zijn geilheid weg, en negeerde de beweging in zijn broek. Het woord bloeden zoog zich vast aan het groen van haar ogen. Ze knipperde, giechelde, en veerde licht als een elfje omhoog.
“Geef me je telefoon maar. Je hebt nu toch geen tijd.”
Ze scrollde behendig door het menu en gaf hem in een mum van tijd terug.  “Ik sta op de camping. De U van Ulva.”
De “I” was smakelijk rond, en de “a” had een korte, Oost-Europese klank.
Het begin van de optredens schoot hij foto’s bij het grote podium, maar ondanks de glimp van Ulva (zonnebril, dansend op spa rood) die hij daar opving, bleef hij bij zijn plan zich op comedy en literatuur te concentreren. Bekende gezichten van tv, die zich wentelden in de stroom van alternatieve muziek waar zij nu deel van waren. Amsterdam in de polder. Het laatste optreden op het grote veld liep op zijn eind, Patrick bestelde een cola tic en stuurde een sms naar Ulva. Een ram op zijn schouder.
“Drie keer raden wie ik net heb geïnterviewd?”
Marcels wangen waren nog vuriger dan in de middagzon.
Rond één uur trof hij Ulva bij een kampvuur, in een rode hoodie. Ze was bezig een halve kip te verorberen.
“Honger?”
Ze stak een pootje zijn kant op en zette een fles Grolsch aan haar mond, die glom van het vet. Na haar maal vouwde ze het papier in het plastic tot een prop. Ze trok een vies gezicht toen hij haar een sigaret aanbood.
“Waarom zit je helemaal hier?”
Patrick zwaaide met zijn sigaret naar de donkere weilanden. Hij had twintig minuten gelopen en was niemand tegengekomen.
“Dadelijk ga je me er op wijzen dat glas verboden is.”
Ze dronk het onderste uit de fles en duwde de beugel erop.
Quod licet Iovi, Patrick.”
Voldaan zakte ze achterover op haar ellebogen en staarde in het vuur, de blik zelfingenomen en gelukzalig.
“Beloof me dat je alles geeft.”
In haar ogen danste het vuur. De slang in zijn broek kronkelde, haar blik flitste naar zijn kruis. Ze lag op haar zij, hij ook. Hun kus was eenvoudig, gelijkwaardig. Ze legde haar been over zijn heup. Zijn pik wreef tegen haar aan en ze gromde.

*

Haar adem stokt, iedere zoen zweeft tussen ons, voor hij vervliegt. Ik word in haar capuchon gezogen, bedwelmd door het kleine driehoekje blote huid bovenaan de rits van haar vest.
“Hou niets tegen,” fluistert ze weer.
Haar hand pakt de mijne en leidt hem naar boven, haar keel klopt warm in mijn palm. Ze werpt me een onderdanige blik toe en ritst langzaam het vest open. In de opwinding over haar naaktheid verslapt mijn greep.
“Maak je broek open.”
Mijn stem is vastbesloten, ze doet wat ik zeg. In het flikkerende licht van de vlammen trekt de glimlach nog één keer over haar gezicht.
“Nu de mijne!”
Ze volgt ook dit bevel op. De weke kuilen onder haar kaak geven mee met mijn vingers als ik loslaat en haar hoofd naar beneden dwing, naar mijn pik. Ze draait haar billen mijn kant op, ik stroop de broek af. Ik schok van genot als ik haar mond om mijn pik voel. Het ritmische strelen en zuigen houdt aan terwijl ik haar been door haar spijkerbroek haal. Ze gaat over me heen zitten, glad en zout.

*

Zijn warme tong vult mijn kut, zijn pik mijn mond. Hij dwingt niet meer, hij biedt zich aan. Zoals ik me ook aanbied. Ik laat hem uit mijn mond glijden, zwaai mijn been terug, en kruip bij hem vandaan. Met een woest gebaar graait hij mijn kant op, en werkt me tegen het gras. Ik grom, spartel en duw mijn heupen omhoog. Hij dringt binnen en ik hap naar adem. De grote hand in mijn nek pint me neer, terwijl de tweede stoot in me neerdaalt. Een kreet van pijn en vreugde tegelijk.

 

Twee mannen

Wesley had al drie keer een eerstejaars verleid, en in september een Creoolse “neef” tijdelijk kost en inwoning gegeven. Toch voelde Luciano ook nu jaloezie, omdat er een ander was onder zijn dak. Onder hun dak. De zak koffiebonen kraakte toen hij de schaar erin zette. De koffiemachine roffelde. Ieder geluid overstemde het weinige dat er te horen viel. Het was minuten geleden dat de stemmen verstomden.
Hij vroeg zich af waarom dit meisje Wesley vertrouwde. Via een vriendin? Of was het de Hugo Boss waarmee hij direct van tafel de stad in was gegaan? Luciano twijfelde hoeveel koppen hij wilde maken. Toen hij de melk door de luidruchtige stomer haalde klonk er een korte gil, die overging in onderdrukt gejammer.
Sterre kneep haar tranen in het kussen. Haar benen lagen zo wijd als de afgestroopte spijkerbroek toeliet. Wesley maakte sussende geluidjes terwijl hij haar in een houdgreep hield en de egaalbruine onderrug bewonderde. Hij streek over de zonnige billen en glimlachte toen hij het vocht voelde bij de ingang. Ze huilde toen hij langzaam een vinger naar binnen stak. Hij sleepte de vochtige vinger in en uit, met één oog op de deur. Luciano kwam binnen zonder kloppen. Sterre draaide haar gezicht op een betraande wang. Luciano knielde, veegde een blonde lok uit haar bibberende mond en kuste haar warme hoofd terwijl hij koortsachtig zocht wat te doen. Wesley keek geconcentreerd tussen haar benen en wrikte. Luciano vloekte naar Wesley bij Sterre’s crescendo.
“Ze is nat.”
Wesley zette onverstoorbaar zijn beweging voort.
“Wesley. Je moet echt stoppen.”
Geïrriteerd haalde Wesley zijn hand weg.
“Ik zeg ’t je, ze wil het.”
Hij kneep keurend in de stevige zongebruinde billen van Sterre, stond op van het verende bed en liep de gang in. Luciano koos de rand, liggend naast Sterre, die snotterde en zich excuseerde voor “deze shit”. Ze sjorde haar broek omhoog met onduidelijke analyses over hoe ze het zover had laten komen. Ineens nam haar uitgelopen mascara Luciano op. Van zijn halflange zwarte krullen tot de gladde leren laarzen die op de glimmende zwarte sprei lagen.
“Ben jij de huisgenoot?”

Languit op de bank, enkels strak over elkaar. Battlefield 3 spatte door de geluidsboxen. De controller schokte in Wesley’s vuisten. Meestal knikte Wesley wel, of zei hij “thanks”, of “lekker ding”, als Luciano hem iets bracht bij het gamen, maar nu landde de dubbele espresso zonder welkom op de brede leuning. Geruis van de waterkoker. Sterre had om thee gevraagd. Hij voelde haar aanwezigheid door de voorkamer, achterkamer, over de bar naar de grote keuken waar ze aan de tafel zat. Luciano en zij kletsten over Lucifer, die met zijn kop het kattenluik niet open wilde duwen. Zo te horen zat de kitten bij Sterre op schoot. Wesley voelde de erectie onder zijn spelende handen en richtte de aandacht op het scherm.
“Dag, ik ga weer,” zei de aai van Sterre.
Maar Wesley was in Iran om een peloton mariniers te ontzetten.
 Kan Lucifer het luik al vinden? Ha ha ha
 Ben in de buurt. Bakkie doen?  
De xoxo smsjes van <3 <3 Sterre leidden tot regelmatige bezoekjes, en hulp van Luciano voor haar huurgeschil. Luciano maakte op zondag vegetarische paëlla. Sterre nam een toetje mee van de Albert Heijn. Een wekelijks ritueel. Wesley’s stilzwijgen was inmiddels vervangen door grappen waarin hij hen lovebirds noemde. Soms vertrok hij voortijdig, alsof Sterre’s luchtige toenadering fysiek pijn deed. Als hij midden in de nacht thuis kwam was hij dronken, neukte Luciano te hard, en rolde af in een beschuldigend zwijgen.

De koopavond druilde. De grijze stenen glommen in een miezer die maar niet feestelijk wilde worden. Sterre stapte uit het kleine café en botste tegen de imposante wollen herenjas van Wesley. Een vlaag eau de toilette streek langs haar neus, handschoenen los in één hand, Ici Paristas in de andere. Het gloeide warm tussen haar dijen toen ze zich op haar tenen uitstrekte, en de gladgeschoren bruine wang kuste.
“Het staat er weer,” knikte Wesley in de richting van het reuzenrad.
Hun eerste zoen. De introductieweek. Ze was Wesley in een kroegje, dat ze later niet meer terug kon vinden, tegen het lijf  gelopen. Ze voelde haar slipje vochtig plakken en deze keer had ze niet gedronken. Gebiologeerd, haar ogen in trance op de glimmende rode cabines, stapte ze de markt op. Een kort rukje aan de warme hand van Wesley. Hij betaalde de kaartjes. Een jongen met twee stukjes van zijn voortanden deed het deurtje achter hen dicht en lachtte toen ze bij de grote neger op schoot klom. Ze protesteerde niet. Tranen welden op toen hij haar broek naar beneden trok, terwijl ze op haar knieën zat, maar ze stak haar heupen naar achteren en gromde toen ze zijn vingers in zich voelde. Ze hoopte dat hij een condoom gebruikte, maar meer nog dat hij haar zou neuken. Dat de gruwelijke uren dat hij haar negeerde beloond zouden worden. Ze zei “God ja” en “Fuck wat lekker”. Haar tranen vielen op het goedkope zwarte leer.

 

Deo Volente

 Nee, Wesley! Niet Paco. Niet Paco. Niet Paco.
De gipswand naast zijn hoogslaper zei “niet Paco”. De benauwde meter tussen het bed en het plafond zweeg “niet Paco”. Zijn adem, opgejaagd door nachtmerries die hij was vergeten, smeekte “niet Paco”. De woedende arrogante kop van Wesley doemde op voor de muur.
“Paco wants me to rape him. He’s begging for it. Just like you were!”
Wesley had Engels gesproken omdat Paco erbij was. En ondanks dat er geen greintje spijt viel te bespeuren in Wesleys agressieve houding, was Lars nog steeds opgelucht dat zijn geheim eruit was. Rape. Het had een naam. Een naam die in de hoge keuken van het oude studentenhuis was uitgesproken, en was gehoord door hem, door Wesley, en door Paco die in een rode hooggesloten jurk met afgesneden mouwen op de keukenbank zat. Met de slanke gespierde armen die onder de outfit uitkwamen was het een treffende Michelle Obama-imitatie.      Toen de laatste gasten hun slaapzak opzochten of naar huis gingen, had Paco Wesley uitgelaten. Met zijn jurkje opgeschort zat Paco op de gangkast. De grote neger tussen zijn benen. Hand onder zijn jurk die hij er weer uit haalde. Een “nee”. Maar een “nee” met een belofte. Lars voelde zijn gekrenkte trots door het bier heen.
Hij werd voor de tweede keer wakker. De deur van zijn kamer viel in het slot. Lars wierp een blik over de bedrand. De make-up had zwarte schaduwen om Paco’s ogen achtergelaten. Zijn zwarte lokken waren nat naar achter gekamd, en hij droeg een groot badlaken om zijn borst geknoopt. Het gezicht van Paco stond net zo serieus als gisteren in de keuken. Een uitdrukking die Lars in vier maanden nog nooit eerder had gezien. De valse nicht met zijn hoerige gewoontes hield voor één keer zijn bek. Paco knoopte de handdoek los. Zijn slappe pik schommelde toen hij de trap van de hoogslaper beklom. Zonder zijn hoofd te bukken kroop hij in het bed. Net zo groot als de meiden. Gracieus gleed Paco onder het dekbed, manoeuvreerde een arm onder een kussen en nestelde zich op zijn zij naar Lars toe. De letters van zijn tatoeage liepen op de kop over de gladde huid van de vrouwelijke oksel tot aan de elleboog.
“What does it mean?”
Lars’ stem klonk alsof hij van een ander was. Paco meets the Mona Lisa. Een vrije hand pakte die van Lars. Lars staarde verdoofd terug. Hij sloot zijn ogen voor hij de kus van Paco ontving.
De mond was zacht. Zachter dan van een vrouw. Zachter dan van een meisje. Uitgelokt door de afwezigheid van iedere agressie of lust, likte Lars de volle lippen van Paco, en kreunde toen Paco antwoordde. Zelfs de tong smaakte koel. De zware adem, kreun, verlangende mond van Lars nam terug. Duwde terug. Zijn één meter negentig schoof tegen Paco. De jongen gleed op zijn rug en voelde de pik van Lars tegen zijn lies porren. Hij opende zijn benen. Lars’ grote geslacht wreef door de boxer heen, tegen de veel kleinere blote Paco. De gladde koele voorhuid van Paco zat helemaal over zijn eikel, terwijl Lars zijn voorvocht al voelde vloeien. De slanke gespierde benen om hem heen, de sereen glimlachende Paco nog steeds onder hem. Handen kneedden over zijn boxer. Een glimlach kuste Lars’ verbaasde wangen.
“Paco… please.”
Lars worstelde zijn short naar beneden en trok de hand van Paco op zijn pik. Hij sloot zijn eigen hand om de erectie van Paco.
 Het verlangende kloppen van een andere pik in zijn hand. Het afgelegen strand bij het meer in de avondzon. De Kroatische leeftijdsgenoot met de diepbruine huid.
Lars’ orgasme mengde zich met de herinneringen. Paco’s gekreun was onvolwassen, en het geslacht nauwelijks groter dan wat hij op die vakantie in zijn handen had gehad. Lars opende zijn ogen. Zijn grote hand om Paco’s pik. Het sperma kon elk moment over de platte buik spuiten. Bij de aanblik van de eerste golf kon Lars zich niet meer beheersen en nam Paco in zijn mond. De smaak van sperma, de geur, de herinneringen. De sensatie van de eikel in zijn mond.  Lars likte Paco schoon. De jongen liet zijn vingers spelen door het blonde korte haar.
Buiten de slaapkamer bleef alles hetzelfde. Paco met zijn plagerijen en divagedrag speelde met verve de rol van outsider in het dispuutshuis. Lars bleef door zijn reputatie als vrouwenversierder boven elke verdenking verheven. Ze hadden in de zolderkamers. Niemand zag het als Paco ’s ochtends de verkeerde deur binnenging of uitkwam. Paco’s zachte mond die hem pijpte. Het harde taaie lichaam van Paco dat zo gewillig meegaf in iedere omhelzing. Als de klik van de deurklink uitbleef, wachtte Lars uren in bed in de hoop dat Paco zou komen.  De woorden “Wesley” en “rape” waren nog nooit meegelift. De vernederende herinneringen brandden in afwezigheid van Paco.
De regen sloeg tegen de dakkapel, en Paco liet zichzelf met een zacht klikje binnen. Lars grijnsde vanaf de bedrand en kriebelde de natte kruin. Bij de stralende glimlach van Paco kreeg Lars zijn erectie. Badlaken op de grond. Vliegensvlug klauterend de ladder op en onder het dekbed dat Lars al open hield. Warme zoenen. Paco rolde onder, Lars op. Tussen de ontvangende benen van Paco voelde hij zijn eikel tegen de kont van Paco aan. Ontdaan verschoof Lars de vochtige eikel weer veilig tegen de lakens. Hij prevelde een excuus.
“I think it’s time.”
Paco sprak langzaam, terwijl hij Lars aan bleef kijken.
“I brought condoms and I want you to do it.”
Lars voelde zijn pik steigeren tegen Paco’s dij, zoende hem, en liet zijn vingers tussen de billen van Paco glijden. Hij stak zijn vingers naar binnen en voelde Paco kronkelen, wensen, openen.
“Where are they?”
De woorden schor en gehaast.
Zijn harde pik stond tegen zijn buik aan. Het condoom knelde. Paco was na het omdoen op zijn rug gaan liggen, zijn huid stak af bij de witte lakens. Hij wachtte. Het pulseren van zijn pik, van zijn bekken deed Lars nu al duizelen.
“Turn around,” gebood hij Paco.
Het tengere egaalbruine lichaam van Paco draaide zich om, spreidde zijn benen, en legde zijn polsen op zijn rug. Lars greep ze, spreidde Paco’s billen, en drong binnen. Paco schreeuwde en Lars voelde de opwinding nog dieper in zijn lendenen toen hij de pijn van Paco’s gezicht aflas. Met een sadistische grijns trok hij Paco’s bovenarmen achter zijn rug naar elkaar toe, en stootte dieper in de protesterende kreun. De letters van de tatoeage lazen van boven naar beneden.
De kont van Paco was strakker dan welke vrouw dan ook. Het harde lichaam onder hem kon tegen een stootje en was zijn gelijke. Paco schreeuwde en had pijn maar zou straks in zijn armen klaarkomen. Lars liet Paco los en boog zich over zijn geliefde. Hij kuste de gladde wang, de vrouwelijke wenkbrauwen, de tranen in de volle zwarte wimpers. Zijn laatste stoten waren langzamer terwijl hij sidderend terugtrok en weer naar binnen gleed.
Eén gelukzalige glimlach verspreidde zich over twee jonge gezichten.

 

