Haar koffie ververste zichzelf. De bekers stonden schoon in de kast. Soms herinnerde de in drieën gevouwen theedoek op de radiator dat de jongen ook in het atelier was geweest. Hij sprak wel eens als zij rookte terwijl de verf droogde. Iemand zou hem meer aandacht moeten geven. Lilith wierp een blik op haar schilderij. Het kunstlicht vervormde het relief van het blonde haar. De nachtblauwe achtergrond sloeg dicht. Haar blanke lichaam zweefde over het doek. Ze dacht erover om het spleetje iets open te zetten, en de binnenste schaamlippen groter te maken. Dat onschuldige spaarpotje irriteerde haar al de hele serie.
Sloom begon ze zich aan te kleden. Het opgekrulde stringetje. De klamme spijkerbroek. De sokken en de dunne sweater plukte ze tussen de hete verwarming. Ze knipte de verdwaalde spotjes uit, haar ezel werd zwart. Het glazen plafond gaf alleen nacht.
*
De Senseo pruttelde in het keukentje, en de jongen vloekte. Gestommel. Op zijn knieën voor de gootsteen, haalde hij een nieuwe vaatdoek uit een pakje van tien.
“ Ik wist niet eens dat ik dat had,” begroette ze hem.
Haar kaken protesteerden tegen de glimlach.
“ Gekocht!” lichtten de ogen van de jongen op.
“ Luister, ik kan dit niet,” gaf ze het op.
Afwezig kleedde ze zich uit. Ze spreidde de trui over het koude krukje voor de ezel. Turend naar haar doek nam ze de koffie aan zonder te bedanken.
Joss Stone zong reggae. Mick Jagger zong mee. Zijn vinger gleed over het dichte kutje.
“ Ik vind hem mooi zoals hij is,” zei de vinger.
“ Misschien werk ik vandaag wel aan de lucht.”
Neuriënd veegde haar kwast de hemel schoon van sterren. Ze danste, en haar lippen zongen geluidloos mee met de laptop. De geuren uit de keuken vulden het grote atelier.
Hij zette een schaaltje knoflookbrood op de kruk en hield een ochtendjas voor haar open.
“ Ik kan het niet meer aanzien.”
“ Zo’n oude vrouw!”
Maar ze lachte en klemde haar penseel tussen haar tanden, gooide het pallet van hand tot hand toen ze de jas inschoot.
“ Het is de hele dag al koud hier.”
Ze knikte en stopte het knapperige brood in haar mond. Goedkeurend smakte ze naar het schilderij.
“ Serranoham! Er zit ham in!” riep ze.
Haar bord pasta rustte in haar kleermakerzit.
“ En mozzarella,” antwoordde hij niet zonder trots. “ Ik maak mijn tortellini iedere keer weer anders.”
Lilith’s wangen hadden een gezonde blos, en ze nam nog een slok rode wijn.
“ Hoe heet je eigenlijk? Of heb ik dat al eens gevraagd?”
Koffie op maandag en dinsdag. En sinds kort op woensdag en vrijdag een diner. Lilith begon oog te krijgen voor de ritmes van Ian. Op zaterdag schilderde ze op creamcrackers en sigaretten. Op haar oude laptop speelde de muziek die Ian voor haar achterliet. Als de zon scheen verliet ze het lichte atelier voor de zondagse drukte van het park. De man in de kiosk van het park vroeg of ze hier nieuw was.
*
“Wil je blijven eten?” vroeg Lilith.
Ian’s lange ledematen kwamen overeind op de bank. Bestuursrecht viel open op zijn sweater.
Hij leek iets te willen zeggen maar slikte het in. Een grijns trok over zijn heldere ogen.
“ Oké! Wie ben je? En wat heb je met Lilith gedaan?”
Hij smste een vriend dat hij niet kwam roeien, en bood aan boodschappen te doen. Ze vroeg om een fles bubbels omdat het schilderij af was.
