De Candystop, aflevering 4. ‘t Deeg is lekkerder dan de koek

Uma ThurmanDe Candystop
Eerste druk
© 2017
alle rechten voorbehouden

Om de privacy te waarborgen zijn namen, data, gebeurtenissen en plaatsen gewijzigd. Dit boek bevat fictie en is niet bedoeld voor waarheidsvinding.

donderdag 3 oktober 2013

Jax en ik lijken definitief uit elkaar. Het was niet het tranendal van twee maanden geleden. Onze dagelijkse telefoontjes waren al weg gestrest sinds Jax zich heeft ontfermd over een cliënte die al weken garant staat voor alarmfase 5. En nu biechtte ik op dat ik een leuke man had ontmoet. Jax reageerde begripvol en hoewel hij mij geloofde dat ik geen seks ambitie had met Victor, was het zijn suggestie het ook fysiek op te schorten.
“Een emotionele band is veel ingrijpender dan wilde seks,” merkte hij op.
“En je staat er blijkbaar open voor. Je bent deze week al twee keer over hem begonnen, terwijl ik je nog nooit over een ander heb gehoord.”
Geen van beide repte over een weekend weg, quality time of andere herstel werkzaamheden. We zitten al in de reservetijd. We moeten door met ons eigen leven.

vrijdag 4 oktober

Het gaat niet goed. Ik heb drie spritsjes opgegeten, bijna een huwelijk geruïneerd, echte melk gehad, en de pijn in mijn lever/ nier/ ergens rechts in het midden verergert, net als mijn weerstand tegen het ziekenhuis. Het weekend gaapt mij toe. Geen Jax. Geen wild openluchtfeest. Ik ga morgen naar mijn tante, enig lichtpuntje: ze woont weer thuis en heeft het hospice overleefd. In een moment van “Oh ja- leven voor Jax? Wat deed ik toen in het weekend?” heb ik de lege zondag ingevuld met een aanbod bij mijn zusje te koken.

Vroeger genoot ik van de rust. Maar dat was voor ik ging suikervasten. En ook voor ik een boek had dat nu weer drie weken plat ligt. Mijn vormgever komt dinsdag terug van vakantie. Voor die tijd moet ik wat doen. En het zeuren over pijntjes en kwaaltjes moet stoppen. Misschien pak ik wel een fles wijn om dat boek af te maken. Anything.

20.30

Gestreken, hele huis schoongemaakt en gedoucht. De bikinilijn kan weer zoals ik het wil, hoef er Jax geen plezier meer mee te doen. Zowaar een voordeel in het single zijn. Mijn yogamat roept, en ik heb geen zin. Maar met een lichaam dat vandaag tussen heupen en middenrif van voor naar achter piept, wrikt, en onzichtbare poppetjes met naalden mijn ingewanden afgaan, zal ik toch iets moeten. “Geen zin” is een stadium dat ik mij niet meer kan permitteren.

22.00

Yoga gedaan. Nu nog een uur tekst redigeren. Slapen kan toch niet. Vanmiddag twee uur bijgeslapen en mijn hoofd maalt. Paar uur geleden nog een optimistisch bericht naar Jax gestuurd dat ik stabiel was en bellen niet nodig, maar in de nacht is alles anders. Ik eet mokkaboontjes en rozijnen. Comfort food pur sang.

23.15

Uur redactiewerk gedaan. Max bijvoeren en poging tot slapen.

zaterdag 5 oktober

“Voelt het echt als uit? Bij mij niet. Ik bel je vanavond Panda.”
Je leert iemand pas kennen als het uitgaat, en Jax en ik moeten wel een schitterend karakter hebben, want nog steeds geen onvertogen woord. Geen jaloezie. En ik ben nog steeds Panda, omdat ik voor hem een jaar geen seks had. Waar hij versneld een eind aan maakte.

10.45

Uur redactiewerk gedaan. Yoga, douchen en richting Tantetje. Ingelast programma onderdeel: Marieke komt vanavond friet eten.

zondag 6 oktober

Inmiddels twee weken “suikervrij”. De aanhalingstekens staan voor spritsen, alcohol, melk en een aantal andere zonden waarvan acte. Vanmorgen om zeven uur opgestaan met een Enorm Plan Niet Te Eten tot half tien.
En “iets met yoga”.
De aanhalingstekens staan voor het aantal vingers waarop je kunt tellen hoe vaak zoiets van de grond komt. Resultaat: mijn ontbijt met succes uitgesteld tot kwart voor 9, maar om tien uur weer teruggegaan naar bed en twee uur bijgeslapen. Levenloos trek ik mijzelf door de dag. Ik ben nu gedoucht, aangekleed en zit achter mijn computer om aan mijn boek te werken. Maar daar had ik wel twee bakjes met Mariakaakje en choco boontjes voor nodig. Achter elkaar.