Miguel

Miguel was een Argentijn die voor onbepaalde tijd in Nederland woonde. Zijn appartement lag op de hoek van twee drukke straten. Onder en boven hem woonden andere mannen. Net als hij werkten zij in goedbetaalde banen, bij vooraanstaande multinationals, en kwamen ze iedere avond thuis in een luxe studio. Ieder met een kleine maar complete keuken die nauwelijks werd gebruikt. Een parketvloer waar ze hun onderbroeken op lieten slingeren. En een internetaansluiting waar ze porno mee keken. Als de bewoners elkaar tegenkwamen in het lichte trappengat groetten ze elkaar. Een knikje. Niemand wist de nationaliteit van de ander, of welke taal hij sprak. Eens per week werden alle studio’s schoongemaakt. Maria, een Poolse vrouw die uitstekend Nederlands sprak, verloste de kamers van de troep. Van omgevallen bierflesjes en schrale lucht. De ramen vlogen open, de stofzuiger ging aan, en ze zong mee met Christina Aguilera op haar MP3. Op dinsdagavond, als de mannen thuiskwamen, waren de appartementen schoon. Vlaagjes allesreiniger met bloemengeur dwarrelden door de kamers, voordat ze door gebrek aan zuurstof weer neersloegen op het witte vloerkleed, de blauwe sprei en de lichte meubels. Daarnaast kwam er met regelmaat een blonde Servische, Eva. Ze waste het ontbijtbord van Miguel, gooide natte handdoeken in de wasmand en trok de gordijnen dicht als de winterdag geëindigd was.
“Welcome home,” zei Eva, als ze op haar weg naar buiten Miguel tegenkwam.
En Miguel knikte. Hij wist niet dat deze service niet was inbegrepen. Eva leende de sleutel van Maria en kwam alleen bij Miguel.
Het was vrijdagmiddag. Eva deed haar gebruikelijke ronde in het huis van Miguel. Het kleine beetje schoonmaakwerk was bijna gedaan. Nog even het bed rechttrekken en dan kon ze zich wijden aan waar ze voor kwam: de sfeer van het beloofde land. De eerste keer had ze een schoonmaakdienst van Maria overgenomen, en in dit appartement een envelop met grote, vreemde postzegels gevonden. Haar vingertoppen gleden over de exotische achternaam en haar blauwe ogen knepen samen om de minuscule letters in de zegels te ontcijferen. Alsof ze betoverd werd. Daarna kwam ze iedere week terug. Ze kon bijna het woestijnzand horen knarsen onder de lichtbruine leren laarzen onder het bed. De sneeuw van de Argentijnse bergen zien smelten in de zware zwarte jas. De scherpe Argentijnse zomerzon voelen branden bij de stapel biefstukken en ijskoude Heineken in de koelkast. Miguels appartement was een ansichtkaart, een reisgids. En Miguel zelf een levende belofte van een broeierig continent dat ze nooit had gezien.
Het bed lag niet open. Meestal hingen de dekens en lakens vanaf hun instoprand tot op de grond. Alsof Miguel open en naakt op het bed sliep, als een hond, zonder dekens of beschutting. Vandaag waren de deken, sprei en lakens tot over de helft opgetrokken. Eva trok het los, zodat ze het opnieuw kon instoppen. En toen zag ze het bloed. Midden op het bed. Haar beweging bevroor. Ze liet het laken terugzakken, stevende naar de badkamer en opende de pedaalemmer. Een lege deodorant. Scheermesje. Tissues. Geen condooms vandaag.
De deur vloog open en Miguel kwam de kamer in. Met een harde klap sloot de deur.
“Go away,” blafte Miguel.
Wat zelfs voor zijn doen onbeleefd was. Zijn lichtbruine ogen stonden op onweer. Regen had zijn donkerblonde lokken aan zijn wangen geplakt, een baard van een paar dagen. Aan zijn slaap een droge snee geronnen bloed. Een verwilderd dier.
“I said, go away,” herhaalde Miguel.
Hij gooide zijn sleutels op het aanrecht en trok zijn jas uit. Miguel was eind twintig maar zijn stem klonk nu onverbiddelijk.
“I want you out.”
Adem snoof door zijn neus. Hij schudde natte krullen weg voor zijn ogen.
Eva wist niet wat ze eerst voelde. De adrenaline? Het bonken van je slapen, je hart. De hitte in je bovenbuik. Of was er eerst de opwinding? Ze was vochtig geworden van Miguels ruwe woorden. En Eva glimlachte even om haar eigen blindheid. Al die maanden was het niet Argentinië waar ze naar verlangde. Het was deze man. Miguels agressie vulde de kamer.
“Or else?”
Eva keek op. Miguel kneep zijn ogen samen. Hij werd hier in Nederland nooit tegengesproken. Mensen meden hem soms, maar niet dit. Zijn ogen volgden Eva, die langzaam naar het bed liep.
“Or else you are going to hurt me?”
Ze spreidde ze het laken open. Het bloed kleurde zwart in de slechte verlichting.
“She was a bitch,” siste Miguel bijna onhoorbaar.
“You mean a whore?” verbeterde Eva.
Ze was bekend met buitenlanders die het verschil niet kenden tussen de woorden whore en bitch. Maar zij wist het wel.
“You paid her?”
Ze deed nu echt alsof ze niet wist dat Zuid-Amerikanen ongeveer iedereen behalve hun eigen moeder een hoer noemden.
“She gave me a blow job, and then wanted to fuck her,” zei Miguel.
Hij staarde naar de besmeurde lakens.
“She said she was a virgin.”
“You took a virgin?” vroeg Eva, dit keer met licht afgrijzen.
“A vir-gin?”
Langzaam schudde Miguel zijn hoofd.
“That- ”
Hij wees naar het bed en toen naar zijn hoofd.
“Is my blood. She stopped me.”
Miguel had nooit de bedoeling gehad het meisje te verkrachten of te ontmaagden. In Argentinië komt orale seks na het neuken, als een stel elkaar goed kent. Toen dit meisje hem had gepijpt, maar daarna weigerde, had hij willen nemen waar hij recht op had en hielpen haar “nee”, het tegenspartelen en de tranen niet. Een scherpe dreun met haar ring tegen zijn slaap had hem wakkergeschud. Ze greep haar spullen bij elkaar, en hij had zich daas verontschuldigd. Misselijk van wat hij was geworden. Maar ook geil. Haar droogte onder zijn vingers. Hij dronk de hele koelkast aan bier leeg om te vergeten hoe haar strijd hem had opgewonden.
“I am not afraid of you.”
Eva sprak de woorden langzaam terwijl zij naar het licht liep. Miguel zag nu pas hoe mooi ze was. Stevig. Groot. Met haar 1,80 iets kleiner dan hij. Zwijgend stonden ze tegenover elkaar. Eva’s sluike haar glansde.
“I’m not afraid,” herhaalde het lichtgebruinde gezicht met de heldere ogen.
“I’m not going to hurt you,” huiverde Miguel.
Zijn opwinding was duidelijk voelbaar. Zijn pik hard.
“You hurt women all the time,” zei Eva.
“You like it.”
Het was waar. Hij wist precies wat een vrouw nodig had om opgewonden te worden, hoe hij haar zacht kon openen. De woorden en de tijd waarmee ze gewillig werd. Maar hij genoot meer van ruw, snel, pijn. Op de dagen dat zijn bloed kolkte, hij wilde vechten, zijn agressie kwijt moest; op die dagen meed hij vrouwen. Gisteravond was een ongeluk. En één dat hij nooit meer mee wilde maken. Zolang hij maar niet aan die overweldigende geilheid dacht, toen hij op het punt stond tegen haar wil bij het meisje binnen te dringen.
“You are right,” zei Miguel.
“I like hurting women.”
Deze waarheid verraste hem meer dan Eva. Ze had al lange tijd geen vriendje meer gehad. De meeste jongens boeiden haar niet. Ze voelde zich groot en lomp onder hun zwakke ledematen. Te geil onder hun verwarde geest. Eva wilde vuur en passie, en dat hadden Nederlandse mannen niet. Pas nu ze Miguels rauwe woede zag, voelde ze het gemis van de afgelopen maanden. Eva sloop dichterbij, haar lippen streken over de ruwe wang van Miguel.
“What are you waiting for,” fluisterde ze.
“I know you want to.”
Een golf van opwinding, begeerte en agressie stuwde in Miguel. Hij greep haar armen en wierp haar tegen het aanrecht. Haar stuit bonkte tegen de harde rand. Eva hapte naar adem en voelde zijn gezicht in haar hals. Ze rook de regen in zijn haar. De lichte alcoholadem van zijn roes.
“Don’t make me.”
Zijn stem was schor. Zijn harde pik duwde fel door hun kleren heen.
“I don’t want to be like this.”
In zijn polsen brandden de nagels van het meisje, in zijn oren galmde haar gegil. De geilheid van gisteren zich mengde zich met vandaag.
“Tell me your name,” zei ze zacht.
“Miguel,” fluisterde hij.
“Miguel…..”
Ze proefde de naam op haar tong.
“I am Eva.”
Zijn adem golfde in haar nek, als een wild beest dat zichzelf probeerde te beheersen. Zijn gewicht onverminderd hard tegen haar aan.
“Miguel?” fluisterde ze.
“Just stop when I say stop.”
Met een grom maakte Miguel zich los. Hij keek haar aan en knikte. Met zijn volle gewicht tegen haar aan zoende hij de mond, bezegelde de belofte, en zij ontving zijn tong, spreidde haar benen en ontving zijn ruwe omhelzing. Hij tilde haar op en liep met haar naar het bed. Hij gooide hun beider lichamen op het bed en samen verloren ze zich in een lange zoen. Toen draaide ze met een ruk haar hoofd af. Haar knie bonkte tegen zijn heup.
“Get off me!” spoog ze.
Miguel grijnsde. Hij greep haar heupen en keerde haar met een felle draai op haar buik. Voordat ze zich kon verdedigen greep hij haar broekrand en trok hem naar beneden.
“No!” gilde Eva.
Haar slipje schuurde in haar vlees. Miguel rukte haar spartelende benen tot over de bedrand. Haar billen omhoog. Knieën werkeloos gebonden door haar jeans.
“You are wet,” constateerde Miguel.
Zijn vingers streken vluchtig langs de ingang. Eva glimlachte met haar ogen dicht. Toen sprong ze op, een stuk over het bed heen. Haar buik over het bloed van de vorige avond.
“Don’t you touch me!”
Ze trapte hard in zijn buik, terwijl ze zich om haar as draaide. Hij dook woest op haar, perste één hand tegen haar borst, en stak twee vingers in haar. Haar geilheid vochtig tegen zijn hand. Gulzig spreidde ze haar benen.
“Miguel… I want you so bad.”
Snel schopte ze haar schoenen uit, zijn vingers nog diep in haar. Jeans viel op de grond. Slipje uit. Zij haalde zijn harde pik uit zijn broek. Toen trok hij zijn vingers uit haar, dwong haar weer op haar buik en trok haar spartelend naar zich toe. Hij zette zijn pik voor de ingang en stootte in één keer naar binnen. Ze onderdrukte een grom in het matras, haar handen klauwden de lakens.
“Hurt me again.”
Ze draaide haar hete gezicht uit het matras. Haar lange haar vurig om haar hoofd. Hij kromde zich over haar heen en stootte zijn volle lengte in haar. Hij hoorde haar kreet van pijn. En het huilen van alle vrouwen waarbij hij zijn zelfbeheersing had verloren. Geen “stop”. Hij hoorde geen “stop”, perste zijn vingers in haar vlees, en stootte opnieuw.
“Ow! It hurts,” schreeuwde Eva nu.
Haar lichte ogen vol tranen. Opnieuw stootte hij genadeloos. Haar hele lichaam schreeuwde het uit van de pijn.
“Stop! Please……..”.
Miguel liet zich over haar heen vallen. Hij rustte uit op haar sterke rug. Zijn naderende orgasme trok langzaam weg. Ogen dicht. Adem regelmatiger. Nu pas rook hij haar.
“Vanilla…” zei Miguel. “You smell like vanilla.”
En hij kuste haar betraande wang.
Bijgekomen van hun eigen passie en fantasieën ontwarden ze hun lichamen. Zijn zachte pik gleed uit haar. Hij treuzelde met zijn half afgetrokken jeans. Zij met haar T-shirt. Moesten die uit of aan? Eva schudde even met haar lange haar en kleedde zichzelf helemaal uit. Zonder toestemming te vragen kroop ze in het bed. Miguel volgde. Het meisje lag op haar zij en hij lepelde zichzelf erachter. Zo vielen ze in slaap.
Miguel en Eva spraken weinig. Als zij “stop” zei moest hij stoppen. Dat was alles wat ze van elkaar moesten weten. Zij mocht hem schoppen, slaan. Hij perste haar dijen open en nam haar snel en hard. Direct als ze binnen was, ‘s nachts als ze sliep, of ‘s ochtends als ze uit de douche kwam. Het was voor allebei even nieuw. Maar net als die eerste keer, kwam het “stop” altijd. Ze kon nooit alle pijn verdragen. De fantasie van zijn binnendringen, waardoor ze al geil was op weg naar hem toe, kon haar nooit voorbereiden. De pijn ontwaakte haar uit haar roes.
Na “stop” was ze altijd uitgeput. Viel ze bijna in slaap. Soms likte hij haar. Liet hij haar uitgeputte lichaam geil worden, totdat ze haar kreunen nauwelijks meer kon onderdrukken. Dan nam hij haar. Ondiep. Met haar benen bij elkaar. En duwde hij zijn vingers tegen haar kutje zodat ze klaar kwam samen met hem. Een slapend prinsesje dat teder werd genomen door haar prins. Maar meestal was hij ook te moe om opnieuw te beginnen. Hun geslachten ruw, armen en benen vermoeid van de strijd, en vielen ze in een slaap vol vervormde dromen. Maar altijd als ze “stop” zei en het neuken werd afgebroken, bleef ze hunkeren alles te ondergaan wat Miguel haar aan wilde doen. Een onstilbaar verlangen zich over te geven.
Op een dag kwam Eva weer langs. Ze liet zichzelf binnen. Miguel lag in bed.
“Hello beautiful,” vleide hij haar.
“How are you?”
Beduusd liep ze de donkere kamer in.
“No sex today?” vroeg ze.
Miguel lachte.
“Today I make you suffer.”
De televisie speelde cartoons. Hij liep bloot naar de koelkast voor een biertje.  “Why don’t you join me in bed?”
Zonder haar antwoord af te wachten opende hij ook een flesje voor haar en zette het aan haar kant van het bed. Mokkend trok ze haar kleren uit en ging naast hem liggen. Haar mond floot verveeld op het flesje.
“Are we not having a good time?’ zei Miguel plagerig.
Eva zuchtte diep.
“I don’t like this.”
“Then tell me………” zei Miguel.
“What would you like?”
“Sex,” mokte Eva nog even door.
Miguel schudde zijn hoofd. Zijn tong maakte een klikkend geluid.
“Nope. Not that easy.”
“Why not?” zeurde Eva.
“Because today you have to work for it.”
Eva keek hem niet-begrijpend aan.
“I am going to make you suffer,” verklaarde Miguel.
Bij het woord suffer drukte ze haar benen tegen elkaar.
“I hope you make me suffer a lot!” glunderde ze direct.
Weer het klakkende geluid.
“Nope. This is a special kind of suffer. Just for you.”
Eva fronste. Ze dacht heel diep na.
“Okay,” gaf ze zich gewonnen.
Ze zette de Heineken terug en ging op haar rug liggen.
“Let the suffering begin!”
De tv ging uit. Miguel ging bij haar onder de dekens liggen. Leunend op één arm bestudeerde hij haar lichaam. Zijn vingers gleden over haar gewelfde buik. De kleine blonde haartjes op haar venusheuvel.
“Eva,” sprak hij gewichtig.
“Today you have to say exactly what you want me to do.”
“Take me,” zei Eva.
Miguel onderdrukte een lach.
“No. Tell me how you want to be touched. Or licked. And tell me how it makes you feel. Or you don’t get anything.”
Eva rilde, maar maakte nog geen aanstalten mee te spelen.
“For example you can say: “I want you to kiss my belly, Miguel.””
Miguel bracht zijn mond naar beneden en kuste haar onderbuik, bovenbuik, een cirkelend spoor van kusjes. En hij maakte koerende geluidjes alsof het zijn hoogste genot was en hij er uren mee door kon gaan. Onder hem werd Eva’s lichaam ongeduldig.
“Miguel, I want you to…..”
Ze kwam niet uit haar woorden. Haar benen en buik reikten naar Miguel en haar vingers strengelden in zijn haar, maar de woorden bleven hangen. Onverstoorbaar vervolgde Miguel zijn kusjesregen. Ze gooide een been over zijn schouder, haar geslacht open. Ze duwde zijn hoofd naar beneden, maar hij weigerde. Kuskus op haar blonde buik. Ze plaatste haar andere hiel op zijn schouder en probeerde hem naar beneden te schoppen. Kuskus op haar navel. Er brandden tranen in haar ogen.
“Miguel!” perste ze.
“Yes, beautiful?’ vleide hij weer. “What is it?”
“Don’t do this!” beet ze hem toe.
Haar gezicht liep rood aan van frustratie.
“Do what, Eva?”
Hij koesterde zijn oor tegen haar buik alsof hij ging slapen.
“I could be with you like this forever Eva…”
Hij zuchtte verrukt.
“Touch me!” gebood ze.
“Where Eva?”
Ze greep zijn hand en wreef hem tussen haar benen. Miguel trok terug.
“You have to say it. Where do you want me to touch you?”
Frustratie werd tranen. Gekwetst trok Eva zich terug op haar zij.
“I cannot do this.”
Miguel lepelde zich achter haar. Ze stak haar hand tussen haar benen en wreef er tegenaan. Zacht maar beslist trok Miguel haar hand weg.
“Not allowed. You have to ask me to do it.”
Eva perste haar benen tegen elkaar.
“Miguel!”
Wanhoop in haar stem.
“Just ask.”
Miguel sprak rustig, maar zijn hand klemde nu als een bankschroef om haar pols.
“Touch my pussy.”
Ze brak.
“Please touch my pussy, Miguel.”
De klem om haar pols ging weg. Miguel streek de haartjes. Eva draaide op haar rug en spreidde haar benen. Langzaam gleden zijn vingers tussen de natte schaamlippen tot aan de ingang. Hij tastte de ingang af. Onder zijn vingers bewoog Eva haar bekken en kantelde het omhoog.
“Inside?”
Miguel kuste haar oor. Eva knikte. Miguels vinger gleed door het natte gleufje.
“Say….” zei hij rustig.
“Inside Miguel,” antwoordde Eva.
En op het moment dat hij twee vingers in haar stootte duwde ze haar heupen gretig naar hem. Haar adem versnelde onmiddellijk. Ze schoof onder Miguel en zoende hem. Hij zoende terug. Snuivend stortte zijn mond zich op de hare. Hij trok zijn vingers gehaast uit haar en nam haar diep. Ze hijgde en kreunde woorden waar met moeite “Miguel” en “God yes” in te herkennen was.
“Stop!” riep ze ineens.
Hij had de volle lengte van zijn pik nog niet gebruikt maar deed wat ze vroeg.
“What is it?” vroeg hij.
“Did I hurt you?”
Ze schudde haar hoofd en beet in haar trillende onderlip.
“Miguel……..I need something.”
Haar kutje spande en ontspande. De golven van emoties op haar gezicht masseerden zijn pik.
“I want you to….”
Vragend rustte zijn pik nog steeds in haar. Toen keek ze hem strak aan. De wanhoop van geilheid die niet bevredigd was. Een waas in haar ogen.
“Ignore me when I say stop, Miguel.”
Hij knikte. Heel langzaam. Hij hoorde haar geschreeuw al. Hij kon in gedachte haar wanhopige spartelingen voelen. Zijn maag kneep zich samen maar zijn pik werd nog harder en hij schoof dieper in haar.
“Are you sure?”
Hij moest zijn eigen stem even horen. Nog een moment had hij nodig. Het beest dat hij was begon zich al te roeren. Er zou geen weg terug meer zijn. Ze knikte. Het branden in haar moest stoppen. Dat eeuwige verlangen dat altijd gesmoord werd in zijn diepe stoten, maar nooit helemaal bevredigd. Hij liet zijn vingers tussen haar billen glijden. Ze huiverde. Hij huiverde.
“Have you ever…..?”
Zijn stem was schor. Ze schudde haar hoofd. Rillend las hij haar antwoord van haar lippen. Ze had het laatste gezegd dat ze wilde zeggen. Hij trok zijn pik uit haar. Terwijl ze zich op haar buik draaide hield hij haar blik zo lang mogelijk vast. Haar vuisten grepen het kussen vast en ze begroef haar gezicht.
Miguel nam nooit een vrouw van achteren. Hij kon een vrouw al nauwelijks gewoon neuken zonder haar pijn te doen. Er waren grenzen. Een grens die nu met haar billen omhoog en haar hoofd in het kussen voor hem lag.
Hij tilde Eva’s gespannen lichaam iets op en schoof een koel kussen onder haar buik. Ze verborg haar gezicht nog dieper. Het blonde kutje tussen haar benen. Het vocht. Hij vingerde haar terwijl ze gromde. Toen spreidde hij met zijn andere hand de plooitjes rond haar anus en bracht een natte vinger in haar kont. Nat. Vlug. Eva spartelde even, maar alleen met haar voeten. Haar heupen stak ze zelfs nog iets verder omhoog. Ze spande zich onwillekeurig, zijn vinger werd afgeknepen. Hij trok hem uit haar en knielde tussen haar dijen. Zijn pik tegen haar aan. Hij wachtte niet tot ze weer ontspannen was, maar drong nu bij haar naar binnen. Het was zo strak dat hij duizelde van geilheid. Zijn ogen dicht, uitgesteld genot. Nog heel even en hij zou zien wat hij alleen kende van pornofilms en van zijn eigen fantasieën. Hij opende zijn ogen. Eva’s onderrug holde als een kat. Haar spieren golfden. Tussen haar hoog geheven billen stond alles strak. Zijn grote handen op haar stevige billen, zijn duimen duwden vlak bij haar anus. Zijn pik tot net na de eikel erin. Hij greep haar heupen vast, en trok ze fel naar zich toe. Haar kreet kwam door het kussen heen voordat ze haar hoofd draaide zodat ze zeker wist dat hij haar hoorde.
“No! Stop!”
Tranen op haar wangen. Schrik in haar lichtblauwe ogen. Hij klemde zijn volle gewicht op haar. Een grote arm greep om haar schouder. De andere om haar middel.
“Please no……”
Ze jammerde toen hij haar nog wijder duwden. Vastgeklonken in zijn omhelzing kwam de tweede stoot.
“Come with me,” beval Miguel.
Zijn schuivende vingers gleden uit tussen haar schaamlippen. Hij verloor. “Eva… come now!”
Zijn bekken trok samen, het orgasme bulderde, kreunen echoden in zijn hoofd. En dan niets.
Een auto die start. De koelkast die aanslaat. In het trappenhuis galmt een vermoeide tred. Haar hart klopt dof en snel onder zijn oor. Hij is ogen die knipperen, oren die horen. Zijn tong trekt droog weg. Met een uiterste krachtsinspanning pelt Miguel zijn klamme wang van de stille spieren, zijn oor van het dof kloppende hart. Eva voelt een koele bries over haar rug. De blonde lokken woelen, draaien om. Lichtblauwe ogen staren verward.

 

Herbeleefd

Massief en spiegelend, maar met grillige ronde vormen waardoor de verdiepingen zweefden boven het verzengende asfalt. Geblindeerde auto’s en hoekige four-wheel drives schoten als hagedissen onder het gebouw en flapten hun kaarten langs beveiligers. Auto’s die voor de supermarkt kwamen passeerden met een babbeltje. Een onopvallende BMW reed de kelder in.
Massief en zwart, met olieachtige kringen in het matte glas. De schaduwkant van het gebouw lag tegen het volgende rayon en wierp zijn koelte over het gescheurde asfalt en ruziënde taxichauffeurs. Stapels tapijten, roedes vol lederwaren, en platte rollen stof, uitgestald tot diep in de desolate kelder waar de politie iedere ochtend de daklozen uitveegde. Een witte taxi stootte langs een walmend vuurtje met gebraden vlees en een vrouw sloeg vloekend de deur dicht. Witte blouse, een witte sjaal om haar haar. Een zonnebril verborg lichtgrijze ogen.
Hij stapte in de lift, die ondanks de luxe vloerbedekking en glimmende houten lambrisering om de paar seconden schokte en met een klap tot stilstand kwam op de verdiepingen. Alsof hij zich op het laatst bedacht. Drie early shifters stonden bij hem in het logge ding. Niemand stapte uit bij crèche of Spa & Health. In de grafieten gangen fluisterde een fonteintje. Uit de kamers kwam een kabbelende bedrijvigheid. Hij groette de strakgeklede secretaresses en tijdens het koffie pakken viel zijn oog op een geboortekaartje. Hij informeerde naar de bevallen medewerkster en keek naar de deur tijdens het antwoord. Een ruis kondigde haar komst aan. De ogen nog vermoeider dan gisteren en haar sjaal nog los om haar hals, het glanzende haar erover gedrapeerd. Ze groette beleefd de secretaresses voor ze hem aankeek en vroeg of ze hem kon spreken.
Ze nam het zware grijs van de vloerbedekking in zich op en klikte de spotjes aan. De kamer verschoot lichter. Het bloedrode bruin van haar bureau, het nachtpaars van de fauteuils. Het had weken geduurd voordat ze zich realiseerde dat er geen zwart was, met uitzondering van het landschap in zwarte inkt waarvan iedere kamer er één had. De gekleurde ramen spiegelden een koperen stad. Hij klopte tegen de deurpost en glimlachte op de drempel. Ongekreukte schoenen. Een soepel pak. De slapen een spoortje grijs waardoor de negroïde structuur zichtbaar werd.
“Je laatste dag.”
Het was een constatering. Ze knikte.
“Wat heb je nodig?” vroeg hij.
Hij sloot de deur achter zich en wachtte staan. Ze leunde rillend tegen de muur, en trok de sjaal als een ragfijne deken vast over haar armen.
“We hebben alles geprobeerd en het werkt niet.”
Haar stem was hees, van flirten was geen spoortje meer. De stof zat los om haar bovenarmen, alsof ze zelfs daar was afgevallen de afgelopen weken. Haar groeiende breekbaarheid deed hem meer dan welke seksueel uitdagende opmerking die ze ooit had kunnen maken. Ze raakte hem omdat zij op haar leek. Haar van vroeger. Zij, die jaren voordat hij dat deed was doorgegaan met haar leven, een ijshockeyer was getrouwd en hem nog wekelijks treiterde met blozende Facebookfoto’s. Maar dan gebroken, hanteerbaar en hier. In het hete verre land waar hij had gehoopt alles te vergeten en waar nu een bibberende herinnering hem dolend aankeek.

*

Ze gunde het zichzelf hem op te nemen. De man die hem niet was, maar er zoveel op leek. Ze mocht zich laven aan zijn aanwezigheid, die ze na vandaag weer zou moeten missen. Zoals ze al een half mensenleven had gedaan.
“Je handen. Weet je dat het dat was?”
Zijn blik ging naar de beker, middelvinger en ringvinger door het oor gestoken, waardoor hij de kop omvatte.
“Toen je hier naast me stond. Precies die van hem.”
Hij herinnerde zich niet meer welk excuus hij had gevonden om naast haar stoel te gaan staan en haar laptop te gebruiken terwijl zij nog zat, maar wel hoe zijn heup haar bovenarm raakte en ze met ingehouden adem was opgeschoven. Pas na een halve dag kwam haar bericht dat als hij het nog een keer in zijn hoofd zou halen “tegen haar aan te schurken”, ze zich niet nog een keer zou beheersen.
“Soms bid ik dat hij in leven blijft,” zei ze. “Dat is het enige. Stay alive.”
Ze had geen foto’s van hem, alleen een herinnering aan een hotelkamer waar ze nog één keer sprakeloos samen waren geweest. In elkaar verstrengeld door lust en verdriet. Een herinnering die nu werd ingekleurd met de warme stem die zijn beker wegzette. Zijn trouwring tikte tegen het porselein.
“Waar heb je spijt van?” vroeg hij.
Ze schudde haar hoofd en keek naar buiten. De tranen rolden onopgemerkt.

*

Zijn woorden glijden onder al mijn goede voornemens, en strelen iedere vezel die mist, verlangt en wanhoopt. Ik vouw mijn sjaal nog dieper om me niet huilend in zijn armen te storten. Als een magneet trekt mijn blik terug naar de slanke man, de wijze ogen, de hoge jukbeenderen. De gladde wangen een lichtbruin fluweel, alsof de tijd is vergeten hem te verouderen. Hij komt in beweging, slow-motion nadert degene die ik wil met bijtende vurigheid.
“Deur op slot.”
Ik vind rust in mijn onverwacht stabiele stem, die verantwoordelijkheid neemt.

*

De tranen versnellen naarmate ik dichterbij kom, en het kleine postuur vouwt zich in mijn armen, de snik nestelt tegen mijn revers. Ik druk haar hoofd tegen me aan, pers mijn ogen dicht. In een wanhopige kus op haar haar, zie ik de blonde kinderen. Ze hebben zijn grote krullenbos. In hun moeder herken ik de dwaze pupillen van mijn vroegere geliefde. Nog steeds verdoofd en beneveld. Mijn troosten gaat over in het strelen van het warme haar, en ze ontspant de klauwen, gruwelvuisten, uit mijn colbert en steekt ze eronder. Ik voel de warmte door mijn overhemd. Ik kus het zoute vocht van haar verdriet. Ze sluit haar ogen en prevelt:  “Het doet zo’n pijn”
Ik zeg: “Noem me bij zijn naam.”
Ze glimlacht en antwoordt: “En mij bij de hare.”

*

Ze recht gelukzalig haar rug en staat in volle lengte voor hem. Ze veegt de sjaal af, die landt om haar hakken, en haar gezicht licht op terwijl ze de naam noemt die altijd in haar geest is maar nooit op haar lippen.
“Eindelijk!”
Hij slaat haar plezier verbaasd gade, de geprezen handen op haar magere heupen en zijn duimen tegen het zachte vlees van haar buik. Ze schatert als hij haar noemt bij de naam, die hij droomt, nooit zegt. Haar eenvoudige ik hou van jou ontroert hem. De blije glimlach kust hem en hun tongen strelen speels. Haar ademkreuntjes snel en hijgerig, het puntje van haar kleine neus kriebelt zijn statige rechte. Ze schuurt haar schaambeen tegen hem, een plagerige stoot, en hij zet de volle lippen tegen haar smachtende kreun. Haar tong geeft mee, en ze laat zich tegen de tafel duwen. Knoopjes van haar door hem, van hem door haar. Ik ben zo blij met jou. Wat ruik je heerlijk. Ik heb je zo gemist. Ze zeggen dezelfde zinnen, herhalen elkaars nooit uitgesproken woorden. Bewonderen het onbekende lichaam dat ze op moesten geven. Na de eerste naakte kronkelende omhelzing, gevlochten ledematen en het roekeloze tongen, haperen hun monden in een nieuwe behoefte: Ik wil je proeven. In een korte worsteling laat hij haar winnen en ze hurkt neer. Ze sluiten hun gedachten voor de ander op het moment dat ze zijn pik in haar mond neemt. Haar slag is langzaam en regelmatig en ze trilt haar keel om zijn eikel. Het snelle orgasme slikt ze goedkeurend door, en ze likt tot de laatste druppels.
Ze ligt op het donkere gladde hout van de tafel, haar benen open en zijn volle lippen kussen het vocht. De topjes van zijn vingers onderzoeken de ingang. In een vier keer herhaalde please en een venijnige krab maakt ze duidelijk dat ze net zo ongeduldig is als de vrouw die hij probeert te vergeten. Hij veert op en buigt naar haar protesterende mond. Druktemaker. In een lange tongzoen trekt hij haar omhoog. Voorhoofden tegen elkaar, ze staren naar hetzelfde. Het schouwspel van zijn pik, vibrerend voor haar. Zo graag. Na de eerste centimeters vinden ze elkaars blik weer. Een naamloze ontmoeting.
Ze zit nog steeds op de tafel, hij koesterend tegen haar aan. Hun orgasmes zijn overgegaan in een stille omhelzing.
“Dat het niet anders kon,” zegt ze. “Daar heb ik spijt van. Net als nu.”

