erotisch verhaal: M.

Ze ligt met haar benen opgetrokken op ons bed, en smoort haar giechel met een wijsvinger die ze tussen haar tanden duwt. De harde klik van het pastelgroene doosje. De ring in mijn onervaren vingers. Haar blik volgt iedere beweging. Ze zucht als ik haar schaamlippen spreid en ze schuift onwillekeurig weg bij de koude veeg glijmiddel. Ik hoor in gedachten de kabbelende instructies van de arts en steek het pessarium naar binnen. Even zie ik zijn hand bij haar krullende schaamhaar. Als ik mijn vingers terugtrek zuigt haar kut mij naar binnen.
“ We’re supposed to wait two hours.” Mijn woorden rollen er kwaad uit, de herinnering aan de arts dreunt na. De vinger valt uit haar mond en ze perst haar lippen tot een streepje.

Zoals altijd ontging mijn jaloezie haar. Achteraf waren die maanden op de militaire basis de gelukkigste, tot de oorlog uitbrak en ik werd overgeplaatst. Zij was inmiddels 18, maar mijn moeder nam haar in huis, en regelde een baan voor haar. Mannenwerk in de fabriek. Nog geen jaar later werd ze ontdekt door een fotograaf die toevallig langskwam. Mijn vrouw in badpak. Mijn vrouw in bikini. Ze drong door tot de buik van ons schip, altijd aan een ander eind van de wereld.

“ There you go officer,” de oude Italiaan reikt een platte papieren zak over de balie tijdschriften.
“ Keep the change,” geef ik een dollar.
De man grijnst dankbaar voor zijn riante fooi en salueert tegen zijn uitgedunde krullen. Merry Christmas. Het grove papier glijdt door mijn eeltige vingers. De tien meter naar mijn auto leg ik met grote passen af. Ik gooi het pakje op de bijrijder stoel en start de auto. Uit het zicht van de kiosk-houder parkeer ik de Ford bij een bushalte en knip mijn alarmlichten aan. Het papier ritselt open en de grote filmster zwaait haar brede lach mijn auto in. Haar ogen zijn samengeknepen tot onschuldige maantjes.

Het sappigste uit Californie sinds de navelsinaasappel. Onbetwiste liefdesgodin. Alle varianten op haar maten. Ik scan de tekst die haar aantrekkingskracht krampachtig probeert te verklaren, haar roze borsten al lonkend vanaf de rechter pagina. Mijn ogen flitsen drie keer heen en terug voor ik kijk. Ze is het echt.

De ventilators ploegen door de zware lucht. De serveerster strijkt met haar notitieblok over haar voorhoofd en herhaalt mijn bestelling voor ze hem opschrijft. Een vrouw met sluike zwarte lokken zoeft langs de andere kant van de ruit naar de ingang van de diner. Haar volle billen schokken heen en weer in strakke lichte jeans. Het is precies 1 uur als ze de deur openduwt. De lucht boven de parkeerplaats trilt.

Ik staar. Norma duwt de zonnebril over haar glanzende pony naar achteren. Haar opgewekte glimlach lost op in een speurende blik langs de volle lunchtafels. Ze heeft een zweetplekje in haar witte blouse. Dan zwaait ze opgelucht en huppelt naar mijn tafel. Ik krijg een omhelzing, ze kletst in mijn oren. En met haar uitgelaten postuur nog bengelend aan mijn schouders is het enige wat ik kan bedenken hoe ik haar in het bankje krijg. Mensen kijken. Dadelijk wordt ze nog herkend. Ik zeg drie keer “ So good to see you too,” voor ze van mij af is, en haar tas met een voldane zucht in het bankje gooit.

“It’s exactly one o’clock,” merk ik op. “ I thought you were notorious for being late.”
Bleekroze lipstick, zwarte eyeliner en lange zwarte wimpers. Ze lacht schalks terwijl ze in haar tas graait naar een zilveren koker.
“ Why would I be late?”
En ze steekt een sigaret tussen haar lippen, terwijl ze haar zoektocht voortzet naar een aansteker. Weer die glimlach terwijl ze in een elegante zwier de sigaret tussen haar wijs en middelvinger klemt.
” It’s not like I have to dress up as Marilyn Monroe.”
Ze lacht, en krult haar bovenlip een beetje op. De serveerster krijgt nog een glimlach mee, als ze komt voor de bestelling.
“ What are you having Jimmie?”  vraagt Norma, en ze verexcuseert zich uitgebreid bij de serveerster dat we nog geen keuze hebben gemaakt.