22.00

Mijn hardcover Dutch American Diary staat in de steigers. Ik zal niet uitweiden over dubbel aangevraagde ISBN nummers, het onmogelijke trio fonts/pdf/Libre Office, en de nummering die nog zit vastgeplakt aan de onderste alinea – maar er zit in elk geval schot in. Avondeten bij mijn zus, zwager en kinderen waardoor het toch voelt alsof ik iets van een sociaal leven heb.
“Tante Worst is er weer!” riep de kleinste.
Ik verblijd ze (neefje en nichtje met vegetarische ouders) weleens met rookworst.
“Ja kind, de R zit weer in de maand.”
Geen yoga gedaan en vanavond weer last van lichaam. Misschien toch die doos chocoladetruffels die als toetje langskwam.

maandag 7 oktober

Belde per ongeluk Jax: “Oh hoi! Ik heb de verkeerde, ik moest de dierenarts bellen.”
“Met de dierenarts. Is de panda ziek?” grapte Jax.
“Dan mag u hem niet vervoeren, daar kan hij slecht tegen.”
Sinds de status van onze relatie onduidelijk is, heeft zijn stem weer die magische aantrekking. Nog voor onze eerste date werd ik daar al verliefd op.
“Waarschijnlijk heeft de panda honger. Of hij is moe,” zegt Jax.
Panda was echter in uitmuntende conditie. Wijs geworden na gisteren had ik direct gegeten, dat bespaarde twee uur post-hongersnood slaap. Toen Victor, mijn buitenechtelijke flirt van vorige week, vroeg of ik zin had vandaag of morgen af te spreken, besloot ik dan ook direct mijn energie daaraan te vergooien.
“Vandaag! Weer in de binnenstad?” vroeg ik.
“Dat is ‘t dichtst bij je werk.”
“Ik hoef niet zo nodig met een blonde stoot gezien te worden,” schreef hij terug.
Victor is getrouwd.
“Wat dacht je van ****”
Ah! Het chique hotel dat al een jaar op mijn Spannende Places to Visit lijst staat. Met de naderende literaire marathon #NaNoWriMo (ik ga een eroticaboek in een maand schrijven) kon ik dat niet weigeren. Ook zijn dreigement dat hij echt een suite zou boeken, liet ik in het luchtledige.
“Ik zal het doorgeven aan Marieke,” texte ik neutraal.
Victors reactie kwam snel.
“Dus als je straks uitgewoond en vastgebonden in de hotelkamer ligt dan moet ik Marieke bellen hè?”
Onder de gordel brak gejuich los. En toen had ik de tweede helft van de zin nog niet eens gelezen.

middag

Ik kon doorlopen naar het terras en werd niet bij de receptie discreet apart genomen, dat er een man met een paar handboeien en een pak condooms zat te wachten.
“Ik was toch wel opgelucht dat je geen kamer had gehuurd,” begroette ik hem.
Casual in spijkerbroek en sneakers, de Apple generatie.
“En vast opgewonden dat ik het voorstelde,” concludeerde hij.
“It’s the thought that counts.”
Het staartje van de digitale flirt, en we schakelden soepel naar onze real life modus, een mengeling van afstand en berusting.
“Leuk je vandaag nog even te zien,” kuste ik hem gedag.
“Morgen kon ik niet. Ga worst eten met mijn neefje.”
Victor herhaalde zijn drukke weekagenda.
“En dit weekend hebben we orgie,” zijn famous last words.
In de Xenos piepte mijn telefoon. Of ze ook op mij konden rekenen.
“Geen probleem. Zolang ik het maar doorgeef aan Marieke.”

LS Harteveld Facebook
Twitter 

De Candystop is samen met 9 andere boeken verkrijgbaar in mijn shop
Let op dat je de goede winkel kiest:
Nederlandse vlaggetje rechtsboven

De Candystop kost €10 + verzendkosten en is alleen verkrijgbaar bij de Lulu shop.
Mijn verzameld werk Het Boek Benjamin, waar ook De Candystop inzit, kost €45 en is ook verkrijgbaar bij Boekhandel de Feeks in Nijmegen