<3

Dit was het laatste deel van 22 Erotische Verhalen. Mijn volgende boek is LS Diary.
Ik zet deel 1 t hier zo spoedig mogelijk online, en ook op Twitter en Facebook.

22 Erotische Verhalen – deel 2 | vroege lezers editie

Heetste dag van t jaar! Ik ben mijn acht boeken aan het publiceren en “22″ is het NSFW stuk van mijn oeuvre. Deel 2 bevat meer ruige seks dan deel 1, dus langzaam gaat de temperatuur omhoog.. Maar wat me eigenlijk het meest opvalt, nu ik dit jaren na dato redigeer, is met hoeveel liefde de verhalen geschreven zijn. En dat je dan echt alles erotisch krijgt.
Dus oordeel zelf.

Geen onderwerp

De vale ochtendzon en mijn hongerige kater maakten me wakker. Ik glimlachte. De lange nacht had mijn geheugen in slaap gesust, en alleen de roes van geluk was achter gebleven. Ik wist niet meer van de emails. Niet meer van het neuken. In omgekeerde volgorde dreven de herinneringen omhoog. Mijn knieën krampachtig tegen je flanken en mijn billen weerloos in je handen. Langzaam liet je me over je pik zakken.
“Shhh. Ontspan maar,” tilden je handen me iets omhoog.
Je stootte opnieuw. Ik onderdrukte mijn kreet schuilend tegen je borst.
De herinneringen gingen terug.
Een halve maan, wit tegen de hemel. Het natte, donkere dekbed. Ik hoorde de stilte van mijn snikken en de vraag die je onbeantwoord liet. Nu wist ik nog niet of jij ook wel eens verdriet had in bed. Ik voelde mijn lijf, omgekeerd. Mijn haren los tussen je dijen, mijn mond zoog aan je pik en tussen mijn benen de onverzadigbare hitte van je tong. Mijn vocht droop langs mijn buik. Je pik groot en onrustig in mijn hand, mijn mond ontvangend in je schoot.
Ik lag op mijn rug, ik was bloot.
Er was een man in mijn bed. Een man die vreemd voor me was, maar die me zoende, kusjes die hem tot mijn kutje hadden gebracht. Zijn stevige handen duwden mijn knieën uit elkaar. Kou streek langs mijn vocht. Verlegen schoof ik omhoog, zijn ogen tussen mijn benen, en hij hield mijn heupen vast. Het duurde eindeloos, en mijn verlegenheid prikte tot tranen. Toen voelde ik zijn vinger, die zacht tussen mijn lipjes streelde. Hij zei lieve woordjes die ik niet hoorde. Mijn stem was schor toen ik hem smeekte naar binnen te gaan.
Ik zat achter de computer en er was een jongen, ergens in Nederland.
Hij schreef me, waarom wist ik niet. Hij had geheimen, welke vroeg ik niet meer. Zijn verlangen zat gevangen in woorden, in alinea’s die hij snel typte, gretig. Je vergat de tijd als je het las. Je vergat wat je buiten die woorden, buiten de seks, met elkaar had. Op hun eigen imperfecte manier waren ze het enige wat er toe deed.

Herboren

Er waren verklaringen, studies. Geleerden die vertelden over plantages en symbolen, een slavenverleden gekerfd in het geheugen van zowel wit als zwart. Maar Lauren kende geen enkele mythe, behalve die ene, waar elke blanke haar naar vroeg: of het met de afmeting te maken had.
“They come in all shapes and sizes,” antwoordde ze.
Zich baserend op n=2 en haar logisch verstand.
“Ik knap altijd af op vrouwen zoals jij,” antwoordde de afgewezen blanke man op de chat.
De duivel in haar lach. De nieuwe identiteit voegde zich naar haar blanke schouders, naar de welvingen van haar buik en haar gladde venusheuvel. Ze hoorde de Afrikaanse naam in haar hoofd, plakkerig als honing, met klinkers die misten waardoor er in het midden een scherpe stilte viel. Ze had nog twee uur om haar huis op te ruimen.
De sneeuwvlokken dwarrelden als een tedere douche tegen de donkere nacht. De straatlantaarn piekte de lucht in, ver boven Lauren’s besneeuwde huisje.
“Gelukkig is het niet heel koud ofzo,”  waren zijn eerste woorden.
Zijn donkere gezicht viel weg onder de muts en zwarte capuchon. Ze manoeuvreerde haar fiets en Albert Heijn tassen de krappe gang in.
“You’re such a baby,”  kuste ze zijn koude wangen.
Haar bevroren neus rook zijn vertrouwde geur nog niet. Hij hield het gesprek gaande vanaf de bank, met zijn voeten tegen de verwarming in plaats van op de koude keukenvloer. Zijn tour door Europa met vrienden. Wat er zo leuk was aan Japan. Hij memoreerde zomervakanties waarin hij meeging met zijn ouders, waarna de honger en armoede hem tot de herfst achtervolgden. De stress van zijn tentamens. Zijn Onmogelijke Ex.
“Volgens mij ben jij anders dan andere mannen,”  zei ze.
Hij ontkende en pakte de kop chai aan, met hete melk.
“Moet het eten nu nog 45 minuten in de oven?”
Ze zou van hem nooit risotto leren maken.
Lege borden. Uit de bak Mona brownietoetje staken twee afgelikte lepels. Weer een smsje van een vriend. Waar hij bleef.
“Wil je nog een kop thee voor je weggaat?”
Ze verzamelde de vaat, dralend aan zijn kant van de bank. Hij trok haar langzaam op zijn schoot, zodat ze haar handen leeg kon maken. Ze omhelsden. Ze kuste het korte kroeshaar, en hij haar decolleté. Hun geluidjes waren sabbelend, tevreden. Kusjes op haar gezicht, zijn gezicht, zoenen op de mond, droog, de lippen gesloten. Zijn handen masseerden haar billen. Hij gaf geen zoenen die haar verwarden, waar ze in verdwaalde. Het afknijpen van de strakke jeans was niet te harden. Het beperkte elke beweging en alles wat ze wilde voelen. Geen seks. Geen seks. Maar ze vroeg hem of de kleding uit mocht die haar pijn deed.
“Ik kan dat wel aan,” kleedde hij hun uit.
Haar ogen dronken de chocoladebruine huid die onder zijn winterkleding vandaan kwam. Hij duwde haar, nog steeds in trance,  zacht achterover, zijn boxer over haar minuscule string. De zucht leek uit haar tenen te komen, toen zijn forse lichaam het hare bedekte. De herinnering aan een slanke koele man smolt onder de warmte.
Het kant van het slipje. Het zijde van zijn boxer. Haar vocht doordrenkte alles en de begeerte stuwde naar haar tenen, naar haar kruin. Wiegend op zijn schoot. Weerloos op haar rug. Zijn duim en vingers sloten om haar blanke hals.  Hij domineerde, streelde, zoende. Zijn erectie streek, plaagde, daagde haar uit.
“Wat wil je dat ik doe?” bracht ze uit, hangend in een draai die ze niet begreep.
“Niets, genieten,” draaide hij haar verder op haar buik.
Ze stak haar heupen omhoog voor ze de gladde pik tussen haar billen voelde.  Ze kreunde, overweldigd door lichamelijk verlangen. Er was zelfs geen echo van de bedwelmende fantasieën. Zijn hand over haar slipje, de kloppende venusheuvel.
“Wat zei je? Ik kon je niet verstaan.”
2009. Bloed. Handdoek. Nieuwe lakens. Weer nieuwe lakens.
“Ik moet vandaag ongesteld worden.”
En terwijl ze sprak schoof zijn hand achter de string. Ze voelde een onomkeerbaar “ja” toen zijn vinger naar binnen gleed. De pik dringt binnen en vult zonder pijn. Ze hapt naar adem. Hoe heeft ze dit kunnen vergeten. Hij verandert slechts één keer van positie, een kleine aanpassing. Ze zoent de volle lippen, grijpt zijn brede schouders, verbaast zich bij elke blik over de schoonheid van zijn donkerbruine huid bij haar blanke. Hij fluistert. Als ze klaar kan komen, moet ze dat doen.
Minuten liggen. Hij valt bijna in slaap. Het lome wakker worden en hij kleedt zich aan om weg te gaan.
“Ik vond het niet makkelijk, de eerste keer seks na mijn ex,” zegt hij.
“Voor jou is het beter zo. Mij kende je al.”

Playboy

Grijze ogen. Haar donkere wenkbrauwen piepen nog net onder de dikke rand van de muts vandaan. Het oud papier in de hal klappert in de ijzige december wind.
“Hoi, ik kom voor de locatie. Voor Playboy.”
Handschoenen trekken de witte sjaal iets naar beneden.
“Ik ben Lauren.”
Zij is groter dan hij, maar zij draagt hakken. De donkere jongen steekt zijn hand uit.
“Joel.”
“Wat een mooie naam.”
Krachtig veegt ze haar laarzen en neemt een grote stap over een omgevallen doos.
“Zouden Nederlandse ouders ook eens moeten doen.”
“Ik heet gewoon Heemskerk hoor.”
Zijn glimlach heeft de volheid van zijn moeder.
“Je ziet er wat koud uit.”
Muts af, sjaal los. De lange slippen van haar jas beklimmen de afgetrapte treden.
“Woon jij hier, of ben je het model?”
Ze schudt haar haar uit.
“Ik woon hier. Jan is mijn oom.”
De afwas staat in grote stapels in de gootsteen. De Senseo warmt op en Joel wast twee mokken af.
“Ik had iemand van Playboy verwacht.”
Ze laat haar stem luchtig klinken.
“Moet jij me de locatie laten zien?”
“Ik wil een dubbele, jij ook?”
Hij ververst de pads en duwt nog een keer. Het zeil van de keuken is grauw aan de randen, de naden gescheurd en piekend. Bij het fornuis liggen drie verdwaalde aardappelschijfjes.
“Dus hier kan ik straks op mijn knieën gaan zitten,” constateert Lauren pinnig.
“Die vloer is nog harder aan een beurt toe dan -”
Ze verslikt zich. Hij kijkt op van zijn koffies. Haar jonge giechel vermengt zich met zijn grijns.
“Kun jij mooi ons vloertje dweilen.”
Hij reikt hij haar de Forever Friends mok.
“Mevrouw de cougar.”
Zijn vingers raken haar vingers. Om de mok valt een stilte. Traag beweegt ze, pakt de mok met twee handen aan. Haar vingers om zijn pols, nagels langs zijn huid. Zijn palm gestreeld als hij langzaam terugtrekt.
Handtas tussen wetbundels en laptop. Haar jas over zijn ochtendjas aan de deur. Ze drinken koffie op de bank met een minuscule strook Ikea tussen haar en zijn dijbeen.
“Joel?”
“Ja?”
Hij slaat zijn lange zwarte wimpers op.
“Ik begrijp het niet.”
Haar adem stokt als ze zijn mond voelt. Haar lip trilt. Hij zoent haar wimpers, likt haar neus. Als een kat schuift ze haar gezicht tegen hem aan, likt hem terug, ontvangt zijn warme tong. Beweeglijk vlecht ze haar lichaam om hem heen, streelt zijn armen, glijdt onder het shirt. Buikspieren golven onder haar hand.
“Uit,” gromt ze.
 Mooi.
Mmmmm.
Je bent zo…

Haar handen kneden spieren, haar ogen drinken zijn huidskleur. Na ieder kledingstuk vlijt haar blanke huid zich tegen zijn donkere. Ze streelt zijn pik. Hij is hard door de dunne zachte stof.
“Zullen we naar boven gaan?” vraagt hij.
Lauren’s rondingen wiegen voor zijn gezicht als ze op de hoogslaper klimt. Hij gooit een tasje van de Etos op het dekbed. Het dak zit een krappe meter boven hun zoenen.
Ze kreunt als hij haar vingert, trekt haar knieën hoger, tilt het dekbed op.
“Ik wil je zien.”
Haar dijen blank, zijn huid donker. Hij gebruikt een vinger extra als ze haar benen wijder doet.
Hij op zijn rug.
Allebei houden ze hun adem in als zij de dunne boxer van zijn heupen laat glijden. Ze kust de koele voorhuid, voordat ze hem terug duwt met haar lippen. Haar tong likt langs de schacht omhoog, iedere keer als ze haar hoofd terugtrekt. Zuigend, strelend. Haar vrije hand pakt condooms. Met de steigerende pik in haar keel klemt haar mond de basis. Ze ritst een verpakking open, laat hem uit haar mond glijden en negeert een protesterende kreun. Haar handen vaardig.
Ze kijken elkaar aan als ze op hem gaat zitten en hem helemaal in zich neemt.  Ze leunt behoedzaam over hem heen. Een arm om haar rug, een hand op haar billen. Hij zet zijn voeten in het matras en stoot krachtig in haar. Ze kreunt en hapt naar adem in zijn hals.
Hij kneedt haar billen. Zij likt zijn huid. Tussen de stoten door zoenen hun monden hongerig. Hij rolt haar op haar rug. Haar benen klemmen gulzig om hem heen. Snelle stoten, ondiep. Hij tilt zich iets hoger en laat haar kijken naar haar buik, zijn buik. Het stoten van zijn pik. Een blos verspreidt zich over haar borsten, langs haar hals. Hij voelt haar knijpen, schokkend, en stoot dan dieper. In een omhelzing komen ze klaar. Zij kreunt alsof ze moet huilen. Hij kust haar ogen.
Ze liggen stil op hun zij, om elkaar heen, naar elkaar toe.
“Joel…..”
Zij is de eerste die spreekt.
“Ik begrijp het nog steeds niet, maar dank je wel, Joel Heemskerk.”
Ze lachen.
“Jan had gezegd dat je zou komen,” zegt hij.
“Die shoot is niet hier. Maar ik kan wel vragen of ik je model mag zijn.”

Een verloren wedstrijd

Zijn loop is asymmetrisch, gehaast, alsof hij nog ergens naar toe moet. Hij tast onder het harde plastic van zijn schouderpads. Zijn gezicht verbijt zich in de schmink van de strepen. Het speeksel in zijn mond. De rochel van zijn adem. De lage gang perst al zijn geluid naar hem terug. Dan rolt het gejuich vanaf het veld de catacomben in. Euforisch stampen duizenden voeten boven zijn hoofd. Met zijn gezonde schouder ramt hij de deur van de kleedkamer open. Zijn heup beukt tegen de klink, net naast de heuppadding.
“Godver!”
Hij bijt bloed in zijn lip. Tranen frustreren zijn ogen. Onwillekeurig werpt hij nog een laatste blik de gang in. Zijn vloeken sterven op zijn lippen.
Haar ronde heupen donker tegen het licht van de ingang. Snelle deinende pas. De zwarte schim wordt zwierende schaduwen, worden blonde lokken, een onberispelijk witte blouse. In de kanten rand van haar bh zit een roze borduursel.
“You’re staring at my tits,” merkt ze op als ze voor hem staat.
“You usually hide it better.”
Haar lange strakke wimpers waaieren uit in de hoeken, waardoor haar ogen nog verder uit elkaar lijken te staan. Met een autoritair knikje geeft ze aan dat hij de deur blokkeert.
Met veel au en gevloek trekt hij het shirt uit. Ze bevrijdt hem uit de bescherming om zijn borst, gespt, ritst, trekt het harnas uit. De geur van zweet vergezelt zijn bewegingen. De harde bank is laag en klein. Haar vingers onderzoeken zijn gespannen spieren, schuren het zand over zijn huid, en glijden over de rode plek die glimmend schoon is. Hij kreunt als ze onder zijn schouderblad voelt.
“It’s not dislocated,” brengt hij uit, en proeft het bloed in zijn mond.
“I don’t like it when somebody fucks with my investment,” antwoordt ze.
Zijn blik dwaalt over de koude vloer van de kleedkamer. Het denim rond haar dijen schampt langs zijn been.
“You should shower. You’re getting cold.”
Ze doet een stap achteruit en gaat zitten. Hij trekt zijn schoenen uit, sokken. Twijfelend blijven zijn duimen hangen op de broekrand. Hij reikt in zijn broek naar het beschermende foam.
 Wisselende tongen van cheerleaders die zijn ballen likken.
Neuk me. De zachte diepte van zijn vriendin. Kale natte kutjes waarin zweet en geil zich mengen met de kruidige geur van sauna.

Iedere scene klettert uit elkaar op de harde tegels tussen hun verbaasde gezichten. Ze knijpt haar ogen samen. Haar blik speurt over het jonge gezicht. De glanzende bruine spieren. De snel ademende buik. Haar voeten glijden uit haar pumps. Geruisloos staat ze op en sluipt over de tegelvloer. Vlak bij hem houdt ze stil  en ruikt langs zijn huid. Haren kietelen zijn hals. Ze strijkt langs zijn ademloze borst, kust de ademloze hals. De gladde lijn van zijn kaak totdat hij teder terug zoent, één hand twijfelend op haar bil. Ze lacht en duwt de hand diep achterlangs tussen haar benen, zijn middelvinger over de strakke naad van haar jeans. Hij gromt, trekt haar naar zich toe, perst zijn erectie tegen haar aan. Ze zoenen bedwelmd van geilheid, met hongerige tongen. Haar hete huid siddert onder zijn lippen en haar volle borsten stralen roze en warm. Ze likt zijn zoute spieren. Hij stroopt de broek van haar heupen, knielt naakt aan haar voeten. Hij helpt haar uit de laatste kledingstukken en hij zet haar benen verder uit elkaar. Zijn hand streelt langzaam, tergt de binnenkant van haar dijen. Hij zoent de blonde venusheuvel, ze onderdrukt een kreun als zijn tong haar vocht raakt. Ze grijpt hem voor houvast als hij twee vingers in haar steekt.
Hij zit. Haar hoofd in zijn schoot. Mmmmm, spint haar mond. Zijn vingertoppen verkennen haar haar en ze vangt de handen om haar achterhoofd. Aarzelend trekt hij haar mond dieper over zijn pik. Mmmmm, slaat ze haar ogen op. Hij grijpt, stoot, stoot opnieuw. Zij omhelst hem in het diepste van haar keel terwijl hij kreunt in zijn eigen ritme.
Ze zit op de harde bank met haar benen wijd. Hij zit voor haar, zijn knieën op de scherpe voegen. Zijn erectie hard naar voren tegen de ingang. Haar brede diepliggende ogen kijken hem eindeloos aan. Zijn bruine ogen zwijgen. Heel langzaam glijdt zijn pik in haar. Ze wendt haar blik af en slikt. Dan kijkt ze hem aan om nooit meer weg te willen kijken.

Was getekend

Dita kon niet aan Nederland wennen, ze was altijd onrustig. Ze ging op de fiets naar de Hogeschool, at taart van de Hema en kende een paar woorden. Goedemorgen. Eet smakelijk. Prettige avond. Dita’s ouders waren diplomaten en ze was opgevoed door haar oma in Barcelona, die haar stijfgestreken kleren aantrok. De bloesjes en rokjes waren zo strak dat de harde stof haar kinderhuid irriteerde en ze tot ergernis van haar oma haar kleren uittrok. De meisjes uit Dita’s klas benijdden haar schone, stralend witte bloezen en haar prachtige dikke haar. En hoewel ze zich sinds haar kleutertijd niet meer op school had uitgekleed, waren haar vrouwelijke klasgenootjes het nooit vergeten en pestten ze haar dat ze een diertje was. Alleen haar zigeunervriendje, een potig ruw kereltje dat twee stukjes van zijn voortanden miste, speelde graag met haar. Ze schikte zich naar haar lot, en reisde toen ze oud genoeg was haar ouders achterna. Na een jaar vertrokken zij, weg uit Noord-Europa, en lieten Dita achter.
Het was nog niet eens zeven uur. Helen, de frêle hospita van begin veertig waadde zich in het donker door de gang naar de badkamer. Ze douchte, smeerde zich in met bodylotion, en trok een setje wit ondergoed aan met bloemen in zachte poederpastels. Haar dure ondergoed was slechts één van de vele dingen waarin de Française in haar zich liet zien. Ze maakte het af met een wit hemdje met spaghetti bandjes en een randje kant. Toen ze de badkamerdeur opende zag ze Dita bloot uit haar kamer komen. Dita’s huid had een lichte honingkleur. Haar lichaam was slank maar met stevige ronde vormen, alsof het uit zandsteen was gehouwen. De huid glansde in de slecht verlichte gang. Dita’s borsten waren klein en de tepels zacht alsof een interne hitte ervoor zorgde dat ze niet hard konden worden. In Dita’s schouders, armen en benen golfden spieren onder een zacht laagje vrouwenvlees. De ogen van Helen gleden over dit jonge lichaam en hielden stil tussen haar benen.
“Dita!” riep de Française.
“You don’t shave!”
Het schaamhaar van Dita was vol en donker. De Spaanse wierp een blik naar beneden. Haar ogen waren nog dik van de slaap en haar mond stond een stukje open.
gIt is natural, right?” concludeerde ze.
Haar “r” was rond en voor de “i” zat bijna onhoorbaar een “g”. Gedachteloos gleden haar vingers door de haartjes.
“Sometimes, when boy asks.. ”
Ze nam niet de moeite de zin af te maken.
“But David don’t mind.”
David was de minnaar van Dita. Meerdere keren per week kwam de jonge Italiaan ’s avonds langs en hoorde Helen ze vrijen. Helen’s vorige huursters hadden nooit een seksleven. De kleine slaapkamer met de twijfelaar, nauwelijks groter dan een eenpersoonsbed, was voor hen prima geweest. Maar door Dita was er het kreunen van David en het zwoegen van de oude planken. Als David er niet was, hoorde ze voor het slapen gaan het zachte zuchten van Dita die masturbeerde.
Op een dag kondigde Helen aan voor een paar weken naar Frankrijk te gaan. Ze vroeg of Dita bezwaar had als er een jonge vrouw kwam.
“She can have my room,” zei Helen.
“It’s only for a few weeks.”
gI don’t mind,” haalde Dita haar schouders op.
Ze was niet iemand die zich veel aantrok van de aanwezigheid van anderen.
De maand daarna vertrok Helen en meldde de nieuwe bewoonster zich om acht uur ’s ochtends aan de deur. De etiketten van de intercontinentale vlucht wapperend in de gure Hollandse wind. Dita hielp de vrouw binnen en flanste een ontbijt in elkaar terwijl de nieuwe bewoonster haar bagage naar boven bracht. Zwijgend zaten de twee vrouwen tegenover elkaar. Kopjes thee dampten. De nieuwe bewoonster keek onderzoekend naar een beschuit met hagelslag die op haar bordje lag. Dita keek op haar beurt nieuwsgierig naar haar nieuwe huisgenoot. De vrouw was donker en dun. Een Afrikaanse met de jukbeenderen van een fotomodel. Haar westerse kleding stak af bij haar donkere handen en gezicht. Dita herkende onmiddellijk de toewijding waarmee de lichtroze blouse gestreken was.
“Don’t that irritate skin?” vroeg Dita, terwijl ze haar handen over de mouw van de stof liet gaan.
De zwarte ogen van de Afrikaanse spuugden vuur.
“You think we all run around naked?”
Verschrikt sloeg Dita haar handen voor haar mond.
“No! Of course not!”
Maar haar Engels was niet goed genoeg om uit te leggen wat ze bedoelde, en Edda, de Afrikaanse, was niet in de stemming om te luisteren.
Een aantal dagen leefden de vrouwen langs elkaar heen, slechts beleefdheden uitwisselend. Goedemorgen. Slaap lekker. En Dita liet zien hoe de wasmachine werkte.
Op een dag kwam Dita thuis van haar werk. Edda was niet thuis en Dita maakte eten voor zichzelf. Haar ogen dwaalden af en toe naar het bureau van Helen, dat sinds de komst van Edda begraven was onder stapels paperassen, zakken drop en een laptop. Toen Edda na het eten nog niet thuis was, kon ze haar nieuwsgierigheid niet langer bedwingen. Langzaam liet ze de mappen door haar handen glijden. Unicef rapporten. Een Engels rapport van het Nederlandse Ministerie van Volksgezondheid. Ze opende een willekeurige map. Plaatjes van verminkte vagina’s. Besnijdenis. Daarom was Edda hier. Ze sloeg de gruwelijke vondst dicht, onwillekeurig gleed haar hand tussen haar benen. Ze begon te huilen en kroop op de bank.
“Why are you here in the dark?’ informeerde Edda, terwijl ze het licht aanklikte.
Dita’s grote ogen keken haar aan. Het zout van tranen opgedroogd op haar wangen.
gI saw the pictures,” antwoordde ze.
“On your desk. They are so bad.”
Edda knikte.
“That’s why I do my work. Because they are bad.”
“You too?” vroeg Dita.
“This is not about me,” zei Edda, die haar tas begon te doorzoeken.
“Yes, but you have that too?” vroeg Dita, die niet begreep dat Edda de vraag bewust  onbeantwoord had gelaten.
Edda zuchtte.
“Yes, me too.”
“Let me see,” zei Dita.
Edda greep een gordijn en trok het dicht. Stof slingerde door de kamer.
“No.”
“I want to,” zei Dita.
“It is ugly,” bleef Edda weigeren.
“Goodnight.”
Dagen, nachten en beleefdheden gingen koeltjes voorbij. In de laatste week van haar verblijf kwam Edda in een donker huis. Dita’s jas en schoenen slingerden bij de kapstok. Ze keek of Dita weer in het donker zat te huilen maar de bank was leeg. Opgelucht trok ze haar jas uit. Toen viel haar oog op de tafel. In het midden lag een roze briefje.