De borden met de frittata kruimels stonden op het wit geschilderde kistje. Het stof op de grote stompkaarsen was niet zichtbaar. De vlammetjes flakkerden onder de wilde bloemen in een omgespoelde kwastenpot. Lilith stak twee sigaretten aan en reikte er één naar Ian. Hij staarde naar het doek, dat in het licht van de spotjes tot geel blauw negatief wegtrok.
“ Je hebt het kutje vaak over geschilderd, ” zijn blauwe ogen keken haar nu aan.
Ze haalde haar schouders op.
“Ik lijk wel een baby daar.”
Ian legde zijn sigaret weg en ging voor haar zitten. Ze protesteerde niet toen hij haar broek open maakte. Ze tilde haar heupen op met dezelfde onverschilligheid waarmee ze zich uitkleedde als ze begon met schilderen. De tepels door haar grijsblauwe T-shirt werden hard toen Ian haar dijen uit elkaar duwde. Ze schrok van de aanraking. Ontspande van de streling. Zuchtte toen hij minutenlang niets anders deed dan strelen. Hij stond op en pakte een schone kwast uit haar kast.
De duivelse grijns op zijn gezicht was er weer. Vrijmoedig opende Lilith haar benen nog wijder en keek hem uitdagend aan.
De haartjes van het kwastje waren harder dan gedacht.
“ Het prikt,” merkte Lilith op. “ Typisch zoiets wat lekker lijkt en het niet is.”
Hij draaide het kwastje om en plaatste het stokje met het puntje naar boven tussen de lippen. Hij wiebelde het open.
“ Zacht, het hout voet zacht,” zei Lilith.
Met zijn vingertoppen spreidde hij haar ingang en duwde het puntje naar binnen. Onmiddellijk verkrampte zij.
“ Ik kan dit soort dingen niet. Je komt er toch niet in.”
Ze lag op haar rug met Ian voor de bank en zijn tong tussen haar benen. Het likken van haar warmte; ze sloot haar ogen. Het zoenen van de kleine clitoris in de stevige heuvel; ze kreunde. Het cirkelen van de tong en de vinger die binnendrong; fel trok ze zijn hoofd naar zich toe.
“ Geef me meer,” zei ze.
Hij opende zijn broek en viste een condoom uit zijn broekzak; ze glimlachte.
De eerste twee kootjes van zijn middelvinger en wijsvinger. Ze keek verwachtingsvol tussen haar benen.
“ Het past echt…”
Ze schoof omhoog alsof ze ineens besefte in welke positie ze daar lag, en voor het eerst haar naaktheid wilde bedekken. Ian hield zijn vingers in haar. Zijn “ Ssst” klonk als een bevel.
Hij schoof haar verbaasde lichaam terug naar de rand en zoende haar. Ze likte terug, hapte, en nodigde zijn tong uit diep in haar mond. Haar enkels vouwden zich om zijn heupen, haar armen om zijn schouders. Hij was het die zijn geslacht voor de ingang zette en naar binnen duwde. Ze had pijn toen hij binnendrong. Hij schrok van haar reactie en nog meer van zichzelf toen hij opnieuw stootte met een vurig verlangen weer die strakke, paniekerige reactie te voelen. Haar kutje dat hem eruit wilde.
Ze keken elkaar aan. Haar schreeuw stond nu in zijn ogen. En zijn sadistische genot in de hare. Ze zeiden allebei sorry, en wisten allebei dat het niet meer nodig was.
Onder de bloemen zwerven twee bleke condooms. Het kwastje balanceert op het bord tussen de vieze vorken. Ian zit op zijn knieën. Het opgedroogde vocht. Het bloed. Met een vel vochtige keukenrol dept hij haar.
“ Je bent een beetje schraal, maar verder oké.” Ze rilt.
Hij pakt de grote spiegel en zet hem tussen haar benen. Hij houdt haar lippen open. Ze knikt tevreden.

Wat een vaardig gehanteerd penseel niet al kan bewerkstelligen…
Fraai verwoord verslag van een vastberaden verlies van een onschuldig vlies.
Mooi geschreven. Spreekt tot de verbeelding.