Ze rolt haar pasta op een lepel, net als de Italianen.
“ You’re not wearing your wedding ring,” flap ik eruit.
“ Would you rather I did?”
Ze drinkt cola, terwijl ze mij aan blijft aankijken.
“ I already wrote you in January,”  gooi ik haar voor de voeten.
“ And I’m here now,” laat ze het rietje uit haar mond glippen. “ And I’m not wearing a wedding ring. Unlike you.”
Het kost mij moeite mijn ring niet aan te raken, niet te draaien, niet te zuchten, niets uit te leggen.
“ You’re a funny girl Norma,” zeg ik, en constateer tot mijn ergernis dat ik met mijn vingertoppen op het formica trommel.

Gestaag rijdt ze voor mij en draait van Sunset af, de parkeerplaats op. Ik laat mijn auto achter en check in bij het Beverly Hills. Alsof wij een overval plannen, een misdrijf. De adrenaline stuwt door mijn lichaam en tegelijkertijd is mijn geest euforisch helder. Of ik een tv wil? Of ik hulp wil met de bagage? Waar het ontbijt is. Over een paar uur zal ik de sleutel inleveren en liegen dat ik ’s avonds weer terugkom. Ik tel de dollars op de toonbank uit, en de klerk bergt mijn formulier op zonder de valse naam te lezen.

Buiten voegt Norma zich met een uitgestreken gezicht bij mij, en steken we door naar de bungalows. Aan haar arm bungelt een forse leren tas. Ze stopt bij de frisdrankautomaat en koopt twee cola’s. De lage kamer is warm en de  lichtgroene gordijnen hangen muisstil voor de gesloten ramen.
“ No airco,”  concludeer ik.
Ze stapt naar binnen, met een lijzige slag in haar heupen. Traag zet ze haar zonnebril af en vouwt hem op in haar handen terwijl ze tevreden rondkijkt.
“ Let’s take a shower,” haar stem is lager, betoverend.
Haar dromerige stemming vult de warme kamer. Ze stapt uit haar hakken, en trekt aan de knopen van haar blouse terwijl ze naar de badkamer wiegt.

De brede badkamerspiegel verwelkomt haar, de flappen van haar blouse los, witte glanzende bh met forse cups. Onze blikken kruisen elkaar plechtig in de spiegel, en haar zachtheid kaatst over naar mij. Wat is ze klein zonder hakken. Zo anders. Zo hetzelfde als al die jaren geleden. Ik kus haar, ik verwar mijzelf, verslik mijn vingers in haar zwarte haren, en haar kirrende antwoord op mijn zoen.
“ Please take the wig off,”  zeg ik.
Ze lacht, maar als de pruik af is en ze haar platina krullen loswoelt, herken ik haar nog steeds niet. Mijn verlangen tiert als een razende dat ik minder moet denken en meer moet doen. Ik zoen haar opnieuw, en dit keer schuur ik mijn heupen tegen haar jeans als ze kirt. Trek ik de blouse over haar schouders, als ze zucht. En verlos ik haar roze borsten uit hun stevige padding terwijl ze mijn naam zegt, in die hallucinerende toonsoort. Ik pak het lichaam uit, iedere bevrijde ronding beweegt wulps in mijn richting. Haar schaamhaar is blond, de geur bedwelmend en ontneemt mijn allerlaatste vermogen tot denken.

Het volle ronde lijf in mijn armen zweet, kreunt, maar onthoudt mij haar orgasme. Ik schreeuw in de marteling van het terugtrekken, pak mijn pik over in mijn trekkende hand en voor de derde keer die middag spuit ik een lading over haar lichaam in plaats van in haar klaar te komen, samen met haar klaar te komen. Iedere stoot leek haar tot wanhoop te drijven, alsof ze verscheurd werd door verlangens die ik niet meer kon bevredigen.

Ze steekt twee sigaretten aan, en geeft er één aan mij samen met een geopend flesje cola.
“ You’ve known me all my life, Jimmie”  zegt ze.
Haar kunstmatig lage stem vloekt bij het ronde wulpse lichaam, dat warm onder de klamme lakens ligt.  Ik draai mij naar haar toe, en duw een hand onder mijn hoofd, leunend. Ik staar naar de ronde vormen van haar voorhoofd, haar kleine neus. Ze glimlacht, zonder haar bovenlip te krullen, maar tot halverwege haar tanden.
“ I only knew Norma Jeane,” zeg ik. “I never knew you.”
De helderheid in mijn denken is terug, en ik registreer iedere laatste seconde. “ I never knew you, Marilyn.”

Geschreven en ingestuurd voor verhalen wedstrijd van Playboy.