Dear Edda,
I am sorry you are angry. You are not ugly. Please let me see you.
I promise I will not touch if you don’t want. I will wait in bed.
Please don’t be angry with me.
Dita.

En onder de zakelijke kleding, onder het strakke gezicht, smolt het topje van Edda’s woede, en voelde ze het verdriet van Dita. Dita, die huilde om het verdriet van een ander. En Edda, onmachtig haar eigen lijden te voelen, huilde nu voor Dita. Ze ging naar boven. De kamer was donker. Het dikke dekbed bedolf de kleine Dita.
“You came,” zei de berg met dekens.
Ze knipte een lampje aan en klom uit bed. Zwijgend keek Dita hoe Edda zakelijk haar broek los maakte en naar beneden stroopte. De Afrikaanse ging op de rand van het bed zitten. Haar broek laag.
“Better lie down,” zei Dita.
Toen Edda op bed lag, trok Dita de schoenen en sokken uit, en de broek en het slipje.
“Blouse off too,” rilde Dita.
“Not good for skin.”
In een wit hemdje lag Edda op bed.
“I am going to look, yes?” zei Dita, die op de bedrand was gaan zitten.
“You shave,” glimlachte ze.
“Muslim habit,” antwoordde Edda.
Toen trok ze haar knieën op en liet ze open vallen. Enkels gekruist. Een gladde venusheuvel opende zich. Oude sneeën en sneetjes. Grove dikke stukken. Kleine gaatjes alsof iemand met een naald geprikt had. En op het serieuze gezicht van Dita kwamen tranen. Haar vingers raakten de littekens. Edda rilde.
“Edda………….” huilde Dita.
“Can I touch, please?”
“You already are,” zei Edda droog.
Vederlicht bevoelde Dita de schaamlippen. De littekens waren te droog en te ruw om te strelen.
“You need honey,” zei Dita.
“My grandmother told me.”
En weg was de Spaanse. Toen ze terugkwam staarde Edda daas voor zich uit.
“They are old,” zei ze bedachtzaam.
“I am scarred for life.”
“I want to,” schoof Dita de donkere benen weer wijder.
Ze smeerde de honing op het ruwe geslacht van Edda, maakte kleine cirkels van boven naar beneden, langs de littekens die eerst schaamlippen waren naar de ingang. Na een paar cirkeltjes doopte ze haar vinger opnieuw in de pot.
“Have you been with a man?” vroeg Dita.
Edda schudde haar hoofd.
“That is not for me.”
Ondanks de aanrakingen van Dita toonde Edda geen enkele opwinding. Haar benen lagen open alsof ze bij de dokter was. De dokter in Nice, die alle ontstekingen van de besnijdenis had moeten behandelen. Verschillende dokters. Zusters. Artsen in opleiding. Edda’s vagina was niet meer van haar. Het tweede rondje was afgelopen. Dita had de hele buitenkant nu twee keer gehad.
“Can you have orgasm?” vroeg Dita.
Edda schudde weer haar hoofd. “No. It is gone.”
“Maybe inside?” probeerde Dita, die over haar verdriet heen was en geïnteresseerd het gewonde lichaamsdeel onderzocht.
“May I?”
Edda haalde haar schouders op.
“You must close eyes,” zei Dita.
“And think of a really nice boy.”
Met een glimlach om haar mond deed Edda wat haar werd opgedragen. De onschuld van Dita werkte aanstekelijk.
“He must really nice,” zei Dita.
“Otherwise it doesn’t work.”
Edda dacht aan een jongen uit haar dorp die haar waterton droeg, en zelfs hielp haar haar te vlechten. Usman was een jaar of veertien geweest, toen zij het dorp ontvluchtte.
“Think of being with a boy. And he is touching you,” vervolgde Dita haar eenvoudige instructies. Toen voelde Edda de warme mond van Dita tegen de venusheuvel. Edda’s ogen vlogen open.
“You must keep eyes closed,” zei Dita zacht.
“Boy is kissing you.”
En Edda’s ogen gingen dicht. Ze voelde alleen nog het likken van Dita. Zorgvuldig gleed ze langzaam naar beneden en weer terug naar boven. De honing weg. Speeksel en adem verkoelden het zachte vlees.
“Boy touches you very gently,” zei Dita.
En toen bracht ze voorzichtig een vinger naar binnen. Edda kreunde. Haar benen klemden maar Dita hield haar dijen open. De warme tong duwend aan de buitenkant. De kleine vinger onderzoekend in haar, in en terug. Iedere keer als de vinger terugtrok, tot vlak bij de ingang, hield Edda haar adem in alsof ze vreesde dat de vinger haar alleen zou laten. Maar hij kwam altijd terug. In een kleine curve, duwend in de richting van haar schaambeen. En in die golvende stuwende beweging, voelde Edda hoe ze vochtig werd. Eerst de binnenkant. De kleine vinger gleed steeds makkelijker naar binnen.
Dita bracht een tweede vinger in. In een golf verspreidde het vocht zich aan de buitenkant. Door het littekenweefsel sijpelde sap, vocht op de plaatsen waar eens haar schaamlipjes zaten. Met lange halen likte Dita het op, en duwde haar tong breed tegen de hele buitenkant. Haar tong krachtig tegen het levenloze weefsel van de clitoris die was weggesneden. Cirkelend, breed, toegewijd, en de twee vingers die in en uit gleden, met het ritme dat ze voelde diep in Edda.
Het kreunen van Edda veranderde in schreeuwen, in huilen. In stoten waarbij Dita moeite moest doen om niet weggeduwd te worden. En toen voelde Dita het diepe schokken, strak om haar vingers heen. Een golf van vocht langs de vingerkootjes naar buiten geperst. Helder vocht in haar mond, op haar lippen. En de ontspanning van Edda, die trillend haar benen dicht wilde doen. Voorzichtig trok Dita haar vingers uit het natte kutje.
“You have bled,” stelde ze vast.
Bloed op haar vingers en een veeg bij de ingang. Edda sloot haar benen, en krulde zich huilend op met haar handen diep tussen haar benen. Troostend sloeg Dita haar armen om haar heen.
“Is natural,” wiegde ze.
gIt is only natural.”

De Vreemdeling

Zijn lange postuur vult haar kleine hal.
“Kun je het zien?” zegt hij laconiek.
Ze kijkt op van de bobbel in zijn spijkerbroek. Zijn zwarte haar in dikke lokken. Hij draagt zijn bril en Armani spijkerbroek.
“Ik heb liever dat u gaat,” zegt ze.
Hij glimlacht en grijpt haar arm terwijl hij zijn gezicht in haar hals duwt.
“Hollen,” fluistert hij, en draait zich om naar de voordeur.
Haar hakken vliegen de trap op, blijven haken, de deur valt in het slot. Een langgerekte schaafwond trekt over haar onderarm, en ze schreeuwt. Hij stort zich op haar, perst haar tegen de trap, tot haar knieën, heupen, kaken bezwijken onder zijn gewicht. Zijn vrije hand grijpt haar geschaafde arm. Zijn harde pik wrijft door hun kleren.
“Stop is stop.”
Weer zijn fluistering. Haar lip trilt, een eerste traan biggelt over haar wang. De stevige greep om haar bebloede arm perst de pijn weg. Hij kust haar op haar wang. Waterig kijkt zij hem aan, ze knikt met haar ogen. Een ogenblik is zijn jonge gezicht er. Dan rukt hij haar omhoog, ze schiet langs hem en landt vol op haar buik. De bovenste tree perst de lucht uit haar longen. Ze huilt in de witte vloerbedekking terwijl hij ruw haar rok omhoog trekt. Hij streelt haar billen, tussen de billen. Zwijgend. Zijn klap komt toch nog onverwachts. Ze gilt. Hij slaat opnieuw. Ze verbergt haar gezicht en bijt in haar eigen onderarm. Haar rug schokt bij iedere slag. Zijn hand staat wit en rood op haar blanke billen. Ze hoort zijn rits open gaan, en hij nestelt zijn warme pik tussen haar dijen.
“Ik ga je diep en hard neuken,” belooft hij.
“Maar eerst ga jij aan het werk. Hup!”
Met een ferme tik jaagt hij haar naar de slaapkamer.
Ze zit op haar knieën, zijn pik bij haar gezicht. Ze neemt hem in haar mond en legt haar hand om de basis van de gladde schacht.
“Geen trucjes.”
Hij haalt haar hand weg.
“Helemaal in je mond.”
Ze omarmt zijn smalle heupen, en hij draait zijn handen in haar blonde haar. Zijn tempo ligt hoger dan normaal, met lange diepe stoten achter in haar keel.
Ze ligt op haar rug, haar rok opgeschort, nylon kousen tot halverwege haar open dijen. Een slipje droeg ze niet.
“Jezus, wat ben je lekker nat.”
Zijn vingers hard en ruw in haar.
“Eens kijken hoe geil je bent voor mij.”
Hij duwt een extra vinger erin, en ze schreeuwt fel. Hij stoot. Bij iedere beweging die hij maakt kreunt ze, totdat geilheid en pijn ieder besef verdrijven van wat hij doet en ze schokkend klaarkomt. Dan verliest ze het bewustzijn.
Voorzichtig trekt hij zijn vingers terug uit haar bewegingloze lichaam. Ze kreunt en beweegt haar heupen weg. Ze heeft haar ogen nog dicht als hij tussen haar benen plaatsneemt en zijn pik in één keer in haar stoot. Getergd schiet ze omhoog en klampt zich aan hem vast. Haar binnenste open en rauw. Instinctief slaat ze haar armen en benen om hem heen, wat de pijn alleen nog maar verergert. Haar opgeschorte rok klemt haar buik. Met een lange haal trekt hij zijn pik er uit.
“Uitkleden jij.”
Zijn dure overhemd hangt los over de voorkant van de jeans, en hij blijft onverminderd hard terwijl hij haar gadeslaat. Haar sieraden moet ze omhouden.
“Omdraaien.”
Ze zit op handen en knieën, hij zit achter haar en leunt over haar heen. Hij grijpt een kussen en duwt het onder haar. Hij trekt haar armen onder haar weg. Met een verschrikt gilletje landt ze met haar billen omhoog. In een snelle beweging draait hij één arm op haar rug. Zijn vrije hand vingert hij haar. Even valt ze uit haar rol, en opent haar benen verder. Hij glimlacht en maakt haar van achter nat met haar eigen vocht.
“Je dacht toch niet dat je al klaar was?”
Hij draait haar arm nog strakker op haar rug. Ze jammert in het kussen maar duwt haar billen hoger. De eerste stoot doet pijn, de tweede ook. Hij steekt zijn handen onder haar armen door, grijpt om haar schouders. Zijn rug kromt over haar heen bij iedere stoot.
“Nee, niet doen!”
Ze jammert in het kussen. De stoten volgen elkaar sneller op. Hij zakt weg in zijn eigen genot en hoort haar niet meer. Het orgasme doet hem duizelen. Uitgeput ligt hij op haar. Nog verbonden.
“Je zei toch geen stop?”
Zijn stem is droog en ongerust.
Ze ligt als een theelepeltje voor hem. Zijn pik zacht en warm tegen haar billen. Zijn stugge spijkerbroek strengelt om haar blote benen. Hij gaat verliggen, zijn armen iets losser om haar heen. Zijn adem zwijgt in haar nek. Een koude rilling trekt door haar rug.
“Ik zal de komende tijd niet veel meer kunnen komen,” zegt hij.
“Het is het einde van het jaar, dan heb ik het altijd heel druk.”
Zijn jonge stem is feilloos luchtig, zonder een spoor van emotie. Ze draait zich om, speurend naar een blik van herkenning.
“Jij zei zelf toch ook dat je weinig aan schrijven toekwam,” voegt hij eraan toe.
Ze draait terug en blijft verdoofd liggen in zijn armen terwijl haar keel zich dichtschroeft. Haar hart bonkt doffe harde slagen.
“Ik ga douchen,” zegt ze flink.
“Ga je mee?”
Het water is warm, en haar handen verweekt, maar haar lichaam blijft koud. Aarzelend voelen haar vingers haar geslacht, de beurse ingang en de gladde binnenkant. Zorgvuldig maakt ze het schoon. Met een vingertopje douchegel wast ze haar anus. Haar vocht en zijn vocht spoelen weg. Ze huilt als ze haar borsten streelt, haar buik. Ze koestert de schaafwond op haar arm. Wankelend komt ze de douchecel uit. Op de grond ligt een gebruikte handdoek. Ze raapt hem van de tegels, en duwt hem tegen haar gezicht. Haar schreeuwen worden gesmoord in de natte stof. Het ruikt naar hem.

Twee vrouwen

Het was half mei en Lauren sliep alleen maar. Soms kwam ze haar bed uit om les te geven of deed een poging te sporten, omdat ze een maand geleden had bedacht dat ze die laatste kilo’s voor haar 39e verjaardag kwijt zou kunnen zijn. Drie dagen na dit goede voornemen was er de nacht met Samuel. Ik wil je op alle manieren waarop twee mensen elkaar maar kunnen willen. Zes neutrale DM’s in tien dagen en drie kribbige e-mails zonder aanhef waarin Samuel haar erop wees dat hij het druk had en ze niet zo moest zeuren. Lauren zocht haar bed weer op. Vanaf de yogamat keek de kleinste kater haar beschuldigend aan en zei piep. Ze trok de deken over haar hoofd.
Morgen..  Morgen was het zaterdag en ze wist nu al dat de moslimjongen waar ze mee had afgesproken in rook zou opgaan voor hun eerste date. Dat de batterij van zijn telefoon leeg zou zijn, en hij er “niet aan zou denken” haar te mailen vanaf een andere telefoon. Of dat hij met een smoes zou antwoorden als zij rond etenstijd zou sms’en of ze elkaar nog gingen zien. Ze zouden elkaar niet zien, zoveel was zeker. Lauren zag ze namelijk nooit, moslims. Zelfs niet als het rechtenstudenten waren. Zelfs niet als de vonken er online vanaf spatten. Zelfs niet als ze al jaren moskeevrij waren. En zeker niet als ze liefdesverdriet had en ze behoefte had aan een grappige, luchtige moslimjongen.
Juist dan niet.

Voordat ze de deur uitging checkte Hassnae haar mail. Haar uitgever vroeg iets over een column. Dit Was het Nieuws wilde haar in de show. Een maagd van 20 vroeg haar om raad. Hassnae checkte haar timeline op Twitter voor ze afsloot.
Na jou nooit meer een ander. Niet alle wensen komen uit.
De tweet van Lauren stond bovenaan.
“Gaat alles wel goed met jou?” stuurde Hassnae haar een privébericht.
Ze waren elkaar weleens tegengekomen in de hammam waar je geen badkleding hoefde te dragen. Lauren was zo’n vrijgevochten Hollandse die haar vrijages aan de grote klok hing.

De mist dempte alles. De weinige fietsers spookten door de stad. Koopmannen hielden zich stil tussen verlaten kramen.  Voor het gesloten badhuis stond een groepje vrouwen.
“Mijn horloge loopt voor,” glimlachte Hassnae.
Haar man lag thuis te slapen.
“Ik heb het koud,” zei Lauren bij wijze van groet.
Klokslag tien uur openden de deuren.
 “Je hoeft geen nieuwe condooms te kopen,” zei hij toen zij vroeg welk merk hij het fijnst vond.
“Daar zorg ik voortaan voor.”
 De krappe ontvangsthal lag direct aan de straat. Iedereen sprak Arabisch. Of Berbers. Of iets anders dat Lauren niet verstond en dat haar ook niet interesseerde. Ze beet op haar lip. Er was geen pinapparaat en iemand had geen contant geld bij zich.
“Willen jullie een massage reserveren?” vroeg de jonge moslima toen ze eindelijk aan de beurt was.
Lauren keek geïrriteerd naar Hassnae bij het woord jullie.
“Gaat alles wel goed met jou?”
Hassnae’s stem verstoorde het monotone geruis van water. Verstoorde het eindeloze bonken van haar geest en het onbedwingbare huilen naar het mozaïek. Met kinderlijke handen veegde Lauren in haar ogen en schudde haar hoofd toen ze zich omdraaide.
“Is het Samuel?”  vroeg Hassnae.
Er brak een lach door het masker van misère.
“Queen Hassnae leest mijn blog!”
De lach schalde met het verdriet tussen de tegeltjes.
Douchen. Zwemmen. Stomen. Weer douchen. Het ging over modder. Het ging over zeep. Over hammams, strings van de Zeeman, en seks met onbesneden mannen.
“Ik ken alleen mijn eigen man,” knipoogde Hassnae voordat ze een pot scrub achter de balie stal.
“Ik ben stout met andere dingen.”
De twee vrouwen wasten, scrubten en ontweken de andere gasten terwijl ze van ruimte naar ruimte kletsten.
“Volgens mij is de mijne anders dan vroeger.”
Lauren wierp een vluchtige blik tussen haar benen. Ze sloeg de slippen van de badjas dicht en pakte haar muntthee.
“Maar ik denk dat je in een gelukkig kutje niet moet knippen. Zo’n rejuvenation is uitgesloten.”
“En dan hebben we nog niet eens kinderen gehad,” concludeerde Hassnae.
Ik wil je kind.
Een slag van pijn trok onaangekondigd over Lauren’s gezicht. De slok in haar mond weigerde te slikken. De tranen die een uur lang door grapjes buiten de deur waren gehouden rolden onstelpbaar over haar wangen. Ze merkte niet dat ze een hand voor haar mond sloeg en de andere diep in haar schoot drukte. De badjas kromp ineen.
 Niet een kind. Ik wil jouw kind. En ik wil niet eens kinderen.
Ik ben bijna 39 en ik wil niet eens kinderen maar ik wil jouw kind.
 Lauren lag loom, haar benen open. Ze huilde in het spotje aan het plafond terwijl ze de zachte vingers van Hassnae over haar onderbuik voelde. Koele aanrakingen waar geen verdriet aan kleefde. Geen vuur van passie waar ze zwanger van kon worden.
“Hassnae, wil je me aanraken?” vroeg Lauren.
Ze tilde haar hoofd op en keek de Marokkaanse aan. De vingers van Hassnae gleden zacht naar binnen. De twee buikjes lagen tegen elkaar aan. De blondine fluisterde. Hassnae giechelde achter haar ravenzwarte lokken.
“We zijn twee vrouwen, dan telt het niet,” zei Lauren.
En ze duwde de dijen van de veel kleinere Hassnae plagerig uit elkaar.
“Je bent een sletje,” lachte Hassnae.
“On a mission.”
Lauren streelde de gladde heuvel en liet haar vingertoppen nieuwsgierig tussen de schaamlippen van haar vriendin glijden. Ineens stopte ze.
“Hassnae, mag ik dit doen? Je bent toch een soort van maagd.”
Ze bleven in de hammam die middag. Zo discreet mogelijk en als andere gasten binnenkwamen groetten ze en trokken een neutrale plooi over hun gelukkige wangen.
“Jullie mogen wel in de massageruimte,” zei het meisje van de balie.
“Met z’n tweetjes dan.”
“We gaan zo naar huis,” zei Hassnae.
De man van Hassnae kwam er nooit achter wat zij deed met haar vriendin. Of waarom zijn vrouw ineens zo avontuurlijk was geworden. De keren dat Hassnae en Lauren afspraken bleven beperkt tot hun uren in de hammam, en een losse nacht als Hassnae vrij had. Lauren hield haar buik nooit meer in, en wilde net als vroeger geen kinderen. Hassnae genoot van de vreemde fantasieën en penetraties die Lauren iedere keer voor haar bedacht. En ze deden het op alle manier waarop twee vrouwen elkaar maar kunnen willen.

Onschuld

Haar koffie ververste zichzelf. De bekers stonden schoon in de kast. Soms herinnerde de in drieën gevouwen theedoek op de radiator haar eraan dat de jongen ook in het atelier was geweest. Hij sprak weleens als zij rookte terwijl de verf droogde. Iemand zou hem meer aandacht moeten geven. Lilith wierp een blik op haar schilderij. Het kunstlicht vervormde het relief van het blonde haar. De nachtblauwe achtergrond sloeg dicht. Haar blanke lichaam zweefde over het doek. Ze dacht erover om het spleetje iets open te zetten, en de binnenste schaamlippen groter te maken. Dat onschuldige spaarpotje irriteerde haar al de hele serie. Sloom begon ze zich aan te kleden. Het opgekrulde stringetje. De klamme spijkerbroek. De sokken en de dunne sweater plukte ze tussen de hete verwarming vandaan. Ze knipte de verdwaalde spotjes uit, haar ezel werd zwart. Het glazen plafond gaf alleen nacht.

De Senseo pruttelde in het keukentje, en de jongen vloekte. Gestommel. Op zijn knieën voor de gootsteen haalde hij een nieuwe vaatdoek uit een pakje van tien.
“Ik wist niet eens dat ik dat had,” begroette ze hem.
Haar kaken protesteerden tegen de glimlach.
“Gekocht!”
De ogen van de jongen lichtten op.
“Luister, ik kan dit niet,” gaf ze het op.
Afwezig kleedde ze zich uit. Ze spreidde de trui over het koude krukje voor de ezel. Turend naar haar doek nam ze de koffie aan zonder te bedanken. Joss Stone zong reggae. Mick Jagger zong mee. Zijn vinger gleed over het dichte kutje.
“Ik vind hem mooi zoals hij is,” zei de vinger.
“Misschien werk ik vandaag wel aan de lucht.”
Neuriënd veegde haar kwast de hemel schoon van sterren. Ze danste en haar lippen zongen geluidloos mee met de laptop. De geuren uit de keuken vulden het grote atelier. Hij zette een schaaltje knoflookbrood op de kruk en hield een ochtendjas voor haar open.
“Ik kan het niet meer aanzien.”
“Zo’n oude vrouw!”
Maar ze lachte en klemde haar penseel tussen haar tanden, gooide het pallet van hand tot hand toen ze de jas inschoot.
“Het is de hele dag al koud hier.”
Ze knikte en stopte het knapperige brood in haar mond. Goedkeurend smakte ze naar het schilderij.

Haar bord pasta rustte in haar kleermakerszit.
“Serranoham! Er zit ham in!” riep ze.
“En mozzarella,” antwoordde hij niet zonder trots.
“Ik maak mijn tortellini iedere keer weer anders.”
Lilith’s wangen hadden een gezonde blos, en ze nam nog een slok rode wijn.
“Hoe heet je eigenlijk? Of heb ik dat al eens gevraagd?”
Koffie op maandag en dinsdag. En sinds kort op woensdag en vrijdag een diner. Lilith begon oog te krijgen voor de ritmes van Ian. Op zaterdag schilderde ze op creamcrackers en sigaretten. Op haar oude laptop speelde de muziek die Ian voor haar achterliet. Als de zon scheen verliet ze het lichte atelier voor de weekend drukte van het park. De man in de kiosk van het park vroeg of ze hier nieuw was.

“Wil je blijven eten?” vroeg Lilith.
Ian’s lange ledematen kwamen overeind op de bank. Bestuursrecht viel open op zijn sweater. Hij leek iets te willen zeggen maar slikte het in. Een grijns trok over zijn heldere ogen.
“Oké! Wie ben je? En wat heb je met Lilith gedaan?”
Hij smste een vriend dat hij niet kwam roeien en bood aan boodschappen te doen. Ze vroeg om een fles bubbels omdat het schilderij af was.
De borden met de frittatakruimels stonden op het witgeschilderde kistje. Het stof op de grote stompkaarsen was niet zichtbaar. De vlammetjes flakkerden onder de wilde bloemen in een omgespoelde kwastenpot. Lilith stak twee sigaretten aan en reikte er één naar Ian. Hij staarde naar het doek, dat in het licht van de spotjes tot geelblauw negatief wegtrok.
“Je hebt het kutje vaak overgeschilderd.”
Zijn blauwe ogen keken haar nu aan. Ze haalde haar schouders op.
“Ik lijk wel een baby daar.”
Ian legde zijn sigaret weg en ging voor haar zitten. Ze protesteerde niet toen hij haar broek open maakte. Ze tilde haar heupen op met dezelfde onverschilligheid waarmee ze zich uitkleedde als ze begon met schilderen. De tepels door haar grijsblauwe T-shirt werden hard toen Ian haar dijen uit elkaar duwde. Ze schrok van de aanraking. Ontspande van de streling. Zuchtte toen hij minutenlang niets anders deed dan strelen. Hij stond op en pakte een schone kwast uit haar kast. De duivelse grijns op zijn gezicht was er weer. Vrijmoedig opende Lilith haar benen nog wijder en keek hem uitdagend aan. De haartjes van het kwastje waren harder dan gedacht.
“Het prikt,” merkte Lilith op.
“Typisch zoiets wat lekker lijkt en het niet is.”
Hij draaide het kwastje om en plaatste het stokje met het puntje naar boven tussen de lippen. Hij wiebelde het open.
“Zacht, het hout voelt zacht,” zei Lilith.
Met zijn vingertoppen spreidde hij haar ingang en duwde het puntje naar binnen. Onmiddellijk verkrampte zij.
“Ik kan dit soort dingen niet. Je komt er toch niet in.”
Ze lag op haar rug met Ian voor de bank en zijn tong tussen haar benen. Het likken van haar warmte; ze sloot haar ogen. Het zoenen van de kleine clitoris in de stevige heuvel; ze kreunde. Het cirkelen van de tong en de vinger die binnendrong; fel trok ze zijn hoofd naar zich toe.
“Geef me meer,” zei ze.
Hij opende zijn broek en viste een condoom uit zijn broekzak. Ze glimlachte en keek verwachtingsvol tussen haar benen. De eerste twee kootjes van zijn middelvinger en wijsvinger.
“Het past echt…”
Ze schoof omhoog alsof ze ineens besefte in welke positie ze daar lag en voor het eerst haar naaktheid wilde bedekken. Ian hield zijn vingers in haar. Zijn “Ssst” klonk als een bevel.
Hij schoof haar verbaasde lichaam terug naar de rand en zoende haar. Ze likte terug, hapte en nodigde zijn tong uit diep in haar mond. Haar enkels vouwden zich om zijn heupen, haar armen om zijn schouders. Hij zette zijn geslacht voor de ingang en duwde naar binnen. Hij schrok van haar reactie en nog meer van zichzelf toen hij opnieuw stootte met een vurig verlangen weer die strakke, paniekerige reactie te voelen. Haar kutje dat hem eruit wilde. Ze keken elkaar aan. Haar schreeuw stond nu in zijn ogen. En zijn sadistische genot in de hare. Ze zeiden allebei “sorry” en wisten allebei dat het niet meer nodig was.
Onder de bloemen zwerven twee bleke condooms. Het kwastje balanceert op het bord tussen de vieze vorken. Ian zit op zijn knieën. Het opgedroogde vocht. Het bloed. Met een vel vochtige keukenrol dept hij haar.
“Je bent een beetje schraal, maar verder oké.”
Ze rilt.
Hij pakt de grote spiegel en zet hem tussen haar benen. Hij houdt haar lippen open. Ze knikt tevreden.

De Weg Terug

Adele zingt Someone like you door de open ramen naar buiten, een zomerse wind waait naar binnen. Lilith plet de sigaret tegen het blauwe glas van de asbak, en blaast de laatste rook in een fel straaltje naar buiten. Geërgerd neemt ze het atelier op. Stofdeeltjes dwarrelen door de lucht. Opgedroogde penselen en besmeurde paletten bij de schildersezel. Kussens zwerven in het bed met zijn sperma. De halve fles wijn verzacht niets. Met de adem in, stroopt ze de dekbedhoes af en gooit het over de houten vloer van zich af. Ze pakt de schone lakens en steekt haar neus in de wasverzachter. Is ze blond? Is zij wel jong? Bruut klappert ze met het grote dekbed, en laat het in een frisse wolk naar het bed zweven. Het ergste is gedaan. Bevrijd snijdt ze het doek van de latten, en propt het gespierde naakt in de vuilnisbak.
Over de afwas doet ze een half uur en twee theedoeken. Ze maakt schoon, gooit weg en sorteert de post van de afgelopen dagen. De schok scheert voorbij aan het bewustzijn. Ze merkt niet dat ze haar adem inhoudt en haar gezicht afwendt. Haar trillende handen klemmen een dun tijdschrift vast. Op de cover poseert een uitdagende dertiger met slordige blonde lokken. Het spleetje tussen de ronde tanden geeft hem iets gulzigs.

“Je woont dus nog steeds in Maastricht.”
De simpele constatering is het einde van de plichtplegingen, die Adam toch al de keel uithangen. Hij leunt achterover in zijn terrasstoel, speurend naar een ober. Lilith’s getergde gezicht valt weg achter een grote Ray Ban en de laatste sigaret uit haar pakje.
“Ik hoorde dat je een ander had,” verbreekt ook zij de beleefdheden.
Adam’s lach is ruw en spottend.
“Ik ben helemaal nooit getrouwd geweest, ik heb zo vaak een ander.”
“Nee, toen het uit ging.”
“Jij ging verhuizen.”
De ober neemt de bestelling op en wijst Lilith de wc. Ze bedwingt haar tranen tot ze de deur achter zich dichttrekt.
Zij spreidt haar benen en hij streelt over het dunne jurkje, tegen de hitte van haar kut. Hij kreunt als zij de gulp opent en hem in haar hand neemt. Zijn hand onder de jurk, het slipje opzij. Hij verlangt naar hoe nat ze zal worden als hij haar vingert.
 “Neuk me, Adam. Dan zijn we ervan af.”
Hij heeft haar niet terug zien komen. Ook nu glimlacht of flirt ze niet. Blozend meisje. Spelend meisje. Ze staakten de seksspelletjes in het veld pas als de zon zo laag stond dat zijn moeder kwam zoeken.
“Ik zou hem niet eens omhoog kunnen krijgen.”
Het raakt haar als een baksteen. Zijn excuses en de verklaring dat hij homo is raken verstrikt in haar huilbui. Hij biedt aan naar haar huis te gaan. Ze kijkt op met een heldere glimlach, door haar tranen heen.
“Ik weet wel een plekje.”
Een locatie die zijn navigatie niet pakt. Eenrichtingsverkeer waar Lilith’s fiets nooit last van heeft. Allebei giechelen ze op weg naar verlaten wandelpaden en herkauwende Hooglanders. Ze springt met haar witte zomerschoenen uit de hoge bijrijderszit op de onverharde weg en rent het veld in, nog voor hij zijn spullen heeft gepakt.
Het hoge scherpe gras onttrekt hen aan het zicht, hun adem is nog zwaar van het stoeien. De lach vervliegt en ze staren naar elkaar. Hij zoent, haar geur is bedwelmend hetzelfde, en het ranke lijf voegt zich onmiddellijk om hem heen. Hun lichamen hervatten de herinnering. De zachtheid van haar borsten overvalt hem, net als de passie van haar zoen, en het kwetsbare zuchten als hij haar uitkleedt, voelt, likt. Maar elke keer als hij haar zachte hand voelt om zijn pik, duwt hij haar weg met een “sorry” dat geen recht doet aan de pijn in zijn borst en de kramp laag in zijn buik.
Naakt ineengestrengeld, haar lijf klein en licht tegen zijn grote blonde buik en borst. Het vocht op zijn vingers is al opgedroogd.
“Hoe lang wist je het al?” vraagt ze.
De eerste woorden na haar orgasme.
Bedachtzaam zoekt hij naar een antwoord. Zij legt een warme hand over zijn onderbuik. Hij schrikt, maar ze negeert het en werkt zich overeind, om ook haar andere hand erop te leggen.
Hij ligt op zijn rug en heeft alleen de hemel. Nooit kijkt hij naar het hoofd dat op en neer moet gaan in zijn schoot. Naar zijn buik die zacht en groot aanvoelt na haar eindeloze stroom strelingen, zoenen en geruststellende woorden, alsof het een puppy was. Van lichtblauw, naar oranje, naar roze, naar rood. Totdat de lucht overgaat in de nacht en purper wordt. Zijn kreun dempt in de kring van gras, zijn handen gaan door haar haren, strelen haar hoofd. De binnenkant van zijn ogen speelt de films van het speelse meisje opnieuw en opnieuw.
Het is dat, of de hemel.

Later

 Ik schrik als Taeke opkijkt achter het raam. Ik heb staan staren. Hij beent het huis uit, een hond slaat aan, hij stormt met zwaaiende armen door de sneeuw op me af. Hijgend probeer ik weg te komen, mijn onervaren voeten glijden weg. Ik val op mijn wanten en hoor het ijs kraken. Met een zuigend geluid begint zich een plas te vormen, die rap dieper wordt. Mijn enkels bevriezen in een vreemde draai, mijn schaatsen haken vast. En voor het eerst hoor ik Taeke’s stem.

De hond piepte van zijn baasje naar de jonge vrouw en weer naar zijn baasje. Zijn gitzwarte nagels krasten opgewonden over de geblokte tegels van de hal.
“Het is goed jongen,” suste Taeke Blinksma.
Hij trok trok het dier aan zijn halsband om de deuropening vrij te maken.
“Het is Lalehan.”
“Iedereen noemt me nu Lola.”
Met een ferme stap trotseerden haar motorlaarzen de hoge drempel en ze dumpte een zware courier bag onder de kapstok. Op de Japanse cartoon stak een stoïcijnse vrouw haar hand op, karate-style.
“De werkplaats is links. In de uitbouw.”
De hond kwispelde met Taeke naar de keuken. De dakruiten gaven een hels licht, metalen constructies staken roerloos omhoog in de loods. Lalehan herinnerde zich het onheilspellende geluid als wind en regen de dijk teisterden en het lugubere geklingel van de beelden in zijn tuin hun aan de rand van het dorp tegemoet kwam. Ook haar klasgenoten leken er altijd flink de vaart in te zetten om zo snel mogelijk langs het huis te zijn. Lalehan’s pogingen meer te weten te komen over de blonde man, liepen op niets uit. Ze vroeg zich nu af waarom hij geen accent had.
Taeke duwde met zijn voet de deur open en gaf haar een kop Nescafe waar de hete damp vanaf sloeg.
“Ik zie je ouders ook nooit meer.”
Zijn helblauwe ogen hadden iets meer rimpels. In zijn haar zag ze een spoortje grijs.
“Verhuisd.”
“En nu ben je dus terug.”
Ze knikte. In haar buik ontrolde een slang, rekte zijn kop op, en stootte zijn staart tussen haar benen. Lalehan bloosde. Taeke zette zijn koffie neer. Ze keek naar zijn trui, zijn buik die dichterbij kwam. Haar adem versnelde en ze voelde zijn vingertoppen langs haar hals, haar kaak. Hij hief haar hoofd op en keek in het donkere bruin van haar ogen, met weer die langzame glimlach om zijn lippen. In gedachte hoorde ze zijn stem “meisje toch”, en verwachtte ze alleen weer die teleurstellende kus op haar voorhoofd. Maar nu zoende de glimlach haar en hij liet langzaam zijn tong naar binnenglijden toen ze antwoordde.

Hij bibbert ook. Net als ik. Mijn trillende ledematen verkrampen en maken het hem onmogelijk me uit te kleden. Alleen mijn schaatsen, die heeft hij kort na het wak uitgedaan zodat ik kon lopen. Hij vloekt en draait de douche open. Ik huil als hij zijn zware donkere kleren afpelt en in een natte hoop op de grond gooit. Mijn schouders. Mijn buik. Alles snijdt, drukt en rilt onder de ijzige deken van mijn kleding. Zijn lippen zijn blauw.
“Hup. Kleed je nou uit joh.”
Het water heeft zijn stem verzacht.
Mijn jammeren is ongecontroleerd, af en toe klappen mijn voortanden op mijn lip. Houterig begin ik me uit te kleden. Elke keer vol zelfmedelijden als een stuk stof mijn bevroren handen ontglipt, of een ledemaat wegschiet en ik me stoot in de kleine badkamer. Het volgezogen maandverband trekt in mijn onderbroek en ik overweeg mijn kleding weer aan te doen, en het huis uit te rennen.
“Ik ben ongesteld,” huil ik.
In de douchebak houdt hij de douchekop tegen mijn nek en schouders. Af en toe een jammerend spoor over mijn haar. Een grote pik hangt half voor hem uit en zwabbert mee terwijl hij ons beurtelings opwarmt met het water.
“Blijf zo lang je wil.”
Hij drukt de douche in mijn hand en hij stapt eruit. Ik huil niet meer.

Lalehan reikte op haar tenen. Taeke was nog groter dan haar Zweedse vakantievriend, haar basketbalscharrel, en de jongens van het techniekdispuut. De geur van koffie en de smaak van zijn laatste sigaret kwamen haar vertrouwd voor en ze voelde hoe de vreemde verlegenheid verdween. Hij was een man. Zij een vrouw. Ze gingen neuken zoals er zo vaak geneukt werd. Taeke tilde haar op, zij sloeg haar spijkerbroek om hem heen, en ze kreunden toen ze onmiskenbaar elkaar voelden door hun stugge kleding. Zoenend, verlangend, lieve woordjes fluisterend vonden ze hun weg naar boven. Haar rode laarzen vastgehaakt om zijn stevige taille. Hij liet haar los, op haar rug op het rommelige bed, en trok haar laarzen uit. Ze kwam tot zit en opende gulzig zijn broekriem en gulp. Hij volgde elke beweging en begon te kreunen toen ze zijn pik in haar mond nam. Minutenlang likte ze, zoog ze, trok ze hem af en streelde zijn ballen, terwijl ze tevreden geluidjes maakte. Ze stopte. Hij bracht haar hoofd terug en liet haar doorgaan tot hij klaarkwam. Taeke’s hand leunde zwaar op haar hoofd, ze schudde hem af. Hij knielde. De zoen hing in het ongewisse tot haar ergste boosheid wegzakte. Hij nam haar irritatie voor lief, kleedde haar uit. Ze schoot weg onder het dekbed maar toen hij erbij kwam rekte ze haar lichtbruine lijf naar hem uit en rolde bovenop hem. De kleine borsten torenden fier boven hem uit. Hij voelde haar vocht, haar hand reikte tussen haar benen naar zijn pik en met een stevige zwaai draaide hij haar op haar rug. Zijn enorme handen pinden haar polsen vast en ze trappelde ontevreden met haar benen. Haar vingers grepen in zijn blonde haar, toen hij haar likte. Hij befte met lange halen, één vinger in haar kut die hij op en neer trok op het ritme van zijn mond. Na haar tweede of derde orgasme smeekte ze hem te stoppen. Haar heupen trokken terug omhoog, weg van het brandende genot.

Hij legt de ochtendjas op de wasbak en laat me alleen. Ik droog me af en schrijd de trap af in de lange mantel. Ik hoor Taeke’s stem door de wanden. Hij zegt dat ik over een half uur thuis word afgezet. Als ik binnenkom hangt hij op. Ik sta vlak voor hem en staar naar zijn buik. Er gebeurt niets. Ik sla mijn armen om hem heen. De knuffel komt terug. Ik wrijf over zijn pik in zijn broek. Er volgt een kreun en een vloek.
“Niet doen,” zegt hij beslist.
“Eenentwintig moet je zijn. Dan praten we verder.”
Hij zoekt kleren die me allemaal te groot zijn.    

Ze is uitgeput, haar heupen zwaar. Loom zoekt ze haar heil in mijn armen. Ik strengel mijn benen tussen haar slanke dijen en ruik haar bedwelmende volle lokken. De hitte van haar kut tegen mijn been, en mijn pik steigert en smeekt.
“Vertrouw je me Lalehan?” vraag ik.
Terwijl ze nog nadenkt over het antwoord draai ik haar terug en trek haar benen op. Haar opgezwollen lippen staan open. Ik breng twee vingers in, en ze schrikt.
“Au!”
“Au of stop?” vraag ik haar.
De verwarring van haar jeugd trekt over haar wangen en haar handen grijpen in de lakens als ik mijn vingers langs elkaar beweeg. Ze opent haar benen wijder als ik ertussen plaatsneem. Haar grote ogen volgen iedere beweging en haar mond huivert alsof ze het woord “stop” al kan proeven. Ik werk mijn wijs- en middelvinger van de andere hand ook bij haar naar binnen, en ze klemt, opent en schreeuwt. Haar “fuck” vloekt bij de glimp van angst. Mijn vingers glijden uit haar en ik buig me over haar heen, met nog één blik op haar open geslacht, mijn eikel er al gretig voor. Ik kijk haar aan. Zachter, zachter. Lalehan praat het duidelijkst zonder woorden. Ik laat alleen mijn eikel bij haar naar binnen glijden. Haar lange zoen vertelt me alles wat ik wilde horen.

<3

Deel 3 van 22 Erotische Verhalen zet ik ook op Twitter and my Facebook.

22 Erotische Verhalen – deel 1 | vroege lezers editie

Ola! Ik ben mijn acht boeken aan het publiceren. “22″ is het totale NSFW stuk van mijn oeuvre. Oftewel het beste stuk, as far as I m concerned. Het enige dat nog-nog-nog beter gaat worden is boek 8, Big. Daarin zijn de erotische verhalen autobiografisch. In 22 ook enkele! Maar Big is weer in t Engels, dus misschien wil je dat wel helemaal niet lezen.
Anyway- take it away, het eerste deel van 22 Erotische Verhalen.
En je bent gewaarschuwd.

Rebound

De receptioniste tikt zijn naam en scrollt over haar scherm. Mijn tong trekt droog weg. De harde klank. De droge “g”. De zakelijke klinkers worden weggestoten door de poëzie van de voornaam die ieder groefje van mijn mond kent. Een vintage Facebook foto van een jaarclub. Witte tag bij een donkere jongen in de bekende jaarclubtrui. En ineens had de herinnering een achternaam.
Het tapijt is dun uitgelopen over de oude vloer. Vale plekken van alle voorgangers die hier een bed vonden, een plaats om te schuilen of de armen van een geliefde. Mijn buik staat strak, zenuwachtig. Ik kies voor de trap, in plaats van wiegend van voet tot voet in de stroperige lift te wachten. Zeven dagen vlogen er losse emails over en weer.
“Ben je trouw?” vroeg ik.
En ik mailde een voorstel zonder zijn antwoord af te wachten. De hotmail zweeg en ik dacht dat ik hem kwijt was. Zelfs mijn herinneringen gingen op zwart.
Het tocht fris door de gang. Een verlaten schoonmaakkar blokkeert de smalle doorgang. Uit een kamer klinkt muziek en een stofzuiger. Spierwitte vitrage danst de kamer in op de winterse bries. Nergens zijn de lakens zo lekker koud als in hotels. Het liefst zou ik alle bedden langsgaan, mijn wang tegen ieder vers kussen vleien.
“Zal ik een hotel boeken?” stemde hij in.
“Een goedkoop hotel,” antwoordde ik.
“Goedkoop en gehorig. Zodat we iedere kuch horen, en iedere stap in het trappengat. Dat herinnert ons eraan dat we niet praten.”
De deur lonkt op een kier. Met mijn blik strak naar de drempel laat ik mezelf binnen, zacht en stil, alsof het de kamer van een baby is. Een lichte klik draait het slot in de deur. De lange zwarte jas glijdt van mijn schouders, gladde voering langs mijn blote armen. Een stoel kraakt. Langzame stappen op de zuchtende vloer. Ik klem de hanger op de roede en sluit de kast.
Zijn vingertoppen verkennen mijn ellebogen en wekken de herinnering tot leven; dat ene moment in de douche. Ik had me net afgedroogd. Hij stond achter me en raakte mijn elleboog aan. De grenzen van mijn trouw en van onze afspraak, stonden op scherp. Hij streelt de blauwe aders waar ze bloedprikken. Zijn huidskleur steekt af bij Noord-Europa. Zijn handen glijden naar beneden.
Vingers strengelen in elkaar. Ik knijp zijn handen, en til ze op.
Hoeveel lichamen zijn door deze handen niet bemind! Ik had ze allemaal willen zijn. Iedere borst die hij heeft omvat, iedere buik die hij suggestief langzaam naar beneden heeft gestreeld, de broeksknopen en ritsen die hij voor een ander heeft geopend, de strings waar zijn handen achter gleden.
Zijn rechterhand. Ik lik de duim van de basis naar de top. Misschien gebruikte hij hem bij zijn eerste vriendinnetje, omdat ze het spannend vond en nog geen ervaring had. Als ze op haar rug lag, legde hij zijn hand over haar venusheuvel, terwijl hij haar ondiep bevredigde met deze duim. Ik lik de duim, aanbid de duim, en begraaf mijn gezicht in zijn lichte handpalm.
Zijn wijsvinger en middelvinger. Gezamenlijk lik ik ze van de basis naar de toppen. Mijn tong over de regelmaat van de kussens van de vingerkootjes. Altijd eerst één vinger. Als ze opent en zonder woorden om meer vraagt dan een tweede. Iedere vrouw had ik willen zijn. Dat alle penetraties van deze vingers voor mij waren. Ik lik nog steeds zijn vingers en fantaseer verder over iets dat ik niet kan vragen.
“Ben je wel eens met een man geweest?”
Maar zelfs in mijn fantasie antwoordt hij niet. Ik zie mijn lichaam tussen hem en zijn geliefde. Een driedubbel spiegelbeeld van begeerte.
Ik bijt in zijn pols, voor ik verder ga.
Zijn pink.
Ik lik lange halen van de basis naar de top, en neem de hele vinger even in mijn mond. Ik geef zijn handpalm een laatste kus voor ik naar die ene vinger ga, de laatste. Mijn twijfelende mond zuigt, ik sluit mijn ogen en voel een voorbode van de eenzaamheid van morgen. De ringvinger. Ik lik gebroken beloftes, en ril omdat hij het toestaat.
Ik leg zijn handen op mijn buik, de vingers met het speeksel koud, de andere warm. Ik rek naar boven, naar achter, naar de man die ik nog steeds niet heb gezien. Mijn buik maakt zich uitnodigend lang. Hij trekt een lijn langs de rand van de witte stof, en glijdt naar boven. Hij legt zijn handen over mijn borsten, voelt de tepels. Onze adem stokt. Langzaam knijpt hij. Harder, te hard. Niet uitkleden, niet neuken, niet bevredigen. De pijn van mijn tepels verdrijft de rest.
Ik breng mijn hoofd naar achter en ontvang zijn gezicht in mijn hals. Zijn lippen op mijn huid. Ik draai me om, gesloten ogen. Ik wacht op zijn mond. De eerste kus is met de lippen gesloten.
Gescheiden. Verloofd. Verliefd.
Mijn geest flitst terug in de tijd, dwars door de langste relatie van mijn leven, beukt door de millenniumgrens, naar de late zomer en het hete grasveld vol uitgelaten stemmen. De lange krullenbol met de babyblauwe ogen leunt ontspannen achterover. De slanke donkere jongen glimlacht vanaf een andere groep.
Ik lig op mijn rug op het hotelbed. Zijn gewicht op me, mijn benen slaan om zijn lijf. Mijn kleren verbergen dat ik nat ben, maar zijn opwinding voel ik er door heen. Stugge stof en naden straffen onze geilheid.
Een relatie met de blonde jongen. Mijn reputatie. Angst. Ja, ik had eindeloos veel redenen om geen seks te willen als we speelden, grenzen opzochten. Talloze redenen om dat wat als ontrouw telt, te vermijden. Net zoals hij ze nu heeft.
De blik in zijn ogen. Alsof hij wil praten, uit ons spel stappen omdat het hem teveel wordt. Ik maak onze omhelzing los en breng zijn rechterhand naar de riem. Samen openen we de gesp en broek. Achter het elastiek van zijn onderbroek sluit zijn hand verlossend.
Mijn vingers vlechten zich in zijn korte haar. Ik kus de kleine rimpeltjes bij zijn ooghoeken, streel de platte buik. Met een zucht begraaf ik mijn neus in zijn overhemd en snuif de nieuwe herinnering op. Voor de volgende 20 jaar.

M.

Ze ligt met haar benen opgetrokken op ons bed, en smoort haar giechel met een wijsvinger die ze tussen haar tanden duwt. De harde klik van het pastelgroene doosje. De ring in mijn onervaren vingers. Haar blik volgt iedere beweging. Ze zucht als ik haar schaamlippen spreid en ze schuift onwillekeurig weg bij de koude veeg glijmiddel. Ik hoor in gedachten de kabbelende instructies van de arts en steek het pessarium naar binnen. Even zie ik zijn hand bij haar krullende schaamhaar. Als ik mijn vingers terugtrek zuigt haar kut mij naar binnen.
“We’re supposed to wait two hours.”
Mijn woorden rollen er kwaad uit, de herinnering aan de arts dreunt na. De vinger valt uit haar mond en ze perst haar lippen tot een streepje. Zoals altijd ontging mijn jaloezie haar. Achteraf waren die maanden op de militaire basis de gelukkigste, tot de oorlog uitbrak en ik werd overgeplaatst. Zij was inmiddels 18, maar mijn moeder nam haar in huis, en regelde een baan voor haar. Mannenwerk in de fabriek. Nog geen jaar later werd ze ontdekt door een fotograaf die toevallig langskwam. Mijn vrouw in badpak. Mijn vrouw in bikini. Ze drong door tot de buik van ons schip, altijd aan een ander eind van de wereld.
“There you go, officer.”
De oude Italiaan reikt een platte papieren zak aan door het krappe loket. Ingeklemd tussen de tijdschriften.
“Keep the change,” geef ik de dollar.
De man grijnst dankbaar voor zijn riante fooi en salueert tegen zijn uitgedunde krullen. Merry Christmas. Het grove papier glijdt door mijn eeltige vingers. De tien meter naar mijn auto leg ik met grote passen af. Ik gooi het pakje op de bijrijdersstoel en start de auto. Uit het zicht van de kioskhouder parkeer ik de Ford bij een bushalte en knip mijn alarmlichten aan. Het papier ritselt open en de grote filmster zwaait haar brede lach mijn auto in. Haar ogen zijn samengeknepen tot onschuldige maantjes.
Het sappigste uit Californië sinds de navelsinaasappel.
Onbetwiste liefdesgodin.
Alle varianten op haar maten.
Ik scan de tekst die haar aantrekkingskracht krampachtig probeert te verklaren, haar roze borsten al lonkend vanaf de rechter pagina. Mijn ogen flitsen drie keer heen en terug voor ik kijk. Ze is het echt.

De ventilators ploegen door de zware lucht. De serveerster strijkt met haar notitieblok over haar voorhoofd en herhaalt mijn bestelling voor ze hem opschrijft. Een vrouw met sluike zwarte lokken zoeft langs de andere kant van de ruit naar de ingang van de diner. Haar volle billen schokken heen en weer in strakke lichte jeans. Het is precies 1 uur als ze de deur openduwt. De lucht boven de parkeerplaats trilt. Ik staar. Norma duwt de zonnebril over haar glanzende pony naar achteren. Haar opgewekte glimlach lost op in een speurende blik langs de volle lunchtafels. Ze heeft een zweetplekje in haar witte blouse. Dan zwaait ze opgelucht en huppelt naar mijn tafel. Ik krijg een omhelzing, ze kletst in mijn oren. En met haar uitgelaten postuur nog bengelend aan mijn schouders is het enige wat ik kan bedenken hoe ik haar in het bankje krijg. Mensen kijken. Dadelijk wordt ze nog herkend. Ik zeg drie keer “ So good to see you too,” voor ze van me af is, en haar tas met een voldane zucht in het bankje gooit.
“It’s exactly one o’clock,” merk ik op.
“I thought you were notorious for being late.”
Bleekroze lipstick, zwarte eyeliner en lange zwarte wimpers. Ze lacht schalks terwijl ze in haar tas graait naar een zilveren koker.
“Why would I be late?”
En ze steekt een sigaret tussen haar lippen, terwijl ze haar zoektocht voortzet naar een aansteker. Weer die glimlach terwijl ze in een elegante zwier de sigaret tussen haar wijs- en middelvinger klemt.
“It’s not like I have to dress up as Marilyn Monroe.”
Ze lacht, en krult haar bovenlip een beetje op. De serveerster krijgt nog een glimlach mee, als ze komt voor de bestelling.
“What are you having Jimmie?” vraagt Norma.
Ze excuseert zich bij de serveerster omdat we nog geen keuze hebben gemaakt. Ze rolt haar pasta op een lepel.
“You’re not wearing your wedding ring,” flap ik eruit.
“Would you rather I did?”
Ze drinkt cola, terwijl ze me aan blijft kijken.
“I already wrote you in January,”  gooi ik haar voor de voeten.
“And I’m here now,” laat ze het rietje uit haar mond glippen.
“And I’m not wearing a wedding ring. Unlike you.”
Het kost me moeite mijn ring niet aan te raken, niet te draaien, niet te zuchten, niets uit te leggen.
“You’re a funny girl, Norma,” zeg ik.
Tot mijn ergernis constateer ik dat ik met mijn vingertoppen op het formica trommel.
Ze rijdt voor me en draait van Sunset af, de parkeerplaats op. Ik laat mijn auto achter en check in bij het Beverly Hills. Alsof we een overval plannen, een misdrijf. De adrenaline stuwt door mijn lichaam en tegelijkertijd is mijn geest euforisch helder. Of ik een tv wil? Of ik hulp wil met de bagage? Waar het ontbijt is. Over een paar uur zal ik de sleutel inleveren en liegen dat ik ’s avonds weer terugkom. Ik tel de dollars op de toonbank uit, en de klerk bergt mijn formulier op zonder de valse naam te lezen. Buiten voegt Norma zich met een uitgestreken gezicht bij me en steken we door naar de bungalows. Aan haar arm bungelt een forse leren tas. Ze stopt bij de frisdrankautomaat en koopt twee cola’s. De lage kamer is warm en de  lichtgroene gordijnen hangen muisstil voor de gesloten ramen.
“No airco,”  concludeer ik.
Ze stapt naar binnen, met een lijzige slag in haar heupen. Traag zet ze haar zonnebril af en vouwt hem op in haar handen terwijl ze tevreden rondkijkt.
“Let’s take a shower.”
Haar stem is lager, betoverend. Haar dromerige stemming vult de warme kamer. Ze stapt uit haar hakken en trekt aan de knopen van haar blouse terwijl ze naar de badkamer wiegt. De brede badkamerspiegel verwelkomt haar, de flappen van haar blouse los, witte glanzende bh met forse cups. Onze blikken kruisen elkaar plechtig in de spiegel, en haar zachtheid kaatst over naar mij. Wat is ze klein zonder hakken. Zo anders. Zo hetzelfde als al die jaren geleden. Ik kus haar, ik verwar mezelf, verslik mijn vingers in haar zwarte haren. Haar kirrende antwoord op mijn zoen.
“Please take the wig off,” zeg ik.
Ze lacht, maar als de pruik af is en ze haar platina krullen loswoelt, herken ik haar nog steeds niet. Mijn verlangen tiert als een razende dat ik minder moet denken en meer moet doen. Ik zoen haar opnieuw, en dit keer schuur ik mijn heupen tegen haar jeans als ze kirt. Trek ik de blouse over haar schouders als ze zucht. En verlos ik haar roze borsten uit hun stevige padding terwijl ze mijn naam zegt, in die hallucinerende toonsoort. Ik pak het lichaam uit, iedere bevrijde ronding beweegt wulps in mijn richting. Haar schaamhaar is blond. De bedwelmende geur ontneemt mijn laatste vermogen tot denken.
Het volle ronde lijf in mijn armen zweet, kreunt, maar onthoudt me haar orgasme. Ik schreeuw in de marteling van het terugtrekken, pak mijn pik over in mijn trekkende hand en voor de derde keer die middag spuit ik een lading over haar lichaam in plaats van in haar klaar te komen, samen met haar klaar te komen. Iedere stoot leek haar tot wanhoop te drijven, alsof ze verscheurd werd door verlangens die ik niet meer kon bevredigen.
Ze steekt twee sigaretten op en geeft er één aan mij, samen met een geopend flesje cola.
“You’ve known me all my life, Jimmie,” zegt ze.
Haar kunstmatig lage stem vloekt bij het ronde wulpse lichaam, dat warm onder de klamme lakens ligt.  Ik draai me naar haar toe en duw een hand onder mijn hoofd, leunend. Ik staar naar de ronde vormen van haar voorhoofd, haar kleine neus. Ze glimlacht, zonder haar bovenlip te krullen, maar tot halverwege haar tanden.
“I only knew Norma Jeane,” zeg ik. “I never knew you.”
De helderheid in mijn denken is terug, en ik registreer iedere laatste seconde.
“I never knew you, Marilyn.”

Naima’s verlangen

Het was begonnen toen Naima ziek was en Rachid iedere ochtend haar ijlende lichaam op de zij rolde. Hij schoof de meisjesboxer naar beneden die hij haar de avond ervoor na het wassen had aangetrokken. Zwijgend spreidde hij haar billen. Ze reageerde nooit op het koude puntje van de thermometer. Iedere dag 39 graden. Rachid zette yoghurtdrank en biscuitjes op het nachtkastje voor hij naar zijn werk ging.
Op vrijdag sloeg hij het gebed in de moskee over, en haastte zich direct naar huis. Lange bruine benen. Blote voeten met lichte nagels. In haar roze spaghettihemdje was Naima bezig haar koffer uit te pakken, die na de reis naar haar ouders geplunderd onder haar ziekbed was geëindigd. Strakke broeken, sokken, ondergoed in de kledingkast. Sjaals, tuniekjes en de T-shirts met lange mouw bleven in de koffer achter. Ze ritste hem dicht en schopte de koffer terug onder het bed.
“Ik voel me weer een stuk beter.”
Haar grote mond straalde. In haar ogen hing nog de hitte van haar verhoging. Rachid verschoonde de lakens toen Naima zelf haar douche nam. Ze sliep nog veel en ze gingen nog niet naar het strand.
Hij had zijn jas al aan, laptoptas al over de schouder, toen zij hem riep. De deur van de slaapkamer stond op een kier. Zijn vraag wat er was en de opmerking dat hij weg moest bleven onder de kapstok hangen.
Haar rug lag naar hem toe, haar ogen dicht. Weifelend ging hij op de bedrand zitten, kuchte een keer en legde zijn autosleutels naast de tissues. De thermometer lag weer in het medicijnkastje. Hij sloeg het dunne dekbed open. Zijn vingertoppen streken over de kuiltjes van haar onderrug. Ze droeg een kleine string die ze gisteravond niet aanhad toen ze naar bed ging. Samen met Naima hield hij zijn adem in en trok de dunne bandjes over haar heupen. Halverwege haar dijen. Kietelend langs haar knieholtes en haar slanke enkels. Over de wreven met hennarode bloemen. Hij legde de string naast zijn sleutels en spreidde haar billen. Ze trok haar knieën iets verder op. De plooitjes van haar anus. De rondingen van haar lippen. Rachid glimlachte bij de kleine haartjes die hij niet had weggeschoren de dagen dat hij haar waste. Hij streelde de haartjes, het gleufje van haar lippen, en duwde zijn vinger iets dieper. Ze was nat. Naima smoorde een zucht in haar kussen.
Iedere ochtend herhaalde zich het ritueel. Als ze ver bij de bedrand vandaan lag, ging hij achter haar liggen. Als ze al bloot was neukte hij haar direct, na een kleine inspectie of ze nat genoeg was. Als hij glijmiddel op het nachtkastje vond, vingerde hij haar uitgebreid, waarbij ze haar kronkelingen en haar kreunen ternauwernood onderdrukte.
Sindsdien kookte Naima iedere dag recepten die Rachid nooit eerder had geproefd. Ze ging niet meer naar vriendinnen, en kocht dvd’s die ze samen met Rachid keek. Als hij haar benaderde dan pijpte ze hem kreunend, op haar knieën voor de bank. Maar haar gemaakte geilheid vloekte bij de herinneringen aan de ochtend, met haar mond gevangen in een slapend zuchtje.
Als hij haar ‘s avonds nam en haar orgasme niet kwam, weggepoetst achter pornografisch gehijg, dacht Rachid aan de ochtend waarin haar hoogtepunt bleef hangen in onderdrukt kreunen en onuitgesproken verlangen. Rachid liet hun oude sekspatronen varen en stond ‘s ochtends ruim op tijd op. Hij maakte nooit de fout hun nieuwe manier van vrijen te bespreken.
De zon was al naar de andere kant van het huis verschoven maar de slaapkamer was nog steeds warm. De witte gordijnen hingen roerloos voor de open ramen. Ruziënde kinderstemmen op straat. Iemand wilde haar fiets niet delen. Rachid kwam schoon uit de douche, en Naima lag op bed. Het bikinibroekje zat los om haar billen. Het strikje van haar topje rustte tussen de egaal gebruinde schouderbladen. Ze bewoog niet. Zijn natte handdoek viel zacht op de grond. Rachid maakte het strikje op haar rug los, het strikje in haar nek. Haar zwarte haar voelde klam en koel aan. Daarna trok hij aan de koordjes met de kraaltjes op haar heupen. Haar billen waren wintercaramel, niet het diepe bruin van de rest van haar lichaam. Hij meende haar adem te horen. Op het kastje stond glijmiddel, maar dat kon nog van vanmorgen zijn. Rachid legde haar benen iets breder.
Het lichtblauwe touwtje zat helemaal tussen haar lippen. Zou ze vergeten zijn dat ze ongesteld was geworden? Wilde ze dat hij het eruit haalde? Vertwijfeld tuurde hij naar haar blote billen en streelde haar droge gladde lippen alsof zij het antwoord wisten.
Een minimaal knikje van haar heupen.
Rachid knipperde met zijn ogen, hield zijn hand stil, om er zeker van te zijn dat hij het niet had verbeeld. Maar haar lome lichaam zweeg als ervoor. Het knoopje in het touwtje was nog steeds droog. Rachid begon de welvingen van haar dijen te strelen. Kneedde haar billen. Legde zijn handen eroverheen en liet zijn duimen er tussen glijden. Hij masseerde stevig. Voor het eerst voelde hij hoe ze haar billen dwingend in zijn handen duwde. Het zachte vlees volgde zijn masserende bewegingen en ze kreunde toen hij zijn duimen naar haar anus liet glijden. Hij beet haar, zoende en likte haar voor hij het glijmiddel van het nachtkastje pakte. Met zijn rechterhand spreidde hij haar anus voor hij zijn linkerwijsvinger bij haar naar binnenduwde. Hij wachtte tot het ongecontroleerde knijpen ophield.
Laat je gaan.
Geef je over.
Naima.
Naima.
 Hij sprak zonder zichzelf te horen. In opperste concentratie duwde hij een tweede vinger naar binnen.
Rachid, ik durf niet.
Naima, ik ben het.

Rachid voelde haar verkrampen op haar eigen woorden, en weer ontspannen bij de zijne. Hij legde een kussen onder haar heupen voor hij in haar kwam.
Haar kreun van geilheid toen hij binnendrong.
Van pijn toen hij stootte.
Haar heupen kantelden, hieven, plakten tegen zijn stoten. Ze vermorzelde een kussen in een omhelzing tegen haar lichte borsten.
 Rachid.
Rachid.
 Hij schoof zijn hand onder haar en voelde een ongekende hitte tussen haar schaamlippen. Hij duwde, cirkelde. Voelde haar vocht tegen zijn ballen. langs zijn vingers. Als haar heupen vroegen, gaf hij. Als zij zijn naam zei, fluisterde hij de hare. Diep in haar bekken spande alles samen, ze klemde haar dijen tegen hem aan. Een paar keer trok hij bijna helemaal terug, en gleed dan weer diep in haar. Hij voelde haar orgasme verlengen onder zijn stoten, onder zijn hand. Tot ze passief en zwaar stil viel onder zijn gewicht. Haar adem was snel en gejaagd. Haar hartslag galmde onder zijn klamme borst. Hij kuste de eerste tranen weg voor ze het laken raakten.

Lang geleden

“Tweehonderd,” zegt ze. “En dat is voor een half uur.”
Een hongerige grijns trekt over zijn gezicht.
“Ik wil alles met je doen. Hoe duur is dat?”
“Niet alles is te koop.”
Stiltes. Bedragen worden verhoogd, verlaagd. Onverstoorbaar zit hij op de bedrand, leunt achterover. Zijn handen duwen kuilen in de matras.
“Je moet van tevoren betalen.”
Traag komt zijn grote lijf in beweging. Hij pakt het colbert van de stoel, steekt zijn hand in de binnenzak, en telt uit een stapel wat hij nodig heeft. Het bed zucht als hij opstaat. Met drie stappen staat hij bij haar.
“Je gaat er lekker hard voor werken.”
Hij tikt de opgevouwen biljetten langs haar neus en schenkt een whiskey in voor zichzelf. Handtas op het kleine bureau, jas eroverheen. Ze legt twee condooms naast het nachtlampje. Rimpels trekken over haar voorhoofd en ze perst haar lippen samen.
“Waarom vroeg u naar mij?”
Haar gespannen blik strak op de sprei. In het gedempte licht glinsteren de naden. De man zet zijn glas naast haar condooms en komt achter haar staan. Haar schouders bibberen onder zijn aanraking. Hij streelt haar fragiele armen door de doorschijnende stof van haar mouwen. Zijn pik hard tegen haar billen.
“Hoe lang is het geleden?”
Hij graait de blouse uit haar rok en masseert haar buik. Hebberig.
“Vier maanden,” snikt ze. “Alstublieft….”
Hij streelt over de dunne witte streepjes aan de zijkant van haar platte buik.
“Je bent nu weer van mij,” zegt hij.
Knijpend, duwend, cirkelend glijdt zijn hand lager. Hij draait haar om. Nog voor ze oogcontact kan maken zit hij op zijn knieën voor haar. Geërgerd zoekt hij naar de rits. Ze schrikt als de rok bij haar enkels valt. Hij duwt zijn tong tegen het kant van haar slipje, trekt het stukje stof naar beneden. Haar stevige venusheuvel geeft mee onder zijn kusjes. Hij tilt een hak over het rokje, plaatst haar voeten wijder. Lichtroze nagels zoeken houvast in zijn asblonde haar. Ellebogen om haar heupen, grote handen houden haar vast, overeind, terwijl zijn tong zijn weg zoekt tussen haar dijen. Ze kreunt. Smekende, onverstaanbare woorden die op haar volle lippen blijven hangen. Hard trekken aan zijn haar.
“Je bent zo gespannen als een rietje.”
Hij streelt het dunne streepje schaamhaar.
De badmat onder zijn knieën is drijfnat. Bij iedere beweging van haar lichaam klotst het water over de lage badrand. Rommelig opgestoken haar, natte lokken plakken in haar hals. Haar tenen zoeken houvast op de kraan, en haar knieholte piept over de lage badrand bij elke beweging van zijn vingers. Zwaar ademende drijvende borsten. Zijn vingers dringen binnen. Heel even haar groene ogen, voor ze zich in zichzelf opsluit. Hij kijkt naar de gesloten zwarte eyeliner en glimlacht.
Hij droogt haar af. Achterkant. Omdraaien. Voorkant. Hij spreidt haar lippen en dept ertussen met een hoekje van de badstof. Ze is weer begonnen met trillen.
Zijn borsthaar tegen haar klamme borsten.
Hij duwt haar op haar rug in het midden van het bed. Zijn zoenen zijn dominant, haar polsen worstelen in de matras. Ze draait haar hoofd af, protesteert, schopt. Hij grijpt haar gezicht met één hand vast, en dwingt haar blik naar hem toe.
“Je gaat me nu pijpen.”
Zijn groene ogen houden de hare vast, vegen iedere uitdrukking van zijn en haar gezicht.
“Geen gespartel meer, geen gezeur. Desnoods doe je het huilend, maar je doet het.”
Het slanke lichaam is stil gevallen tegen het bed, hij laat haar los. Ze grijpt getergd haar eigen polsen, trekt weg als hij haar bovenarm grijpt, maar hij is te sterk. Ruw duwt hij haar hoofd naar beneden. Ze neemt hem in haar mond. Haar snikken schokken na in haar lippen, in haar tong, in haar ronde rug. Geknield als een snikkende geisha naast hem op het bed. Hij komt half omhoog, en aait behoedzaam over haar schouders, over de natte plukken in haar haar. Hij aait de kleine billen die in de kommetjes van haar voeten liggen.Het tempo van haar hand en mond kalmeren tot een regelmatige langzame slag. De eikel glimt met speeksel en verdwijnt als ze de volle lengte weer in zich neemt. Kleine tik tegen haar billen voor hij op zijn rug gaat liggen.
“Kom hier.”
Rimpels in haar voorhoofd.
“Ik durf het niet. Nog niet. Echt.”
Het manlijke gezicht grijnst zijn glimlach.
“Je hoeft het niet te durven, je hoeft het alleen maar te doen.”
De frons tussen haar wenkbrauwen is nog niet weg als ze haar heupen naar hem toe draait. Hij reikt zijn tong omhoog naar haar toe. Een schok door haar lichaam. De tong penetreert haar, likt haar. Af en toe gromt hij goedkeurend, of gebiedt haar beter te pijpen.
“Doorgaan.”
De tong gaat weg. Onderzoekende harde vingers. Ze kreunt als hij haar opent. Dan duwt hij haar dijen weg, trekt haar omhoog en zoent de tong die naar hem smaakt. Ze wil nog iets zeggen maar zijn eikel is al tegen haar aan. Hij stoot in haar. Ze siddert en bijt haar onderlip. De grote handen om haar hoofd dwingen hem aan te kijken. Maar het is niet meer nodig. De groene ogen vullen zich met prevelende woorden. In slow motion spreidt ze haar slanke benen en heft haar heupen naar hem toe. Hij verstaat de prevelende woorden, en stoot diep in haar.
Ze vraagt vergiffenis.

Heimwee

 Ik ga je iets vragen dat ik je niet mag vragen.     
Ook nu, tien lange, verwarrende dagen na haar toezegging kan hij nog terug. De smog en het laatste schemerlicht hangen als een zware deken over de stad. Het grote raam omhoog geschoven. Zijn dunne pantalon plakt aan de gladde verf van de brede vensterbank. Hij houdt het ijskoude bierflesje tegen zijn voorhoofd. Het ruime Victoriaanse appartement, de statige buurt. Zelfs het grote park dat achter hun huis begon had haar goedkeuring niet kunnen wegdragen.
“Een stad is geen plaats voor kinderen om op te groeien.”
“Het is vlak bij het ziekenhuis, ik zal meer tijd voor jou hebben.”
Ze slikte de leugen, werd zwanger. In het grote bed baarde zij hun zoon, twee jaar later hun dochter. Zomerkinderen. De deuren naar het grote terras stonden open zonder een briesje te vangen. Geen vroedvrouw. Die hebben ze hier niet eens. Hij kietelt zijn lichte handpalm met zijn vingertoppen.
Zacht gerinkel van de bel. Met een schok schrikt hij uit zijn herinneringen, op blote voeten naar de voordeur. De videobewaking filmt een zonnebril in opgestoken donkere haar. Vluchtig werpt ze een blik op de straat achter zich. Hij drukt op de knop met de sleutel.
De oude lift galmt door het marmeren trappenhuis. Met een glimlach schuift ze de traliedeur open. Hij glimlacht terug. Ze loopt langs hem het appartement in. Met haar hakken is ze even groot las hij, en ze ruikt naar l’Eau d’Issey.
“Tu es très belle.”
Hij schrikt van zijn eigen accent.
“Merci. But zyou don’t speak French.”
Gladde bruine borst door de v-hals van zijn overhemd, kort zwart haar, opgerolde mouwen, trouwring. Ze knikt.
“Would you like something to drink?”
Zijn stem is weer stabiel.
Koelkast met kindertekeningen. Morfine in de deur. Twee glazen en een fles champagne. Zij is op de loungebank gaan zitten. De psychedelische print van haar zomerjurk kleurt bij de schilderijen. Een doffe plop. Hij vangt de golf op met het glas.
“Thank you.”
Hij spreekt iets met haar door. Geeft haar een optie die ze weigert.
“I vant you. And it iz good for everybody.”
Dezelfde koele zakelijkheid als Juliette. Een steek van opwinding tussen zijn benen. Hij legt zijn hand op haar dij en streelt haar hitte. Hij zet haar glas weg voordat hij haar voorzichtig kust.
De geur van het parfum en haar jonge gezonde lichaam bedwelmen hem. Zijn begeerte zuigt haar mee. Ze zoenen gretig terwijl knoopjes open gaan, kledingstukken uit. Een zucht van verlichting als hun huid elkaar raakt. Haar rondingen en zijn hardheid op de grote loungebank.
“Your skin………you’re so beautiful.”
Hij streelt de sproetjes tussen haar schouderbladen. Zoent haar blanke buik. Schaamteloos opent hij haar benen, bewondert haar zachte heuvel, spreidt haar lippen. Ze kreunt als hij zijn vingers in haar brengt. Haar eerste orgasme. Ze kent zijn naam. Nog natrillend rolt ze op haar zij, haar benen opgetrokken. Hij zoent de zweetpareltjes op haar onderrug, daalt af, likt tussen haar billen. Haar moeheid verdwijnt als ze opnieuw zijn vingers voelt.
Zij voor hem op haar knieën. Haar heupen naar achteren en haar lange haar los over haar schouders. Ze voelt zijn ogen over haar lichaam gaan terwijl ze hem afzuigt. Soms raakt hij heel licht haar schouders aan, of veegt haar lokken uit haar gezicht. Ze steekt haar tong uitnodigend uit als hij klaarkomt. Roze blos op haar wangen.
Zijn lange lijf tegen haar aan, tussen haar benen. Zijn handen zijn overal, knijpen haar vlees. Zijn pik stoot naar binnen en ze kreunt, wil hem net zo graag als hij haar. Hij knijpt tot zijn handen pijn doen en haar billen beurs zijn. Orgasmen wisselen elkaar af. Zij zuigt hem als hij zacht is. Hij likt zijn en haar vocht uit haar. Zijn herinneringen vullen zich met geur, smaak, warmte. Als ze op haar buik draait, neemt hij haar van achter. Hij begraaft zijn neus in haar haar en huilt.
De witte loungebank, twee in elkaar gestrengelde lijven. Het paarse jurkje ligt op de grond in de felle ochtendzon. Het geluid van de eenzame nachtbus of taxi gaat over in het drukke verkeer van de nieuwe dag.

<3

Deel 2 van 22 Erotische Verhalen zet ik ook op Twitter and my Facebook.

Dutch American Diary – All Episodes

SB Boekomslagen DAD kleinMy gift to you! All the posts that create the novel Dutch American Diary. Alternative title The Birth of a Cougar should that last word ring a bell ;)
Dutch American Diary is the autobiographical sequel to my Dutch novel Mango (click for immediate access)

Episode 1
Nathan and New Benjamin
Just give me drugs!

Episode 2
Magic
Hit Me

Episode 3
The Break-up

Episode 4
Secrets

Episode 5
Failure
Goodnight Benjamin

Episode 6
Bubbles
Whore

Episode 7 
Goddess 
The Caramel Months

The sequel to Dutch American Diary is book 4 LS Diary, which I will start posting early september. Book 3 are Dutch erotic stories, 22 Erotische Verhalen. These will be posted the upcoming days.

All my posts are announced on Twitter and Facebook.

Dutch American Diary. Episode 7 (last one) (happy ending)

And when I say “happy ending” I mean in bed with men half your age. Although I guess there would be more options. In theory.
<3
My name is LS Harteveld, I make yoga videos and I’m publishing my Wait Worth 8!
Dutch American Diary is the autobiographical sequel to my Dutch novel Mango (click for immediate access)

G o d d e s s

Sunday March 15, 2009

Yesterday, 5.45 pm. I was cycling to Marieke’s with a back-pack filled with food and a plastic bag with pastry dangling from my handle bars. Suddenly, I noticed the high heels in front of me. A woman hurrying over the side walk. Round hips objecting to the rush, wrapped in a long tight skirt. My hands grabbed the handle bars and I stopped peddling. The slow pace did not avoid LARA – THE BITCH FROM HELL and me waiting at the same traffic light.
“This is how I usually run into Nathan,” I smiled wryly, nodding to the big building across the street.
The front door opened, Nathan stepped out. His hair in a short cut, wearing an expensive black sweater over a white shirt. The beautiful clothes waved to Lara. His face twisted into a grin when he saw me next to her.
“This is weird,” Lara said.
In a very long silence we waited until the traffic light turned green.
“Have a nice evening,” I lied.
“You too,” she cursed me back.
I put my hand up to Nathan when I passed him. He smiled and greeted me back. Looking amazingly, insanely, godthisissounfair good. High heeled Lara. Smart dressed Nathan. New haircuts to match their new lives. Pulling off the life they both wanted. An immaculate relationship and the promise of a wonderful Saturday evening out. Who would have thought this golden couple had committed such a capital betrayal just a week ago?
 He does not love you Lara.
She does not love you Nathan.
 Did my ideas about how cold, fake and businesslike their arrangement is, have the opportunity to jump on their carefully crafted outfits, in the short moments we were so close? Because their thoughts jumped on me:
 Why can’t you just be happy for us?
Why do you think this is all about you?
We’re not going to wait for your blessing.
Look at how much fun we’re having.
 But there was one thing I heard that I didn’t trust even though it was clearer than the others. Seductive, delusional and in Nathan’s West coast accent.
 Did you believe even for a moment I did not want you anymore?

Tuesday March 17      

There’s a story about an Indian Guru, who taught in the Netherlands in the seventies and eighties. One of his student’s wrote a book on all the things she learned from him. His knowledge. Her book.
“Are you not angry with her?” his other students asked.
The Guru laughed.
“Why should I be angry?” he asked.
“She may have stolen the milk, but I still have the cow.”
That’s how I feel today. Nathan and Lara have stolen the milk. That’s all. They have stolen something they could not produce themselves. But my absence will be felt. I am the ghost following them on dates. A shadow haunting the streets of this city. I am the third voice that reasons in their arguments and whispers in the dark when they share their sexual secrets.

Thursday March 19
Novel

At 6pm, I finished my novel Mango. My Dutch debut. A two and a half year long project is finally finished. Mango is about fear, lust and love. A sexual history told in scenes, from the Africa of my childhood to the gay scene in Amsterdam. Although it’s far from an autobiography I did write in Nathan, the charming first lover after 14 years. Jeroen, the college sweetheart. Jonathan, the first love. And of course Real Benjamin, a bi-sexual novel character. I sent an email announcing the birth of Mango to friends and family. They had suffered through my whining and promising and years of me not finishing my bestseller. Now it’s finished. Let’s start selling.

Recuperation day
Saturday April 18
       

I had a plan for April. Still on a high from completing my novel, and maybe a little affected by the first sunbeams of spring, I drew up a list.
1. Write a proposal for Mango and send it out to publishers.
2. Teach great classes. Sparkly new, well prepared, themed and exciting.
3. Every day yoga with countless inversions, backbends and other industrial strength yoga that will turn me into a Yoga Goddess!!!
4. Meet new boyfriend. To facilitate this – recite the following mantra daily: I, Lauren, now welcome the man I have longed for all my life.
Beforehand, with all these fantastic things waiting to happen, I loved April!
Well, until I got sick anyway. It started the day I saw the picture of Real Benjamin on the internet. I was shocked at how normal he looked and at how eager I had been to see this. I was crossing boundaries, years, and the mysteries that once separated him from me. It was as if the 1991 version of me (Internet? What’s that??) had time travelled, and got vertigo from the high tech world she encountered. A world where Benjamin, the boy she knew so little of, and didn’t even realize she was in love with, was a mid-thirty business man, making insane amounts of euros.
“He’s making what?” the Dutch guilder version of me would then ask.
Real Benjamin’s picture brought me out of balance. Sore throat first. Then sliding downhill on a five day scale from coughing, to sneezing, to snotty. On Wednesday evening I found myself hanging over the toilet bowl throwing up the small I have to at least eat something beet root salad I called dinner. After that the broccoli salad I had for lunch came out too. Then all the chocolate eggs.
That’s when I decided I really was sick. I cancelled all classes, closed the curtains and left my bed-on-couch only to feed the cats. The only thing that happened according to schedule was that the thermometer kept insisting that I didn’t have a bad fever. It was not even above 38 degrees. Today, after 48 hours on the couch, I feel better. I’m all geared up to edit my novel, to meet my new boyfriend, perfect my house, and turn into a Yoga Goddess. The strongest hurdle will be the kilo of Easter eggs that remain from a party I threw last Monday. But I don’t think a Yoga Goddess would be scared of a kilo of chocolate. She would eat as she pleases and still look gorgeous.
So this Yoga Goddess is going to hit the yoga mat and looks forward to sculpting herself into a happy glowing girl. A wide smiling bombshell writer. A sensual, must-have girlfriend, who will make someone very, very happy. I hope he likes chocolate eggs as much as I do.

Tuesday April 21

A Goddess. I know what she looks like. I know because I was her in 1991. The year I met Real Benjamin. A lean, sculpted, 19 year old blonde. Today I took out my diaries and calendars from 1991.
Who was this mystical creature?
What were her habits?
In a college calendar I found a note from Jeroen on how to get to his house. Neither one of us knew we would fall crazy in love a year later and spend the next 14 years together. I also discovered that I was sick frequently, in exactly the same manner as I am now: Sore throat. Difficulty swallowing. So, this current twice in two month cold, must be a sign that I’m on my way to being youthful again! Since my late twenties until recently, I never got sick.
The second revelation was that the 19 year old version of me was unapologetically sexual. There are confessions on how much I missed sex when my then boyfriend Joep was away for a few weeks. Also on how I’m naked because it’s so hot in my attic room. I decided to masturbate “because it’s the only thing that makes me stop thinking about sex”. That is so cute!
About Real Benjamin? The old diaries did not speak of him. A shameful month long silence in a perfectly up-to-date diary.
But I did find a trace of my true feelings, in an odd habit: three weeks after Real Benjamin and I spent a whole night talking, flirting and sharing a shower, I suddenly started counting the number of times Joep and I had sex. Two, my Filofax says on a Wednesday. One, the following Friday.
Numbers. Clinically counting how good my sex life was. Denying, pushing away the longing for Benjamin with every fuck. A Benjamin I don’t really remember talking to, aside from that night. We would casually greet when we shared a class.
Or was there more?
I found my autographed ticket from a Lenny Kravitz concert. December 1991, a few months after Real Benjamin and I hung out together. It’s the concert I used for a scene in my novel.
“Oh, I know you went there,” Real Benjamin emailed me some time ago.
We were sending a few emails back and forth about my book.
“I remember you telling me how you met Lenny Kravitz.”
Lenny Kravitz kneeling down and talking to me in the posh hotel lobby? And Real Benjamin knew about this?
Apparently, in 1991 I was so sure of myself I seduced Benjamin into sharing a shower with me on our first encounter. So eloquent I managed to talk to him despite being crazy in love. And so sexy I was hit on by a larger-than-life rock star. Pretty impressive. In fact, it sounds to me like the traits of a genuine Goddess indeed.

It’s raining men
Tuesday May 12           

Last week I ran into Nathan and we shared a few funny emails, despite him being with da ho. On Friday I saw Antonio, the hot Argentinian, at a party. He brought his girlfriend, we growled at each other. Last Saturday Jeroen rang my doorbell to bring me my mail, despite his new girlfriend forbidding contact.
“And now I get an email from Jonathan,” I tell Marieke.
Jonathan is my ex from when I was 16. Until a few years ago I would have committed a felony for his attention.
“What did he want?” Marieke asked.
“Sex?”
I nodded.
“The charm of his new girlfriend must be wearing off.”
“Why don’t you ask the Universe for single guys?” Marieke asked.
“You’re supposed to be a Goddess.”
I shook my head.            
 “I can’t ask for someone to be single. What if I break up a relationship?”
And then something odd happened. I saw a ravine, I knew I was dreaming. Jump, and be free. Jump, and learn to fly or wake up trying. My voice was so calm and low I didn’t recognize it as my own:
“I, Lauren, now welcome the man I have longed for all my life. He is single and crazy in love with me.”
 A solemn silence followed.
“That sounded so real, it scared me,” Marieke said.
“Who did you think off?”
“Noa and New Benjamin.”
“Noa!” she smiled. “What’s his last name again?”
I gave it to her. Marieke started browsing Hyves. Probably looking for the page devoted to him and his girlfriend. Hearts and sweet words and sun bathed pictures.
“Fuck!”
I look up.
“What?”
“She’s gone. The girl isn’t there. He’s single!” Marieke exclaimed.
Neutral pictures of Noa smiling. Noa is single.

Wednesday May 13

Wrote an email to Noa.
“I am afraid to ask, but I would love to see you one more time. Even if it’s just to feel; nothing’s there. Noa was just doing his work.”

Friday May 15

Maybe my Goddess Yoga is paying off after all. I am fine with Noa not responding. I praise myself for sending the email. I did what I needed to do to make sure something would happen if it was meant to be. So, it’s not meant to be! Even better then, to have this out of the way.

Saturday May 16

News on New Benjamin! He is going to study in my city after the Summer! Benjamin lives with his girlfriend in a nearby city, so he’ll probably ride trains between home and University, and have a bicycle here in town. How exciting to have New Benjamin peddling around on his bike to run into!

Sunday May 31
Pentecost

There’s a three day festival in town and that’s where I spotted New Benjamin! I’m typing here with a blush on my cheeks. Adrenaline pumping through my body. I am so ashamed… I giggled like a school girl and I just had to point out Benjamin to Marieke. What if he heard that? No way of telling if he saw me too. As Marieke walked back, trying to catch a glimpse of his face, I leaned on a post pretending to be texting. New Benjamin walked straight past me. In the dark, under the trees. I could have touched him if I had extended my hand. Him, or the brunette walking right behind him. Yeah, brunette. The rest of the group were young too. She jumped on the backseat as he cycled off. And his girlfriend? The girl he lives with? She’s blond…. So, who was the girl with him? Did Benjamin’s relationship crush to pieces when I did my He is single affirmation too?

Monday June 1             

I sent an email to New Benjamin apologizing for my completely immature behavior.
“I wasn’t prepared to run into you again. From now on I will act completely normal when I see you.”
It was nice to write him, even though I know he will not write back.

Saturday June 6          

Nathalie took me out. We had such a great time. I slept over at her place and this morning I looked in her life size mirror. My body is really starting to shape up from two months of daily yoga. So, I thought nothing could get to me today. For the first time since February, I accompanied Nathalie to the gym. That’s where her colleague told me that Benjamin’s relationship is officially over. Has been for weeks. New Benjamin, my former yoga student, who got a full blown written love-confession from me in February, is single, and didn’t contact me? And just like Noa, he left my recent email unanswered too.
Tonight I prayed. Lit candles, stared into the flame and recited the first mantra that came to mind. Life is easy. Life is easy. Life is easy.

Healthy Goddess
Sunday June 7                              

I didn’t lose more than two pounds. My thighs are not the size zero pillars I had hoped for. My Goddess program has brought me many men but I am still at zero when it comes to having a boyfriend. The daily yoga regime and all the rejuvenating thinking did heal me from PMS cramps and tingle pee though. Got the test back as well. The burning sensations were never due to an STD.

Silence
Monday June 8            

My life is simple but empty. I kind of like it here. I write. I teach. I do yoga, once or twice a day depending on my teaching schedule. During the week I see Marieke, who saturates and satisfies all my needs for company so thoroughly that I can go through an entire weekend without feeling lonely. I don’t think my life has ever been this free of excitement. And it’s completely nice this way.

The birth of Valentino
Tuesday June 9            

When I started writing this diary I had no idea where it would lead. But now I do. I started writing the sequel to Mango: Fudge. It will be a Dutch novel, based on this diary. I am creating new story lines, tying events together and rewriting scenes and chapters. I am even doing research on the psyche of Italian men, emphasizing Nathan’s, Luca’s and New Benjamin’s shared background. New Benjamin got a new name too; Valentino. The mocha colored 19 year old, with the black shiny hair and the Italian features. Valentino. Real Benjamin incarnated.
I never got my man. The brown bellies and caramel chunk-like six packs, were never mine to touch. I never got the chance to redo my past with Benjamin, or to fight the demons that frightened me so much. I don’t think I ever will.

Wednesday June 10

One year ago. I had never worked at a gym but was hired to sub teach for someone who had left for India. The students were still chatting about the sabbatical of their former instructor and I was figuring out how the audio system worked. It was at that moment that Valentino walked in.
“Hi,” he smiled.
The floor started to slide. My class evaporated. My hands dropped the cd and cd cover. They crashed onto the floor.
“I’m sorry,” I apologized.
“I’m new here”.
“That’s okay,” Valentino said.
“It’s my first class too.”

T h e  C a r a m e l   M o n t h s

July 2009: Salvatore
Musician/ surfer from South America         

My first dominant lover. I was eager to keep him and be play-raped for the rest of my life but Salvatore refused my marriage proposal and kept looking for ‘The One’. Or at least someone who didn’t openly question lifelong relationships the way I did.

Ground Zero 
Monday August 3       

Even if I had known beforehand that my ugly wishes, vengeful fantasies, and solid belief in karma would all come true, I could not have predicted that it would feel so good. Because it does. Did. I was allowed to feel euphoria, anger, and grief in the presence of the one who caused it all; Nathan. I ran into him last night on my way back from teaching. He was dragging a suitcase over the sidewalk and making his way back home from the station. I was cycling back from class in the opposite direction, towards the station. I greeted him; got three kisses, and told him I was surprised he still lived here. I didn’t say:
“I thought you would have moved to the suburbs with the bitch from hell.”
No need to be openly hostile. Nathan would know what my thoughts are on Lara and their relationship (Relationship? Pact!). We sat down and talked.
Nathan appeared beaten, unhappy, and his eyes filled with tears several times. I turned my head away. He discretely wiped his eyes dry. Lara obviously had him by the balls. His lack of self-esteem and nervous speech gave him a vulnerable appearance which I’d not seen before. I threw my legs over his lap and patted his hair, in a (I hope) comforting way. He shivered and seemed to like it.
“Lara told me you said she didn’t love me,” he admitted.
I didn’t say anything.
“Do you think she loves me?” Nathan asked again.
“She can be so cold sometimes.”
“I always hoped the two of you would make each other’s lives miserable.” I answered.
“Well, she’s doing a great job, I can tell you that.”
Nathan’s shaky voice left a shameful silence.
 Does Lara love me?
Why is she cruel?

These were the exact same questions I used to ask myself about Nathan. Nathan has found his own Tyler Durden, and it has destroyed him. No more King Solomon.  Everything that would have made him an interesting husband, is gone. I didn’t know revenge would taste so sweet.

Saturday August 22 

I saw Noa!!!!
Beautiful, brown, God-what-magic-we-have Noa. I ran into him at the Caribbean Festival. It was our February rendezvous all over again. The same fear that he wouldn’t like me. His wide accepting smile. The way our hands touched, locked.
“You have to work, I’ll leave you alone,” I gently pulled back.
Noa never answered my Ascension Day email when he was single.
“I liked what you wrote about me,” Noa rushed.
His hands leaped towards mine.
“You have a way with words. I like your writing.”
We were holding hands again, and staring into each other’s eyes.
When I came home I checked his Hyves page. He’s not single anymore. He’s back with his ex. But at least I know he still likes me. It wasn’t just my imagination, it was right there.

September : Nubian Prince
Economy student of East African descent

 Bright, young, and super cute. We knew each other from Nathalie’s gym. This was the first time for me to be with a much younger man. Nubian Prince is 20, three months younger than Valentino (=New Benjamin). It was exactly as good as I hoped for. Better.

October: The virgin
Indian/ Indonesian.

 The answer is: of course we did. Often.

The End
Monday Morning, November 23       

It was still early and Marieke dozed off every two minutes on my couch. I checked my email for reservations for my morning yoga class. As I opened the box one name stood out.
“You will never believe who emailed me!” I yelled.
Valentino replied to February’s email. There was an apology for the really late reply. A question about yoga and kickboxing. And a request to start classes with me again. He ends with a kiss.
“Guess who has a new frie-hend!!” Marieke teased.
“I told you celibacy was a stupid plan!”
For the first time in our friendship I jumped on her and tickled her until she threw me on the floor.
One email, two online chats and five hours of teaching later, I ring Valentino’s front doorbell. It’s on my way home from the studio. I have passed by this place countless times, without knowing who moved here a few months ago.
“There you are,” Valentino opens the door.
Smaller than I remember. He wears Uggs and heavy designer glasses, like a model posing as a student.
“You look good,” he mirrors my thoughts.
His beauty is intimidating. I nod and start to climb up. A hall way. A large kitchen. A spacious room with designer furniture and a huge flat screen TV.
“You have a beautiful place here,” I admire it.
“And that bed!”
Three pillows wide and covered with high quality linen.
“I suppose with the amount of traffic you have going on here, it’s worth the investment, huh?”
“Oh come on, not that much! What do you think of me?”
I laugh.
“Be honest. How many women did you have since your break up?”
Valentino starts to count in May, but gets lost in June.
“I worked in a bar,” he explains the memory loss.
“Oh well, it’s not like we kept in touch or anything. They don’t really count.”
“I bet your ex had a different definition,” I snap.
Valentino cheated on her often. Just like Nathan on his ex.
“Oh come on!’ he laughs at my frustration.
“You were the one dating someone who was involved. That American.”
Valentino opens the bottle of wine and pours the glasses.
“Why didn’t you tell me you liked me?” he asks.
My mind searches for all the clues I gave.  The blushing email. The festival email.
“My girlfriend checked up on me. She probably threw them out,” Valentino explains.
“All I knew was that you didn’t want to come up.”
“You really wanted to have sex that day?”
I ask in disbelief, vividly remembering the day with the dog-walking.
“On the unmade bed of you and your girlfriend?”
“We could have picked the couch,” he smiles.
 I fell in love with you when you entered my class.
 I wanted sex when I invited you up.
 I got so hot when you showed me your belly.
Valentino and I take turns confessing, as we drink wine on the couch.
I lightly touch his arm, he leaves it unanswered. The couch is barely wide enough to hold two adults.
“Do you ever touch women?” I ask.
“Aside from when you fuck them I mean.  This may be why nothing ever happened between us.”
Valentino sighs. His mouth chews over the words before he chooses them.
“I never take the risk of being rejected.”
I take his hand and let my fingers slide over his palm, his unexpectedly warm skin. He does not pull back. I rest my head on his shoulder, his breath touches my face. His warm fingers caress my cheek, linger at my lips and then he kisses me. Gently. As our tongues meet, our arms and legs interlace slowly. My muscles relax under his touch, my mouth welcomes his tongue. A playful bite on my lip pulls out a moan. His hands slide in my top and free my breasts. Heavy and sedated by the wine our bodies make their way around each other. My legs part lazily under his exploring touches. An unexpected shiver awakens me: His fingers finding my wetness.
“Don’t,” I draw back.
An image of M50’s cold shoulder after sex.
Images of me collapsed on the kitchen floor crying over Nathan. The Virgin treating me on a dodgy MSN break-up. Every pain and rejection from three years of dating brutally invades the moment that I finally lie in Valentino’s arms.
“You’re wet…” Valentino looks at me puzzled.
His eyes soft. His glasses on the table where I left them.
“Just don’t,” I insist.
3? 6? 12? How many women did he have unprotected sex with in June? In silence the fingers retreat. We lie down on the king size bed and our bodies continue their slow embrace. I lick the strong muscles of his chest. He sucks the softness of my breasts. His mixed-race skin alluring and warm, caressing my porcelain body. Every ten minutes his hands slide in my pants, and I instruct them out. A returning step in our dance. Valentino circles his palm over my belly.
“Do you know I’ve masturbated thinking of you?” he confesses.
His head rests in his hand as he leans on one elbow.
“Yesterday. This morning too. ”
I smile.
“I never could. Not with you. Felt too guilty because you were my student.”
“Then do it now.”
His voice a seductive whisper. I raise my eyebrows.
“You want me to masturbate now?”
“Yes. If I can’ t touch you there, then touch yourself.”
He takes my wrist and directs my hand behind my jeans and string. Instinctively I press into the wetness, moan, circle. In one move, Valentino takes my jeans down to my knees. Suddenly his warm hand presses mine, pushing, increasing pressure. We both groan as we see my fingertips slide in. I slowly take my hand away, and he simultaneously pushes his fingers in. A wave of pleasure, as he enters. I arch my back, moan. He slides out and back in again, and I stop thinking. Then my eyes start burning. I close them tighter, but the tears wet my eyelashes. I don’t want to lose you again.
 “Stop. Please. You have to stop.”
The fingers stop their pleasure and the flow of emotion dries up. The tears don’t leave my eyes. I open them and my gaze meets his.
“This is different for me,” I excuse myself.
“Sex. It’s different for me, than for you.”
He smiles.
“That’s what I am beginning to find out, yes”
I pull my pants up.
Valentino kisses me, and pulls our half-naked bodies together again.
“Guess you’re not going to give me a blowjob then either?”
The house has become quiet. The iPod is not playing anymore. A speeding car chases over the street. My stomach rumbles, craving for some food.
“What time is it?” Valentino asks.
I check my mobile phone and let out a little scream.
“This, you are not going to believe.” I show him the screen.
Nathan has texted me at 23.55.  Nathan, the man who profited the most from my crush on Valentino, contacts me on our first night together.
“Tonight anything is possible, ” I beam.
“You know, I think we have a good influence on each other,” I chatter on, as I collect my things. My energy levels rocket, even though it’s 3 am.
“And you know, as long as we are clear that I am not your teacher, but a friend, I can teach you yoga. Get you in shape for your fight. So what do you say? Yoga Boot camp starts tomorrow.”
Valentino slides off the bed and pulls his shirt back on.
“I have to study tomorrow. Hit the books. No boot camp for me.”
With utmost concentration he starts to roll a cigarette. A sudden cold fills the air and creeps under my skin. My chest tightens, squeezing the air out of my lungs. In silence, I slide back into my clothes and find my socks under the couch. I feel nauseous and nearly faint as I come back up. I turn away from Valentino, hiding my tears, zip up my bag and tighten my coat. I breathe deeply and wipe my eyes with my sleeve before I turn. My weak smile kisses Valentino, his lips dry and cool against my lips.
“Thank you,” I whisper.
Right before the tears start to flow I wish him goodnight, pull the door behind me, and climb down the stairs.
 Goodnight Benjamin.

<3

I will now feed Dutch American Diary and Mango to the printing funnel at my self-publisher.
My next online book will be a Dutch one again: 22 Erotische Verhalen.
22 Erotische Verhalen will also be published on Twitter and my Facebook.
Dutch American Diary will be continued online in book 4: LS Diary

Dutch American Diary. Episode 6| early readers edition

Do you know the Secret Diaries of Adrian Mole?
It’s a successful series that started in the eighties. He was 13 3/4 years old, as the cover immediately informed us. It has sequels well into adulthood.
When the following turn of events took place, I realized my life and therefor my diary, were mimicking the Mole diaries:
I had informed the reader about stuff people were doing behind my back.
I was devastated at the time, but knew this was diarist’s gold and Dutch American Diary would be the best diary I would ever write.
Seven years later, I still stand by that conclusion.
And just like Adrian, that will not keep me from writing six more.
<3
My name is LS Harteveld, I make yoga videos and I’m publishing my Wait Worth 8!
Dutch American Diary is the autobiographical sequel to my Dutch novel Mango (click for immediate access)

B u b b l e s

Friday February 27, 2009

No more gym. No more Benjamin.
“I’m so happy you’re ready to move on,” Nathalie concluded.
To celebrate my resignation, my friends took me to a Singles Night in a club.
“Even you won’t find guys in relationships here,” Marieke said, as she took care of my registration for speed dating. She put me in the under 30 group. Meanwhile I looked up to the second floor.  There was 25 meters of thick air and a stair case between me and a rangy black bartender. He threw me a glance with Benjamin brown Bambi eyes.
“Marieke, I’ll be right back.”
A minute later me and Bambi were smiling, staring and admiring each other’s teeth.
“Hi,” he finally said.
“You are really beautiful,” I replied.
The words came out by themselves, like pink bubbles that would taste like strawberry if you’d let them pop on your lips.
“I spotted you from all the way down there.”
Every word sounded pink, sweet flavored and bouncing. I studied the floor.
“I noticed you too! Even when you were standing all the way down there!”
His words too were like candy colored bubbles. Glowing blue with silver sparkles.
“You have a great smile.”
“It’s a miracle that my teeth are in one line,” I revealed.
“I still suck my thumb.”
“That’s cute, ” he sighed as he reached me his hand.
“My name is Noa.”
Noa. There are neutral names, there are names that “grow on you” and there are names that just win you over quicker than bubbles can pop. Noa.
“Does Noa have a girlfriend?”
A huge, floating, shining bubble. Completely transparent.
“Yes I do,” he answered.
I bit my lip.
“I should have known.”
“She looks a bit like you,” he continued.
“Maybe, you should have been here two years ago. Where were you?”
Two years ago. Before Benjamin. Before Nathan. Before Luca and M50. Early 2007, when the unavailable poet and a handful of rejections had knocked all the fun out of being single.
“I can’t remember where I was two years ago,” I lied to Noa.
He was rinsing beer glasses. A pink towel draped over his shoulder. The black t-shirt revealed thin but sculpted arms.
“But I do remember that I was single, yes”
“Do you need to drive?” he asked, as he looked up through thick black eye lashes.
I didn’t go to speed-dating but stayed with Noa who made me cocktails. We talked about music and our hands touched as he served me my drink. He told me where he was from and leaned towards me because the music was so loud. We talked about work and our arms touched every time he walked close by or collected my empty glass. But he kept a distance. He never insinuated that he would cheat or that he had multiple girlfriends.
“Drinks are on the house. Be safe,” he said goodbye.

Sunday night March 1

This morning I woke up to the sight of Noa looking at me. His head resting on a pillow next to mine.
“You really do suck your thumb,” he welcomed me.
I half-heartedly tried to fight the fantasy off and go back to sleep, but couldn’t stop fantasizing about Noa. When I took a shower, I got clean from Noa devoting himself to soaping me up and washing every inch of my body. I found his Hyves profile with photos. Under that t-shirt, slender Noa had been hiding a six-pack! Before noon I had imagined Noa taking me, in every corner of my house and seriously questioned my feelings for Benjamin. I had never imagined having sex with him.
Should I be happy that within four days of cutting ties with Benjamin I have these feelings for someone else? Or should I feel bad that I again managed to pick a guy with a girlfriend? 

Thursday March 5

Jesus – fuck! Nathalie just called and told me New Benjamin was at the gym. And he said that yes, he knew I had left “because she sent me an email.”
“I am sorry to tell you this but he actually looked a little pale.” Nathalie said.
Pale? As in sick pale? Why the fuck did my yoga teacher send me an embarrassing email pale? I have not written her back because she is scary pale?
I am going to do a strong revision of this diary, to erase the last pieces of recognizable identification. To make sure that every quote he gave me, everything that he holds dear and all that he shared, is given back to him: where it belongs.
The people here in this book all know I am writing this. It’s an occupational hazard of hanging out with me. Benjamin is not one of those informed ones: he is simply someone who paid his gym membership. I should have understood all this when he did not respond to the blushing email, and stopped coming on Tuesdays. Should have got the message when on he arrived so late that he had an excuse to pass me and join his girlfriend upstairs immediately. And last Sunday when despite his promise he did not show up at all.
Poor Benjamin! And filthy me.

Saturday night March 7

 I want you to hit me as hard as you can.
A few hours ago, I thought I was past the Tyler Durden bullshit phenomenon. Past my unhealthy relationship with Nathan, in which I took the pain and humiliation of being toyed with. No more schizophrenic Americans for me. It had been bubbles and Bambis and innocent young brown men for months. Well guess again.
I want you to hit me as hard as you can.
I suppose pain hurts the most if you don’t see it coming. If this had been fiction it would have been too thick.

5 p.m.

I send Lara an email on a new book idea I’ve been working on. A teacher falling for her student and being drawn to a very unreliable man named Nathan.
“The working title is Voldemort and the Half-blood Prince. Unfortunately, the story line has dropped dead! I will have to wait until the characters start moving again.”
Before the night was over, I would find out that the pieces had been doing some serious moving behind my back.

7.30  p.m.

I am riding the bus wondering if I can ask Lara how Nathan is doing. Last time we saw each other, in early January, we barely spoke of him, but I am kind of curious. I know asking Lara’s access to Nathan, as her colleague and friend, puts me at risk of a second-hand Nathan addiction.

8 p.m.

Lara opens the door for me. We happily greet each other.
“Oh my God! You look decent!” I exclaim. And I know that I probably insult her, but seeing my sex bomb friend cut off her sexy hair, is simply a point where I am passed being polite.
“I know,” she smiles. “I look like a house mum!”
I study her, suddenly realizing I haven’t heard about her sex love life for months.
“Did you really do a one eighty and throw in the towel regarding your sex life too?”
She looks at me in a strange combination of a serious face and a naughty smile.
“Let’s get drinks first she says,” as she walks us to the kitchen.
“What’s this?” I ask, as I also force her into making me tea because I have to work tomorrow and want to be fresh.
“You’ve never been secretive about your sex life.”
“Oh trust me,” she insists. “We need drinks first.”
My mind comes up with the two most logical scenarios.
“You’re either pregnant or your dating Nathan.”
She doesn’t answer.
“We really need alcohol.”
“What???” I scream.
“Is it Nathan? “

10  p.m.

I hold Lara in my arms. This is our farewell. I have told her that I don’t want to see her anymore. Not just because I am angry or confused, because those emotions may disappear, but because I cannot have Nathan in my life, in her house, as her boyfriend. The jealousy would mutilate me into an evil life-form.
“Think of it this way,” I comfort her.
“You now have Nathan in your life to take care of you, and if he ever breaks up with you, I will get you through those first 48 hours. Just like you did for me.”
But she thinks he’s The One, yet admits that she is not completely in love.
“I still have my boundaries in place.”
It’s now 1 a.m.  I’m done writing. You know, every time I wrote about Nathan and Lara in the past few months I thought:
“I have to write in some of the quotes Nathan and Lara gave me on each other. They are sexually repulsed by each other!”
But I forgot to write them down. According to Lara, it was Pandora who beat everyone to it. Nathan’s girlfriend wasn’t even completely done kicking him out, when Pandora suggested to Nathan he should now date Lara since “the two of you have sex together anyway. The whole company knows.”        
“But we didn’t! We really didn’t!”
Lara interrupted her story, before she continued.
Lara told me, Nathan didn’t start pursuing her until January. With the excuse of not having any friends (they were all his ex-lovers, or friends of his ex-girlfriend) he started hanging out at her place. And then nothing happened till February.
“I did not know how you would respond,” she admitted.
“I thought it could go either way, with you either being okay with it, or breaking up with me.”
Being okay with it?
Okay with sending her texts at Christmas about how much I still miss Nathan and her ignoring those?
Okay with her ignoring my emails in January where I described how much it still hurts, and she leaving them unanswered?
Okay with me making excuses for her (“She is right to ignore me, I ask too much attention.”) and then finding out that she cannot comfort me regarding Nathan because she herself is the new woman at Nathan’s side?
I was still recovering from Nathan and instead of being there for me she spent her time housing and entertaining him. She didn’t say she couldn’t be his friend anymore. She didn’t make him suffer the consequences for having hurt and walked all over everyone he knows here. Oh no! She left my needs unanswered. Didn’t even bother to call off the friendship and devoted herself to sucking Nathan’s cock releasing him of his dire needs. I can’t write anymore.
For some reason, people find Lara attractive.
He’s not my type.
I couldn’t live with all his cheating.
 Sentences from Lara and Nathan press themselves out of my unconsciousness right into the bare light of tonight’s turn of events. It’s months after the break up. Months after our last email. I will never know why Nathan is doing this.
Is it because he wants to cut the last tie I have to him? Because he wants to rob me from my best friend? Or because he really believes Lara is the Wife and Woman that will make him into the faithful, loyal man he “really is”? Or is Nathan’s affair with Lara as meaningless as all the others.  As Lara always puts it, they “are simply there because he can”.
 Oh come on. You are so much more attractive than Lara. Look at how thin you are.
And Nathan snuggled his hands underneath my cloths and cupped his hands around my waistline.
 You and I just fit together perfectly.
 Nathan is fucking my best friend. Welcome to Fight Club.

W h o r e

 Sunday March 8, 2009

He kissed me first. His fingers touched my pussy first. I sucked that cock first. He told me he loved me – first. Or did he?   What were the exact words Lara used yesterday?
 I did consider not telling you. I mean, it’s not like you would have found out.
Lara, last year in November, when I saw Nathan to collect my things:
Oh really, he was wearing work clothes, and he didn’t say who he went to after work?
 Lara, last Summer:
I know Nathan would fuck without a condom when given the chance.
 From last night to a year back. Bits of conversations pop up, leave and then I forget them. I forget the pieces of the puzzle but I don’t forget the big picture that they lead up to: I have been screwed over big time, by my best friend and my ex-lover. Maybe they had sex occasionally or often for as long as I’ve known them both. The promiscuous twins. All in a day’s work for them. Images of that cramped office kitchen. Lara’s skirt pulled up. The copier spilling papers. He takes her during those crazy 12 hour work days. The office building deserted.

Sunday March 8
midnight

Dear Lara and Nathan,

If you are reading this, then you have found this manuscript, the diary of your betrayal. So, say what you have on your mind! Defend yourselves. Tell me where I took liberties with the truth. Illustrate why you were worth my love and trust, and why it is my own distorted view that you committed high treason on me.
Lara!
Show us how your cold and calculated behavior is acceptable in a three year long friendship? That I have come off lightly because…how was it that you put it the Saturday night when I left? “Well it’s not like I dated Nathan when you were together.” Spoken like a trooper, Lara. I am sure you have a lot more things to say in your own defense.
You too Nathan!
Any words to mark the occasion? Maybe that 18 months, 300 emails, and hours on the phone do not count as a relationship. Or that we never had a sexual relationship because we never fucked. Maybe you should milk that last bit: how you heroically did not fuck me on the night we spent together at your apartment. Charm and strangle us with your excuses. Enlighten the reader, and foremost me, with your illuminating view.
PS: I just got a very interesting email from Lara in which she stresses that she believes in monogamy and marriage. WTF? You had sex with over a 100 men and you’re DIVORCED!

Sunday – Monday
1.30 a.m.

Just woke up from a dream where I am beating Lara. I lash out, swinging my right arm from left to right. My bent arm unravelling like a whip. The back of my hand giving a heavy blow to her jaw. It was the only way to shut her up from sharing how good and intimate Nathan’s lovemaking was.
“He touched my pussy so slowly and tenderly. Just the outside. It was fantastic!”
No Lara that’s how he touched my pussy. Because I was vulnerable and had not been with a new man for 14 years. I bet my life that you and Nathan FUCKED the first time you did anything. I don’t want to hear that he touched you in the same way he touched me.
Shut up!

Monday March 9

 You will see me with that woman at Albert Heijn.
 Nathan’s words in November. The full meaning of what Nathan was trying to tell me sinks in.
 Oh come on. The whole company knows the two of you are having sex.
Pandora’s staggering assumption pounds my head.
I have a new pallet of emotions, like a box of unfamiliar crayons. Hate. Despise. Loathing. Repulsion. They are not even real crayons. Like Damien Hirst, I find myself painting with blood and sperm. Photographing with urine. Sculpting with shit. The drains are clogged and the urine on the floor is already irritating the soles of my feet. The sewer filled with airborne viruses that my lungs already breathe. My hands are stained with dirt and there is no soap and water to clean them. In my mouth the taste of blood. No exit anywhere to be found.
Although I know all these emotions are threatening my health, I will not panic for being stuck here. I will not visualize myself swimming in the ocean, bathing in the sun, or in any other way tricking myself into believing I am somewhere else. A new set of emotions.
Who knew I could feel so much rage? Who could believe that a woman, no more than 10 days ago spoke words that were so loving that they turned to pink bubbles, could hate so passionately? Writing and expressing myself with whatever raw and filthy material is at hand. I am trapped in a sewer of thoughts.

Tuesday Night March 10
11 p.m.

When I cycled to class I felt like crying, choked up, alone, needy. I did not in any way feel like I was fit to give something to anyone else, let alone teach two packed classes. 50 People were counting on me for a yoga class.
So, I reached for my proven method of religious experience, and prayed to Real Benjamin. After I was done explaining why I felt so horrible, I prayed to be able to teach and give these people what they came for. God lived up to his reputation. I did not break down and gave good classes too.

Wednesday March 11
10 a.m.

Got an email from Lara. It was a reply to the one I’d sent her yesterday. I informed her that since Saturday the pieces of the puzzle were falling into place. That with half clues and a well-documented past, I was coming closer to the full extent of her deceit. This may explain why her answer contained a completely new version of the way things happened. She now told me that Nathan confessed his feelings for her this year, in October.
“I swear nothing happened when you were dating Nathan, or when he was dating anyone else. But I know you probably won’t believe me.”
She might have completed that sentence with: “since I have been lying to you for five months and Saturday’s version was also filled with lies.”
According to this new second version of hers, in October she listened to his confession and then made him “prove” he was serious, she made him wait.
 Wait? Bullshit! Lara you’re so full of fucking crap every word stinks of your betrayal!
Lara now believes Nathan will not treat her the way he has with others. She assured me she would never have done “it” if she thought he was not the right one. She describes wanting to find out if Nathan is the One, by how serious he is. She does not mention her own feelings. Later in the email she says she “trusts him” and that she “sees this working out”. What poverty. What a passionless, loveless, business arrangement. Anything to shut up that hormone driven, child craving biological clock of hers.

11.30 p.m.

It is surreal to go over all those conversations I’ve had with Lara the past months. The most eerie ones are the ones from Saturday. I was calm but talked a lot. An endless stream of words effectively blocked what my instinct was saying, screaming, yelling:
She’s a Bitch! Get out of here!
There was no room in my mind to process the possibility that my best friend was a bitch. Topic after topic smothered my suspicions.
“Do you too feel special with Nathan?”
I asked her the night of her confession. I have never felt so loved and desired as in his arms.
“He’s American,” she agreed.
“He really is doing the typical American thing.”
I raised my eyebrows. I had never heard that all American men took you in their arms with a sigh as if they had been longing for this moment for ages. That they could passionately kiss for hours, fully clothed. Unraveling your sexual fantasies. American men had, as far as I knew, not been known to master the fine art of playing a woman’s lust like she was the ocean; riding her waves of excitement, releasing her to calm her down, only to then increase his grip again and push her to excitement.
No.
I don’t think I ever heard that about American men.
“So, the way Nathan behaves, and what I liked so much, and what surprised me so much, that’s what all American men do?”
The thought that there were 160 million more men like Nathan was appealing.
“Oh yeah,” Lara said.
“He makes you feel special.”
I nodded. Exactly.
“I mean holding the door open for you,” Lara continued.
I don’t think Lara noticed that this wasn’t exactly the characteristic that I was still in seventh heaven over. Although I do remember I allowed Nathan to be courteous, because I did not want to hurt him by pointing out that he looked insincere. Apparently, he had found a more appreciative audience in Lara.
“The little things you know. Holding doors. Helping with your coat. Dutch men never do that. They may be little things, but they matter.”
And then she got the only romantic look on her face for the whole evening. I nodded again. I think it was at this time that I realized that whatever she was going to get out of Nathan, she would never enjoy him as much as I had.

Thursday March 12

Nathan’s lease ends April 1st. I am sure he’ll move to suburbia with her. Oh well, I suppose her residence is just one of the many things he falsely claimed to never agree to.

Friday March 13

The day I found out I was right about male masturbation all along, I got a reasonable sex offer before noon, my blood was declared clean by two sources, and I was sent to a mental health service. But let me start at the beginning.
I made my way to the GP way too early. The slight tingles when urinating had not disappeared during a 6 week period, and she agreed to help me further. I didn’t tell her that I would insist on a full blown STD test.
My aids phobia is, at this stage in my life, reasonably stable. I no longer panic over getting killed. Unfortunately, I now feel overly responsible for the men I have sex with. From my own research I know about a handful of common but never tested for viruses that one may carry without having symptoms. So instead of the previous fear of being with a potential biohazard, I basically feel I am a biohazard. After Nathan’s blowjobs and 2.5 months of tingle pee, I feel unfit to share myself with anybody. Let alone something as cute and innocent as those twentyish that I appear to be into. Sitting at the doctor’s desk I told her my concerns. Unfortunately, the doctor was so concerned with my phobia that she referred me to a psychologist. And she didn’t want to test me.
“But I have complaints and I had sex last year,” I objected.
“That is the problem,” she insisted.
“You did not have sex last year. You are completely clear.”
We settled for Chlamydia, gonorrhea. And I refused to get my head checked.
After the doctor, I went teaching. In the studio I hurt my toe on one of the large mineral rocks that decorates the floor. My blood stained the yoga blanket from David, the studio owner. He always leaves his mat for his colleagues to use. After class, David came to pick me up for coffee, and found his freshly rinsed cloth drying on the heating. He was surprised. When I told him why I was forced to wash it, he was downright disappointed that I had taken the blood off.
“You should have left it! It would be like the shroud of Turin!”
His enthusiasm for everything that comes from me, brought a smile to my face.
“Let’s go for that coffee, David.”
So we had coffee, and I shared that I have a new pallet of lethal emotions since Lara’s deceit.
“I have dreams about Lara where I take her head off. Then I wake up, sorry to realize she’s still alive.”
No matter what I said, he found it all to be equally admirable, pure and honest.
“And stop worrying about your emotions being harmful for your students,” he insisted.
“If a time comes when you should not teach, you will know. Like when you left the Gym because of Benjamin. Despite your death wishes and your hate, you have taught fine this week.”
David is a 50 year old yoga teacher. He has large classes, a gigantic studio and multiple sex partners who make him overly confident.
“The offer to become my yogic mistress still stands,” he assured me.
We talked about me not having sex with him, took a detour, and the subject turned to male masturbation. He wasn’t a fan.
“It’s so disgusting really. The restlessness, the buildup throughout the day and then to finally masturbate and get it over with. The moment I have my orgasm I’m disgusted. Yes, it’s disgusting”
I looked at him wide eyed.
“No, David!” I insisted.
“What’s disgusting is to use a woman for that.”
He agreed the disgust was indeed not exclusive to masturbation. It had happened with women too. Not very often, but still. That made me cringe. A man having sex and then being disgusted?
M50. Luca.
Their silent turn down after sex was deafening.
Suddenly I saw how David’s story pointed towards the true difference between my other lovers on one hand and M50 and Luca on the other. Both M50 and Luca, the two men who introduced me to the raw world of being turned down after sex, didn’t like to masturbate. They thought it was poor substitute. They even “saved themselves” if we were planning a date. A habit I instinctively hated. Then my thoughts drifted to New Benjamin.
 It was a hot summer day so we took our coffee outside. Sitting with our backs lazily against the building, our legs stretched out in front of us. Both wearing flip flops with our yoga pants. I was secretly admiring Benjamin’s beautiful brown feet. A few weeks earlier I had removed an infected splinter from Benjamin’s heel. This ailment was usually fixed by his Mom, but since he had moved out and was now living with his girlfriend, the splinter had stayed untreated. With my always present first aid kit and a warning that I had no medical training, I helped him out. He was lying down on his belly and underwent the treatment stoically. It was the first and only time we got so close. Now I was simply back to admiring from a distance.
 “Benjamin. I have a very inappropriate question for you. It’s just something I am curious about. Can I ask it?”
The sun still warm and shining. His eyes still closed, his face serene. He was not wearing sun glasses. He never did.
“Sure. Shoot.”
“Well..” I started.
“I know you are very young and you have a girlfriend, so maybe, but……. How often do you masturbate?”
“You are evil!” he laughed and turned his wide sun lit grin towards me.
“Does that mean “often”?” I offered.
“Maybe,” he smiled.
We sat silently for a while. Happy silent. Like when you’re both completely satisfied and don’t want to disturb it.
“And you?” he asked.
“Often too?”
I grinned.
“Half as often”
He laughed out loud.
“That’s still a lot!”
“Exactly,” I concluded.

<3

Part 7 of Dutch American Diary will also be published on Twitter and my Facebook.